Ισορροπίες

Σε αυτή την ιδιότυπη χορογραφία μεταξύ κυβέρνησης και αγροτών πρέπει οι κινήσεις εκατέρωθεν να γίνουν προσεκτικά και χωρίς διακινδύνευση μιας σειράς παραμέτρων. Κατ’ αρχάς οι αγρότες με όλα τα δίκαια των αιτημάτων τους οφείλουν με μια στάση ευθύνης να μη θέσουν σε επισφάλεια τις μετακινήσεις των πολιτών ή την εύρυθμη λειτουργία των πόλεων. Είναι διαφορετικό πράγμα το μήνυμα για μια διεκδίκηση και εντελώς διαφορετικό να μπει σε ταλαιπωρία ο κοινωνικός ιστός.

Από την άλλη η κυβέρνηση ως τώρα και ορθά έχει ακούσει τους αγρότες και έχει επίσης κρατήσει την πόρτα της ανοιχτή στα όσα εκείνοι αιτούνται. Τώρα επίσης οφείλει να ικανοποιήσει όσα εκ των αιτημάτων είναι δυνατόν να καλυφθούν.

Εδώ θέλει προσοχή. Να ληφθούν υπόψη οι δημοσιονομικές αντοχές. Τα όποια αιτήματα να πληρωθούν εντός των ορίων των δυνατοτήτων του προϋπολογισμού. Αυτό δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα. Είναι και μείζον θέμα που αφορά και έχει σχέση και με τις άλλες κοινωνικές κατηγορίες και το μήνυμα που πρέπει η κυβέρνηση να εκπέμψει. Το τελευταίο που αντέχει η οικονομία μας είναι βερμπαλισμοί και άστοχες παροχές που απλώς θα αμβλύνουν το πρόβλημα.

Η σωστή οδός που έχει επιλεγεί για διάλογο με τον αγροτικό κόσμο πρέπει να διατηρηθεί και οι δίαυλοι να μετατραπούν σε οδικό χάρτη της λύσης. Κεντρικό θέμα βέβαια στο όλο μέτωπο είναι μια καλή διεκδίκηση εκ νέου στην ΚΑΠ εκ μέρους της χώρας και εδώ θα απαιτηθεί διακομματική συνεννόηση και όχι λαϊκισμός.