Η κίνηση του κάβουρα

Αν υπάρχει ένα μυστικό επιτυχίας στην κυβέρνηση είναι η συγκρότηση στέρεης κοινωνικής συμμαχίας που δεν την εγκαταλείπει ποτέ. Σήμερα βέβαια το Μέγαρο Μαξίμου δοκιμάζεται από δύο μέτωπα: τα ΑΕΙ και το φοιτητικό κίνημα είναι το ένα. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι είναι το δεύτερο. Πάμε στο ψητό: είναι επαρκή για να τις επιφέρουν φθορά και πλήγματα;

Στο πρώτο πεδίο, η κυβέρνηση έχει έναν σύμμαχο: η κοινωνία δεν είναι εκείνη του 90 ή του 2000 που θα είχε μεγαλύτερη εναντίωση με τα μη κρατικά ΑΕΙ. Ας μην ξεχνούμε πως η τελευταία μαζική έκφραση του φοιτητικού κινήματος ήταν το 2006- 2007 και όχι τότε αμελητέα. Σήμερα ο κόσμος φαίνεται πιο ανοιχτός σε μια δομή όπως θα την προβλέπει το νέο νομοσχέδιο. Ανεξάρτητα αν η συζήτηση πρέπει να πάει στο άρθρο 16 του Συντάγματος και πρέπει να πάει, τα πράγματα παρά τις μαζικές συνελεύσεις των φοιτητών μοιάζουν να έχουν δρομολογηθεί.

Σε αυτό το πεδίο η Αριστερά αν πάει με τη γνωστή τελετουργία «παράπονο – θυμός – καταλήψεις» μάλλον δεν θα χει τύχη. Μια συζήτηση πάλι αν ο νέος νόμος συμβαδίζει με τη συνέχιση των όρων κοινωνικής κινητικότητας θα ήταν πιο γόνιμη και ουσιαστική και πιο κοντά στον πυρήνα τη περιγραφής της σημερινής πολιτικής του Μητσοτάκη. Καθόλου τυχαία η κυβέρνηση βηματίζει πιο επιθετικά στα ΑΕΙ και λογίζοντας πως μέρος της κοινωνίας βλέπει την εκπαίδευση ως προέκταση της αγοράς και του ανταγωνισμού.

Πάμε στο δεύτερο μέτωπο. Οι αγρότες δεν είναι μια τυχαία κοινωνική ομάδα. Στην πλειοψηφία τους ψήφισαν τον Μάη και τον Ιούνη τη ΝΔ. Το λέει και το exit poll της GPO του έγκυρου Αντώνη Παπαργύρη (47% ψήφισε γαλάζια παράταξη). Παραδοσιακά οι αγρότες, παρά τη λαϊκότητά τους, ψήφιζαν ΝΔ. Αυτό δεν τους εμπόδιζε επίσης μέσα στα χρόνια να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Μα και η ΝΔ ήταν και είναι μια μεγάλη λαϊκή παράταξη παρά τις σημερινές αλλαγές στα χαρακτηριστικά της. Εδώ η κυβέρνηση πάει αλλιώς. Οχι όπως στα ΑΕΙ.

Η κίνηση του κάβουρα θα έλεγα πως προσομοιάζει καλύτερα με τις πρωτοβουλίες της. Δίνει τόσα όσα, αλλά χωρίς σύγκρουση και σε κλίμα συναίνεσης και όχι σύγκρουσης. Μετρημένο ή μη το κόστος εδώ μπορεί να αποβεί μεγάλο. Προσθέστε και τον Κάμπο που μοιάζει ξεχασμένος από τις καταστροφές. Και ο Κάμπος δεν είναι μόνον γόνιμος για καλλιέργειες αλλά και για δυσαρέσκειες. Αν τα δύο μέτωπα συνδυαστούν θα λέγαμε πως όντως η κυβέρνηση θα μετράει ένα πρώτο πλήγμα. Η έκβαση θα φανεί σήμερα στη Νίκαια Λάρισας όπου θα αποφασιστούν ή όχι κι άλλα μπλόκα. Οπως και να ‘χει το δεύτερο μέτωπο είναι πιο ακανθώδες για τον Μητσοτάκη.