Λύση εδώ και τώρα

Πληθαίνουν οι φωνές προπονητών που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο μπάσκετ οι οποίοι εκφράζουν την αγωνία τους για το εξαντλητικό πρόγραμμα των παικτών.

«Εχουμε να κάνουμε μια μεγάλη, πολύ μεγάλη βελτίωση, ακόμα κι αν παίζουμε τόσα πολλά παιχνίδια, τα οποία, ειλικρινά, δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσουν, γιατί προσπαθούμε να αντιγράψουμε το ΝΒΑ, αλλά το ΝΒΑ είναι τελείως διαφορετικό… Στύβουμε, πραγματικά, όλο το ζουμί από τους παίκτες, βασικά σε κάθε παιχνίδι» είπε με νόημα ο τεχνικός της Εθνικής Ισπανίας Σέρτζιο Σκαριόλο, ενώ ο προπονητής της Μπάγερν, Πάμπλο Λάσο πρόσθεσε από την πλευρά του:

«Δεν είμαι καλός στην πρόβλεψη του μέλλοντος, αλλά είναι προφανές ότι πρέπει να προστατεύσουμε τους παίκτες μας. Τι σημαίνει αυτό; Δεν μπορούμε να τους έχουμε να παίζουν 100 παιχνίδια ή περισσότερα τον χρόνο. Αυτό είναι ανόητο και δεν βοηθάει το μπάσκετ. Το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να σκοτώσουμε τους βασικούς “ηθοποιούς” μας».

Ενώ τελευταίος μίλησε ο Λούκα Μπάνκι που πρωταγωνιστεί με την ομάδα της Βίρτους: «Μεγάλωσα με κριτήρια που σχετίζονταν με την προετοιμασία, την αποκατάσταση, την ξεκούραση και τη διαχείριση της φυσικής κατάστασης με βάση τις περιόδους αγωνιστικής αιχμής. Αυτό το πρόγραμμα αγώνων σκοτώνει το παιχνίδι και θέτει σε κίνδυνο την υγεία των παικτών. Δεν μπορούμε να τους σηκώνουμε και να τους πετάμε στο γήπεδο. Πρέπει να επιστρέψουν σε έναν ρυθμό που μόνο η προπόνηση μπορεί να προσφέρει για να ανακτήσει ο αθλητής την αυτοπεποίθησή του». Οι δεκάδες τραυματισμοί δεν είναι τυχαίοι και με ομάδες να περιμένουν να μπουν στη διοργάνωση (μια από το Ντουμπάι, αλλά και η Παρί και η ΤΣΣΚΑ που ελπίζει ότι θα επιστρέψει) το μέλλον είναι δυσοίωνο για τα εθνικά πρωταθλήματα.

Εκτός αν δικαιωθεί ένας βετεράνος προπονητής ο Σμάγκο Σάγκαντιν που προέβλεψε: «Περιμένω ότι το ΝΒΑ θα εξαγοράσει μια μέρα την EuroLeague, είτε μας αρέσει είτε όχι. Η διοργάνωση θα επεκταθεί με συνολικά 24 συμμετέχοντες, και δύο γκρουπ των 12 ομάδων το καθένα. Νομίζω ότι το Παρίσι και το Λονδίνο το θέλουν πολύ. Με μια λέξη… εμπορευματοποίηση. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ μάλλον θα πάει προς αυτή την κατεύθυνση».

Οπως και να έχει οφείλουν όσοι αγαπούν το μπάσκετ να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να βρουν λύσεις. Το οφείλουν πρώτα απ’ όλα στους παίκτες και την υγεία τους.