{T16}Ο θρύλος {LF}του Τσικλητήρ{T16}α

Ενας τεράστιος αθλητής, αλλά ακόμα μεγαλύτερος άνθρωπος ο μεγάλος Κώστας Τσικλητήρας που έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 10 Φεβρουαρίου του 1913, μόλις λίγους μήνες μετά τον θρίαμβό του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912.

Μαζί με τον Πύρρο Δήμα είναι στους δύο κορυφαίους πολυμεταλλιούχους έλληνες αθλητές σε Ολυμπιακούς Αγώνες με 4 μετάλλια (1 χρυσό – 2 ασημένια – 1 χάλκινο).

Μπροστάρης στον αθλητικό στίβο, το ίδιο όμως και στον στίβο της ζωής. Στην πρώτη γραμμή του μετώπου των Βαλκανικών Πολέμων!

Εκεί όπου προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα (ιδιότυπης μορφής – φυματιώδους) ενώ υπηρετούσε στον ελληνικό στρατό και μέσα σε 10 ημέρες από τη διάγνωση της νόσου, κατέληξε πριν καν κλείσει τα 25 χρόνια ζωής.

Ο μεσσήνιος αθλητής ήταν ίσως ο πρώτος έλληνας αθλητής που έγινε θρύλος στους Ολυμπιακούς Αγώνες (με 4 μετάλλια) και όχι μόνο.

Χρειάστηκε να περάσουν 80 χρόνια για να υψωθεί και η ελληνική σημαία στον κορυφαίο ιστό στα δημοφιλή αθλήματα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων με τον άθλο της Βούλας Πατουλίδου στα 100 μέτρα εμπόδια το 1992 στη Βαρκελώνη.

Ο Τσικλητήρας ήταν ο τελευταίος – πριν απ’ τη Βούλα – που είχε χαρίσει στην Ελλάδα χρυσό μετάλλιο στον στίβο σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1912 στη Στοκχόλμη, στους αγώνες όπου μάλιστα ήταν και ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς με άλμα 3,37 και το χάλκινο στο ύψος άνευ φοράς με άλμα 1,55. Είχαν προηγηθεί τα 2 ασημένια μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1908 (ασημένια τόσο στο ύψος όσο και στο μήκος άνευ φοράς).

Ο Τσικλητήρας γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1888 στην Πύλο και μετά τους αγώνες της Στοκχόλμης συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Στις 2 Φεβρουαρίου 1913 εμφάνισε υψηλό πυρετό, σπασμούς και δύσπνοια, για να μεταφερθεί εσπευσμένα στο Πολιτικό Νοσοκομείο (το τωρινό Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων). Σε ιατρικό συμβούλιο –παρουσία εκπροσώπου του πρίγκιπα Νικολάου– ο καθηγητής Λιβιεράτος προχώρησε στη διάγνωση σοβαρής περίπτωσης μηνιγγίτιδας ιδιότυπης μορφής (φυματιώδη) με τον άτυχο Τσικλητήρα να μην καταφέρνει να κρατηθεί στη ζωή. Την εξόδιο ακολουθία του ηρωικού αθλητή και πολεμιστή συνόδευσε πλήθος Αθηναίων –υπό καταρρακτώδη βροχή– από τον Αγιο Γεώργιο Καρύτση στο Α’ Κοιμητήριο. Τα λείψανα του Τσικλητήρα μεταφέρθηκαν αργότερα στο Κοιμητήριο των Πατρών σε οικογενειακό τάφο.