Το δίκιο του Κασσελάκη

^«Αν η δομή του ΣΥΡΙΖΑ είχε λειτουργήσει σωστά, δεν θα έπρεπε να ήμουν εγώ πρόεδρος» είπε μιλώντας στη LSE ο Στέφανος Κασσελάκης και αυτή η φράση που πολλοί εξέλαβαν ως τρολάρισμα περιγράφει το πραγματικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα που είδε να χάνει στις εκλογές 71 έδρες, να προσγειώνεται στο 17,8% βρίσκεται 8 μήνες μετά με νέο πρόεδρο και σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι αρνείται πεισματικά να δει το πρόβλημα.

Οι δομικές του αδυναμίες, η άρνηση για πραγματική ανασυγκρότηση, η ταυτοτική του κρίση εξαιτίας του τέλους των μνημονίων, τα οποία αποτέλεσαν την ευνοϊκή πολιτική συγκυρία για την εκτόξευση των δυνάμεώων του οδήγησαν στην εκλογική του συντριβή και για κάποιους στο κλείσιμο του ιστορικού του κύκλου. Η εμφάνιση στη σκηνή του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος κατάφερε σχεδόν πειρατικά σε έναν μήνα να κερδίσει την προεδρία, ήταν η ελπίδα για πραγματική αλλαγή σελίδας. Εχουν χυθεί τόνοι μελάνι για να περιγραφεί το χάσμα ανάμεσα στον παραδοσιακό ΣΥΡΙΖΑ και τον νέο πρόεδρο, το οποίο αποτυπώθηκε με τον πιο εύγλωττο τρόπο στο διαρκές συνέδριο του κόμματος στις αρχές Σεπτεμβρίου, στο οποίο ο κ. Κασσελάκης ήταν ο μόνος ανάμεσα σε 2.000 άτομα που επέλεξε να εμφανιστεί με γραβάτα. Λίγες μέρες αργότερα ακολούθησαν οι εκλογές. Η άνετη επικράτησή του με 44,9% στον πρώτο γύρο και με 56% στον δεύτερο έναντι της αντιπάλου του (44%) έδειξαν τη δίψα των μελών για αλλαγή. Ομως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δείξει πως δεν εκτιμά πάντα τη βούληση των εκλογέων. Την επομένη του πρώτου γύρου των εθνικών εκλογών ο Αλέξης Τσίπρας είχε δηλώσει πως «το αποτέλεσμα των εκλογών είναι, φοβάμαι, οδυνηρό για την κοινωνία», αντιμετωπίζοντας με μια πατερναλιστική αντίληψη την πολιτική κατά την οποία ο πολιτικός εξηγεί στον πολίτη που δεν καταλαβαίνει τι ψήφισε. Ταυτόχρονα πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ αποφαινόταν πως «ένα μέρος όσων ψήφισαν ΝΔ έχουν ομίχλη στα μυαλά», ενώ οι νέοι που ψήφισαν ΝΔ «είτε δεν έχουν καταλάβει είτε οι γονείς τους δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει». Κάπως έτσι αντιμετωπίζουν τώρα και το αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών.

Αρνούνται να το αποδεχτούν, κάποιοι έφυγαν για να σχηματίσουν δική τους ομάδα επιμένοντας στην πολιτική που οι πολίτες καταδίκασαν στην εθνική κάλπη και τα μέλη στην εσωκομματική, άλλοι έμειναν ζητώντας όμως από τον Στέφανο Κασσελακη να κάνει ουσιαστικά το ίδιο. Να ακολουθήσει την πολιτική του προκατόχου του, η οποία αποδοκιμάστηκε σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες. Κορυφαίο στέλεχος μάλιστα εξεμάνη με το ερωτηματολόγιο που απηύθυνε στα μέλη του κόμματος ο Στέφανος Κασσελάκης, λέγοντας πως οδηγεί σε διάλυση το κόμμα στο οποίο προήδρευσε ο Αλέξης Τσιπρας και του το παρέδωσε. Παραβλέποντας πως ήταν διαλυμένο δημοσκοπικά κατά την παράδοση.

Η πραγματικότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πως, αν έχει κάποια ελπίδα ανάκαμψης, πρέπει να συνειδητοποιήσει αυτό που πρώτος είχε διατυπώσει ο Γιώργος Παπανδρέου στις αρχές της χρεοκοπίας της περασμένης δεκαετίας: «Αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Και κυρίως τολμώντας να αγγίξει θέματα που αποτελούν ταμπού, σαν αυτά που έθεσε στο ερωτηματολόγιο ο Στέφανος Κασσελάκης: π.χ. προσδιορισμός του κόμματος ως αριστερό ή κεντροαριστερό. Πολλώ δε μάλλον, σε μια ιστορική στιγμή που η κοινωνία έδειξε πως έχει μετακινηθεί προς το κέντρο και προς τα δεξιά. Κάτι στο οποίο την οδήγησε και η κυβερνητική εμπειρία του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Η ανασυγκρότηση του κόμματος θα εξαρτηθεί και από το εάν θα συμφωνήσουν ότι και η κανονικότητα θα πρέπει να αποτελεί πλέον ευκαιρία για την Αριστερά.

Εως τώρα η πολιτική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η διαμαρτυρία. Και όταν η εποχή άλλαξε, αυτή η διαμαρτυρία στράφηκε στον ίδιο τον εαυτό του. Αλλά και αυτή τη φορά για τους λάθος λόγους.