Το μωσαϊκό που γίνεται μύλος

Πόσο κοστίζει τελικά μια μεταμόρφωση; Ηρθε η ώρα του ταμείου για την αλλαγή της ΝΔ από ένα λαϊκό κόμμα σε ένα κεντρώο-κεντροδεξιό κόμμα με δεξιές απολήξεις; Αν αυτό ισχύει, ποιος εισπράττει από τα απόνερα της μεταστροφής του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κέντρο;

Πολλές οι ερωτήσεις, κοντινές οι ευρωεκλογές – στις οποίες πάντα κυριαρχεί η χαλαρή και πολλές φορές αντικυβερνητική ψήφος –, αλλά ανύπαρκτοι οι αντίπαλοι.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να μην πατά καλά στη δεύτερη θητεία της σε σχέση με την πρώτη. Η αίσθηση πως ο Πρωθυπουργός δεν φοβάται κάποιον παρά μόνο τον κακό κυβερνητικό εαυτό έχει παγιωθεί, αλλά, όπως έχει δείξει η ιστορία, ο κόσμος ψηφίζει κατά βάση με αρνητικό πρόσημο. Πρακτικά καταψηφίζει και σπάνια υπερψηφίζει. Το χαρτί του μόνου ικανού κυβερνήτη με βάση όλες τις έρευνες έχει καεί ή παίζεται ακόμη.

Προφανώς και δεν υπάρχει κανένα καμένο χαρτί όσο δεν υπάρχει αντίπαλον δέος.  Το άγαρμπο κλείσιμο των γηπέδων με τιμωρητικούς όρους, χωρίς να προτείνεται τελική λύση για την εκπορευόμενη βία, το νομοσχέδιο για την παιδεία, οι αντιδράσεις στο σύνολο της βάσης της ΝΔ για το νομοσχέδιο που αφορά τα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά και οι αγροτικές κινητοποιήσεις πρέπει να εξεταστούν πόσο και ποιους θα επηρεάσουν στις εκλογές του Ιουνίου.

Το 41% της ΝΔ είναι ένα μωσαϊκό με κυρίαρχο το κεντροδεξιό κομμάτι αλλά με ίσο αριθμό κεντρογενών ψηφοφόρων και δεξιών ψηφοφόρων (Good Affairs, 21/1/2024, «Το Βήμα»). Η αυστηρή επιβολή και πολλές φορές η εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη» στη σκληρή του μορφή πρέπει να παντρευτούν με την προοδευτική – φιλελεύθερη πρόταση για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Και ταυτόχρονα να ικανοποιηθούν οι αγρότες οι οποίοι σε ποσοστό σχεδόν 47% (exit poll Ιούνιος 2023) υπερψήφισαν την κυβέρνηση. Το μωσαϊκό ενίοτε γίνεται και μύλος, αλλά για να τον αλέσει η αντιπολίτευση πρέπει να έχει τη θέληση αλλά και τη δυνατότητα να παραγάγει.

Ο Γιώργος Τράπαλης είναι αναλυτής δεδομένων, εκλογολόγος