Επιβιώνοντας από έναν μαραθώνιο ανάγνωσης 25 ωρών

Υπάρχει ένα παράξενο πλήθος το οποίο τα τελευταία 28 χρόνια ταξιδεύει από διαφορετικά σημεία του κόσμου και συγκεντρώνεται για μία μέρα του Ιανουαρίου στο Μουσείο Φαλαινοθηρίας, που βρίσκεται στη Νότια Μασαχουσέτη, κοντά στις εκβολές του κόλπου Buzzards Bay. Το πλήθος αυτό είναι παθιασμένοι αναγνώστες του «Μόμπι Ντικ», οι οποίοι είναι πρόθυμοι να περάσουν 25 ώρες προσπαθώντας να διαβάσουν απνευστί το επικό μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ. Ο ετήσιος Μαραθώνιος Μόμπι Ντικ είναι η γιορτή της πόλης που συνδέεται με το κλασικό λογοτεχνικό έργο. Ο Χέρμαν Μέλβιλ έζησε στο Νιου Μπέντφορντ προτού ξεκινήσει το ταξίδι φαλαινοθηρίας που τον ενέπνευσε να γράψει το «Μόμπι Ντικ». Και αυτή η μικρή πόλη – λιμάνι, με τα λιθόστρωτα δρομάκια και την πολυσύχναστη μαρίνα, αποτελεί το εναρκτήριο σκηνικό της αφήγησης. Από το 1997 το μουσείο επέλεξε η διοργάνωση του μαραθωνίου να γίνεται κάθε χρόνο το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου σηματοδοτώντας την επέτειο της προσωπικής ναυτικής εμπειρίας του Μέλβιλ το 1841.

Οι φετινοί θαυμαστές του «Μόμπι Ντικ» οι οποίοι κατέκλυσαν την πόλη και ορισμένοι από αυτούς ταξίδεψαν από την Αλάσκα, την Αυστραλία και την Κίνα ήταν πάνω από 1.500. Η ίδια η εκδήλωση, αναφέρει το slate.com, είναι ένα πρωτοποριακό κατόρθωμα αντοχής αφού 228 από τους συγκεντρωμένους συμμετέχοντες επιλέγονται για να διαβάσουν το βιβλίο μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Ενώ οι υπόλοιποι παρακολουθούν από τα βιβλία που έχουν φέρει μαζί τους. Το μουσείο κανονίζει τις ώρες κατά τις οποίες οι επιλεγμένοι αναγνώστες καλούνται να σταθούν στο βήμα μπροστά στο κοινό, που παρακολουθεί τόσο διαδικτυακά όσο και αυτοπροσώπως, έτσι ώστε ο καθένας να συνεχίσει από το σημείο που σταμάτησε ο προηγούμενος αναγνώστης. Αυτό μπορεί να γίνει στη μέση μιας από τις πολλές και διάφορες ναυτικές παρεκβάσεις του Μέλβιλ, αλλά οι τυχεροί του κλήρου του μαραθωνίου μπορεί και να παραλάβουν ένα απόσπασμα με δράση που εκτυλίσσεται κατά την πλοκή του έπους.

Ετσι και φέτος οι ζηλωτές του τρομερού κήτους απλώθηκαν στους χώρους του μουσείου καθώς και στο κατάστρωμα της «Lagoda». Πρόκειται για το πιο σημαντικό κομμάτι του μουσείου: ένα αντίγραφο στο ήμισυ της κλίμακας ενός παλιού φαλαινοθηρικού πλοίου, εξοπλισμένου για ένα πολυετές κυνήγι στον Βόρειο Ατλαντικό. Αυτό το μοντέλο, που κατασκευάστηκε το 1916, δεν μπήκε στη θάλασσα, αλλά ο χώρος του εξυπηρετεί άψογα ως σκηνική ατμόσφαιρα του έργου του Μέλβιλ.

209.117 λέξεις

Ο Μαραθώνιος Μόμπι Ντικ είναι ακριβώς αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι. Δεν υπάρχουν συντμήσεις ή περιλήψεις. Οι 209.117 λέξεις, όλες συνταγμένες στη γνωστή ιδιόρρυθμη γλώσσα του Μέλβιλ, πρέπει να απαγγελθούν σε έναν άγρυπνο, σταθερό ρυθμό, χωρίς διακοπές, ώστε η ανάγνωση του έργου να έχει ολοκληρωθεί πριν από το βράδυ της Κυριακής. Το «Μόμπι Ντικ» έχει αποκτήσει τη φήμη ότι είναι ένα δύσκολο, στεγνό και εκνευριστικό ανάγνωσμα. Η απαγγελία ολόκληρου του μυθιστορήματος σε μια αδιάσπαστη ακολουθία απλώς εντείνει το θρυλικό πείσμα του Μόμπι Ντικ. Ετσι, για τη συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων, 25 αδιάλειπτες ώρες συντροφιά με το «Μόμπι Ντικ» μπορεί να ακούγονται σαν επίγεια κόλαση. Μια μικρή μειοψηφία το θεωρεί παράδεισο.

Ετσι γύρω στο μεσημέρι του Σαββάτου, μετά τους χτύπους από οκτώ καμπάνες, ο πρώτος ομιλητής ανέβηκε στο βήμα: «Λέγε με Ισμαήλ» – τα περίφημα πρώτα λόγια έστειλαν ένα κύμα χειροκροτημάτων στην αίθουσα.