Οι καιροί έχουν αλλάξει

Βγαίνοντας στους δρόμους με τα τρακτέρ τους οι αγρότες που επέλεξαν να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις εκλαμβάνουν τη στάση της κυβέρνησης ως αδυναμία, λόγω της οποίας πιστεύουν ότι είναι εφικτή η διεκδίκηση κι άλλων επιδομάτων. Ετσι τους έμαθαν οι πολιτικοί κι ο συνδικαλισμός – κι ακόμα το ίδιο παραμύθι πουλάνε οι ηγέτες που ανεβαίνουν στα τρακτέρ. Θα καταλάβαιναν ότι κάνουν λάθος αν κοιτούσαν πλάι τους. Εκεί απ’ όπου απουσιάζουν οι συνάδελφοί τους που, έχοντας επενδύσει σε τεχνολογίες, καλλιεργούν ανταγωνιστικά προϊόντα ανταποκρινόμενοι στις τάσεις της παγκόσμιας αγοράς.

Οι συνάδελφοί τους αυτοί δεν βρίσκουν νόημα στον ηρωισμό των εθνικών οδών και σε συνθήματα τύπου «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά». Μαθαίνουν να επενδύουν στην καινοτομία και, προφανώς, κυνηγούν τις καλλιέργειές τους, την τυποποίηση και την εμπορία τους. Ο καιρός έχει αλλάξει. Και οι αγρότες, σε δύσκολη και πολύ ανταγωνιστική περίοδο, αντί να κοιτάζουν πώς πετυχαίνει ο αγροτικός τομέας σε χώρες όπως π.χ. η Ολλανδία, αγωνίζονται για τις κρατικές επιδοτήσεις. Στην κατεστραμμένη Θεσσαλία, αντίθετα, που ήδη είχε χάσει τους υδροφόρους ορίζοντες, το βαμβάκι και ο τρόπος του δεν είναι το μέλλον. Γενικώς, το μέλλον δεν είναι σε μια παλιά γεωργία που όσοι έχουν κλήρο την ασκούν από το καφενείο – και μια φορά τον χρόνο με τσίπουρα στα μπλόκα.