120 ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές

Ολες οι δημοσκοπήσεις στο τέλος Ιανουαρίου καταγράφουν με αδρά χρώματα τη δυσαρέσκεια των πολιτών για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές της κυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκη. Την ίδια όμως στιγμή, εξακολουθούν να εμφανίζουν ποσοστιαία διαφορά των 20 μονάδων, από το 2ο κόμμα!

Δεν έχει σημασία μεγάλη, εάν είναι μια μονάδα πάνω ή κάτω το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ή – κατά τους κακεντρεχείς – το αν και ποιος θα «διαγκωνίζεται τελικά για την τρίτη ή τέταρτη θέση». Το μείζον είναι ότι αν απέναντι στη συνεχιζόμενη πολιτική κυριαρχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη θα μπορέσει σήμερα, στην Ελλάδα του 2024, να αντιπαρατεθεί ΠΕΙΣΤΙΚΑ μια αξιόπιστη – όχι γιατί θα το δηλώνει η ίδια – αντιπολίτευση.

Ομως η πολιτική δεν γίνεται σε συνθήκες εργαστηρίου. Βρισκόμαστε 4 μήνες πριν από τις ευρωεκλογές και τα προοδευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν καταγράψει τις στοχεύσεις τους και τις προτεραιότητές τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στοχεύει στις εκλογές αυτές να καταγράψει ένα εκλογικό αποτέλεσμα, που δεν θα είναι κατώτερο από αυτό των εκλογών του 2023. Εχει δρομολογήσει το Εκτακτό του Συνέδριο στο τέλος του μήνα με τη φιλοδοξία, ανασυγκροτούμενος και ανανεούμενος, να εκφράσει μια νέα πλατιά πλειοψηφική κοινωνική συμμαχία για την πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στοχεύει στην κατάκτηση της δεύτερης θέσης στις ευρωεκλογές και υπόσχεται ότι από τη θέση αυτή – και μόνο (;) – θα ξεκινήσει προγραμματικό διάλογο με προοδευτικές δυνάμεις προκειμένου να ανασυγκροτηθεί η μεγάλη παράταξη της Κεντροαριστεράς. Η Νέα Αριστερά είναι, μάλλον, προφανές ότι ως πρωτοπαρουσιαζόμενος πολιτικός φορέας θα επιδιώξει την καταγραφή της στο εκλογικό σώμα!

Πέρα από τις χιλιάδες πολίτες, άνδρες και γυναίκες, μη ενταγμένους/ες στα κόμματα του προοδευτικού χώρου, δεν είναι λίγες – ισχυρίζομαι ακριβώς το αντίθετο – οι δυνάμεις και τα πρόσωπα μέσα στα κόμματα, που δεν προκρίνουν συνεργασίες και συμμαχίες πέριξ των κομμάτων τους αλλά προτείνουν και αγωνίζονται για την ευρύτερη συσπείρωση.

Για να μην αναφέρομαι σε άλλους θα μείνω στο κόμμα μου, όπου μαζί με τους Ζαχαριάδη, Θεοχαρόπουλο, Ραγκούση, μέλη της ΚΕ προτείνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ να αποφασίσει καθαρά ότι στοχεύει να αποτελέσει το κόμμα της μεγάλης Κεντροαριστεράς, τον κύριο – όχι τον αποκλειστικό – εκφραστή της μεγάλης Προοδευτικής Παράταξης στη χώρα μας, και να σηματοδοτήσουμε την επιλογή αυτή – και ουσιαστικά και συμβολικά – με την απόφαση για την ένταξη πλέον του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Πολιτική Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωκοινοβουλίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπως άλλωστε και όλα τα προοδευτικά κόμματα, στις προσεχείς ευρωεκλογές θα αναζητήσουν την ισχυρότερη πολιτική και εκλογική καταγραφή τους.

Στους κρίσιμους αυτούς τέσσερις μήνες, επειδή ακριβώς δεν είμαστε σε… ουδέτερο χρόνο, για τη μεγάλη προοπτική συσπείρωσης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, που θα διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου από τη ΝΔ, ας δώσουμε, όπως λέμε, «χρόνο στον χρόνο», και ας αποφεύγονται εκδηλώσεις, που εξ αντικείμενου μπορεί να συμβάλλουν σε αναντίστοιχες με τη χρονική πολιτική συγκυρία ανάγκες και προσανατολισμούς.

Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.