Ανοιχτά

Παρά το γεγονός πως η χώρα μας διανύει μια σχετικά ήσυχη στιγμή με την Τουρκία και έχουν γίνει βήματα και στον άξονα της θετικής ατζέντας και των αμοιβαίων καλών κινήσεων, αυτό δεν σημαίνει πως μπορούμε να είμαστε εν υπνώσει. Το αντίθετο. Οι κεραίες της Αθήνας πρέπει να είναι ανοιχτές ως προς τις κινήσεις της Αγκυρας στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα της ΝΑ Μεσογείου.

Η επαναπροσέγγιση του Ερντογάν με τον Σίσι ή το ενδιαφέρον και η παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη δεν μπορεί να είναι δεδομένα που υποτιμώνται. Η γειτονική μας χώρα δεν έχει παραιτηθεί από τις πάγιες και προκλητικές της θέσεις ή το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας.

Και η στρατηγική της αν έχει ένα σημείο που οφείλει να μας κινητοποιεί είναι πως έχει μια σταθερότητα στις επιδιώξεις της – παρά τις συχνές τακτικές της υποχωρήσεις. Ας υπενθυμίσουμε για παράδειγμα πως η Τουρκία ήταν σε μακρόχρονη ένταση με την Αίγυπτο και τώρα διαμόρφωσαν πεδίο συνεργασίας που θα έχει και συνέχεια.

Την ίδια ώρα η Αγκυρα δεν διστάζει να πιέζει ακόμη και προς τη μεριά του ΝΑΤΟ για να είναι ο νέος γραμματέας της Συμμαχίας, αρκούντως φιλικός με τις θέσεις της. Η στρατιωτική της παρουσία επίσης ενισχύεται σε μια σειρά χωρών. Ολα τα παραπάνω οφείλουν να θέτουν σε εγρήγορση την Αθήνα και το διπλωματικό και αμυντικό της τείχος.