Τσιλούλης-gate

Σωτήρης Τσιλούλης: έλληνας επιθετικός, 29 ετών, με «χρηματιστηριακή» αξία μόλις 350.000 ευρώ, χωρίς εμπειρία από ευρωπαϊκά Κύπελλα και διεθνείς αγώνες με τις εθνικές ομάδες και «ενεργητικό» 18 γκολ σε 148 παιχνίδια στη Σούπερ Λίγκα.

Οι αριθμοί δεν χωρούν σχολιασμό. Κι όμως, για πολλούς αυτός ο παίκτης θεωρείται παράγοντας αποσταθεροποίησης του ελληνικού πρωταθλήματος. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε καλύτερα να βάλουμε λουκέτο στο πρωτάθλημα και να πετάξουμε τα κλειδιά στον Σαρωνικό.

Πόσο σημαντικός είναι ο Τσιλούλης για να ασχολούμαστε αν παίζει ή δεν παίζει εναντίον της ΑΕΚ ή να σχολιάζουμε την απόδοσή του στα ματς με τις βασικές αντιπάλους του Δικεφάλου;

Μόνο φιλολογικό είναι το ενδιαφέρον της κουβέντας και αποδείχτηκε στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Κηφισιά. Το αφεντικό των Πρασίνων, Γιάννης Αλαφούζος, απέφυγε να δει την πραγματικότητα όταν η ομάδα του υποχρεώθηκε σε ισοπαλία με τη Λαμία του Τσιλούλη, παρά το γεγονός ότι έπαιζε για μία ώρα με αριθμητικό πλεονέκτημα. Αρχισε να εξαπολύει βέλη αριστερά και δεξιά θεωρώντας προφανώς πως η ομάδα του έπεσε θύμα του «αόρατου εχθρού».

Ούτε στο επόμενο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, στα ημιτελικά του Κυπέλλου, ο Γιάννης Αλαφούζος μπόρεσε να αντιληφθεί πως η ομάδα του βρίσκεται σε αγωνιστική κάμψη. Η πρόκριση με τον δραματικό τρόπο που επιτεύχθηκε, από τα 11 μέτρα, σκέπασε με χρυσόσκονη τα προβλήματα. Ομως κι αυτή κάποτε τελειώνει. Στο παιχνίδι με την Κηφισιά ο Παναθηναϊκός πρέπει να αισθάνεται ευγνώμων που δεν ηττήθηκε με τις ευκαιρίες που έκαναν οι αντίπαλοί του. Και τα τρία παιχνίδια διεξήχθησαν στη Λεωφόρο και δεν είχαν καμία τσιλουλη-αλληλουχία.

Ιστορικά κάθε μεγάλη ομάδα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αναζητεί σωσίβια για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Η περίπτωση του Τεν Χαγκ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, για να μείνουμε στα πρόσφατα, αποτελεί σημείο αναφοράς ανεκδιήγητου χλευασμού της ιστορίας του κλαμπ. Οταν μιλά ο Ολλανδός ύστερα από κάθε ήττα είναι σαν να ρίχνει κέρμα στο τζουκμπόξ που παίζει μόνο έναν δίσκο.

Η αυτοκριτική δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, όπως και η τοποθέτηση των γεγονότων στη σωστή τους διάσταση για να αντιμετωπίζονται και ανάλογα.