Με τον Ναβάλνι, ξανασυστηθήκαμε

«Τον χειμώνα που η θερμοκρασία πέφτει στους μείον 40 βαθμούς βάζουν τους τρόφιμους να στέκονται ακίνητοι στο ύπαιθρο χωρίς παλτό. Οσοι δεν τα καταφέρνουν, περιλούζονται με παγωμένο νερό. Οι ξυλοδαρμοί είναι καθημερινό φαινόμενο, ενώ συχνά οι κρατούμενοι κακοποιούνται από άλλους κρατούμενους, υπό την καθοδήγηση των δεσμοφυλάκων. Οι φυλακές αυτές είχαν χτιστεί την εποχή των σταλινικών διώξεων».

Παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον ότι διάφοροι εγχώριοι ευαίσθητοι, που συγκλονίζονται όταν αστυνομικός σπρώξει διαδηλωτή, ο οποίος λίγο πριν έχει χτυπήσει τον αστυνομικό με κοντάρι στο κεφάλι, έπαθαν αφωνία μετά τον θάνατο του Ναβάλνι. Φλογεροί ειρηνιστές και φανατικοί υποστηρικτές των δημοκρατικών ιδεωδών, οι οποίοι χαρακτηρίζουν φασισμό τις άμυνες της δημοκρατικής πολιτείας απέναντι στο μπάχαλο, δεν βρήκαν να πουν ή να γράψουν δυο αράδες για τα ακραία βασανιστήρια που υπέστη ο ηγέτης της ρωσικής αντιπολίτευσης από το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό καθεστώς του Πούτιν.

Ο μυστηριώδης θάνατος του μεγαλύτερου πολέμιου του ρώσου προέδρου ήταν μια εκπληκτική αφορμή για νέες συστάσεις στο δικό μας χωριό. Οργανικοί διανοούμενοι που γράφουν με σπουδή πύρινα άρθρα κατά της Δύσης, ανθρωπιστές καλλιτέχνες που οργανώνουν αντιιμπεριαλιστικές συναυλίες, υπερευαίσθητοι δημοσιολόγοι που ξιφουλκούν κατά του Ισραήλ για τα δεινά που προκαλεί στον παλαιστινιακό λαό και πολιτικά τρολ – influencers που επιδίδονται σε ηλεκτρονικά αμόκ προοδευτικής αυταρέσκειας επέδειξαν περιέργως μία ηχηρή αλαλία όταν όλα τα διεθνή ΜΜΕ μετέδιδαν τις συλλήψεις και τα μέτρα ακραίας καταστολής του ρωσικού καθεστώτος απέναντι σε όσους επιχείρησαν να αποτίσουν φόρο τιμής στον Ναβάλνι.

Αυτοί που βαφτίζουν τον τραμπουκισμό πολιτική πράξη και την όποια αντίδραση σε αυτόν φασισμό, δεν συγκινήθηκαν καθόλου όπως φάνηκε με βίντεο που έδειχναν τις ρωσικές αρχές να μαζεύουν λουλούδια σε σάκους απορριμμάτων σε γέφυρα δίπλα στο Κρεμλίνο, όπου είχε σκοτωθεί το 2015 ο Μπόρις Νεμτσόφ, άλλος δριμύς επικριτής του Πούτιν. O Αλεξέι Ναβάλνι είχε τεθεί 27 φορές στην απομόνωση τους τελευταίους μήνες, ενώ από το 2022 είχε περάσει σχεδόν 300 μέρες στην απομόνωση στην «παγωμένη κόλαση», στον «πολικό λύκο» όπως αποκαλείται το κολαστήριο όπου άφησε την τελευταία του πνοή.

«Ενα πράγμα ήθελε ο Ναβάλνι: να είναι μια φυσιολογική χώρα η αγαπημένη του Ρωσία», έγραψε ο προσωπάρχης του Λεονίντ Βολκόφ «και γι’ αυτό τον σκότωσε ο Πούτιν. Τον δηλητηρίασε, τον φυλάκισε, τον βασάνισε και τον δολοφόνησε». Λόγια που συγκλονίζουν κάθε πολίτη που έχει εμπεδωμένη την έννοια της Δημοκρατίας. Αλλά όχι κάποιους εγχώριους «δημοκράτες» που της τοποθετούν αστερίσκους πλάι σε ιδεολογικά και κομματικά πρόσημα.