ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΡΙΜΜΕΝΑ

Πήγε, είδε και απήλθε. Ο Κασσελάκης πήγε σε μια εκδήλωση που όλες τις προηγούμενες ημέρες ακύρωνε με τον τρόπο του. Μια συζήτηση για την ακρίβεια που κάτι κίνησε στον χώρο και έβαλε για μερικές ώρες στο ίδιο κάδρο τους Τεμπονέρα, Αχτσιόγλου και Χριστοδουλάκη. Και εκεί που όλοι ανέμεναν τον κοινό τόπο ή το κοινό έδαφος για μια πρώτη έστω λεκτική σύγκλιση, τα φώτα έπεσαν στον Κασσελάκη. Που στο ερώτημα της συζήτησης «Απέναντι στον Μητσοτάκη ποιος;» σχεδόν απάντησε έστω και χωρίς τοποθέτηση: εγώ θα είμαι απέναντι στον Μητσοτάκη.

Προς τα παρόν βέβαια αυτό δεν προκύπτει από τις ως τώρα μετρήσεις. Και μάλλον, το θέμα δεν είναι η Κεντροαριστερά να βρει τον αντί-Μητσοτάκη με δάνεια την αριστεία ή το επικοινωνιακό. Αλλά να βρει εκείνα τα ρήγματα που η κυβερνώσα πολιτική διαμορφώνει σε εκλογικά ακροατήρια. Δύσκολο μα υποχρεωτικό.

Μέρα Ραδιοφώνου προχθές. Και στα κοινωνικά δίκτυα διαχύθηκε η γνωστή ρομαντικόσκονη για το ωραιότερο μέσο των ΜΜΕ, τη σχέση μας με αυτό, τις ημέρες και τις νύχτες μεγάλων παραγωγών και άλλα ωραία. Οτι είναι και το μέσο που στο 80% του στηρίζεται στα κείμενα των εφημερίδων, κανείς δεν είπε βέβαια.

Σήμερα έχω την αίσθηση πως όλοι θα έχουν το βλέμμα τους στον Αντώνη Σαμαρά στην Ολομέλεια της Βουλής για την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ομόφυλα αλλά από αλλού θα έλθει η έκπληξη. Οι πληροφορίες λένε για περισσότερους από όσους-ες έχουμε υπολογίσει βουλευτές της προοδευτικής όχθης να κινούνται τελικά σε αποχή και στο όχι.

Το σύστημα λογίζει τον άνθρωπο ανθεκτικό όταν είναι να του πάρει την υπεραξία και αναλώσιμο όταν πρέπει να του επιστρέψει θεμελιώδεις υπηρεσίες όπως τη δημόσια υγεία…