«Η ιππασία είναι τρόπος ζωής»
Η Ιόλη Μυτιληναίου, έχοντας κλειδώσει την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, μιλάει στα «ΝΕΑ» για το αγώνισμά της και την αφοσίωση στους στόχους της
«Δεν θα μπορούσα να ονειρευτώ τίποτα καλύτερο από το να φύγω από τους Αγώνες με ένα μετάλλιο για τον εαυτό μου, για το άλογό μου, για την ομάδα μου και για τη χώρα μου. Ενας ακόμα μεγαλύτερος στόχος για μένα είναι να εμπνέω» λέει μεταξύ άλλων η Ιόλη Μυτιληναίου
Ενα ολυμπιακό εισιτήριο κρατά εδώ και κάποιες ημέρες στα χέρια της η Ιόλη Μυτιληναίου. Και λίγα 24ωρα μετά την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, η αθλήτρια θα γιορτάζει τα 27α γενέθλιά της (29 Ιουλίου), κάνοντας τι άλλο; Αυτό που λατρεύει: ιππασία και μάλιστα στο κορυφαίο επίπεδο! Η επικοινωνία δεν ήταν δύσκολη. Εστω και με mail. Πολίτης του κόσμου η Ιόλη, η πρώτη αθλήτρια ιππασίας που κερδίζει εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες μετά ένα τέταρτο του αιώνα, άρα από μόνο του το γεγονός είναι σημαντικό. Η ιππασία ύστερα από το 2000 και τη Χάιντι Αντικατσίδη (τότε με αγώνες πρόκρισης), έτοιμη για το Παρίσι. Η διαμονή της στο Βέλγιο. «Η αρχική μου κίνηση για να ξεκινήσω την πρόοδο ήταν να περιτριγυρίζομαι από αθλητές κορυφαίου επιπέδου κάθε εβδομάδα και να είμαι πρόθυμη να αγωνιστώ μαζί τους. Συγκρίνοντας τον εαυτό μου με αυτούς, βελτιώνομαι», λέει. Η απόσταση για την κουβέντα δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Μήπως όμως τα εμπόδια στο αγώνισμά της τη σταματούν;
Πόσο εύκολο είναι μια ιππέας να κερδίσει εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
«Δεν πιστεύω ότι είναι εύκολο να προκριθείς στους Ολυμπιακούς Αγώνες σε οποιοδήποτε άθλημα, δεδομένου ότι είναι πάντα μια διά βίου αφοσίωση που απαιτεί σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα και θυσίες».
Το αθλητικό σου όνειρο;
«Πάντα ήταν και είναι να γίνω Ολυμπιονίκης. Επιτυχημένη. Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός αγώνων για τους αθλητές υπερπήδησης εμποδίων, αλλά οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι κορυφαία διοργάνωση. Δεν θα μπορούσα να ονειρευτώ τίποτα καλύτερο από το να φύγω από τους Αγώνες με ένα μετάλλιο για τον εαυτό μου, για το άλογό μου, για την ομάδα μου και για τη χώρα μου. Ενας ακόμα μεγαλύτερος στόχος για μένα είναι να εμπνέω. Προερχόμενη από μια χώρα που δεν φημίζεται για την ιππασία, θα ήθελα να δείξω στους ανθρώπους ότι υπάρχουν ατελείωτες δυνατότητες αν υπάρχει η δύναμη της θέλησης».
Τι μπορούμε να περιμένουμε στους Αγώνες;
«Η πρόκριση στον τελικό θα ήταν ένα μεγάλο επίτευγμα, αλλά ο λόγος πίσω από τη συμμετοχή είναι να ξεπεράσω τα όρια και να δω πόσο κοντά μπορώ να φτάσω. Ενα top 10 θα ήταν απίστευτο. Η υπερπήδηση εμποδίων είναι ένα δύσκολο αγώνισμα να προβλεφθεί, καθώς δεν εξαρτάται πάντα αποκλειστικά από το ποιος είναι ο καλύτερος ιππέας, αλλά ποιος είναι στην καλύτερη φόρμα, ποιο άλογο είναι στην καλύτερη φόρμα, ποιος είναι ψυχικά προετοιμασμένος και ποιος είναι πρόθυμος να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη της ημέρας. Μπορώ να εγγυηθώ ότι θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στο μέγιστο των δυνατοτήτων μου».
Τι σε γοητεύει στο αγώνισμά σου;
«Για μένα, η δύναμη της σχέσης με το άλογό σου είναι απαράμιλλη. Πιστεύω ότι μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα στο να έχεις μια επιτυχημένη εβδομάδα και να έχεις μια επιτυχημένη καριέρα. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που κάνουν ένα άλογο καλό, όπως ικανότητα, επιβεβαίωση, ισορροπία κ.λπ. Αυτό όμως που κάνει ένα καλό άλογο, σπουδαίο, είναι η νοοτροπία του».
Τι σημαίνει ιππασία για σένα;
«Πάντα θεωρούσα ότι η ιππασία δεν είναι άθλημα, αλλά τρόπος ζωής. Από νεαρή ηλικία, είναι το μόνο που ήθελα να κάνω και συχνά παραιτούμαι από την επιλογή να είμαι νέος για να επικεντρωθώ στα άλογά μου. Με έχει διαμορφώσει ως άνθρωπο. Σε κρατά ταπεινό στα σκαμπανεβάσματα, σε κρατά να νοιάζεσαι μέσω του αλόγου και σε κρατά υπόλογο για τα αποτελέσματα. Οχι μόνο απολαμβάνω την αγωνιστική πτυχή, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς άλογα στο πλευρό μου. Εχω την τύχη να πω ότι κάνω αυτό που αγαπώ και αγαπώ αυτό που κάνω».
Η καθημερινότητά σου;
«Ποικίλλει, καθώς λείπω πολλές φορές σε αγώνες. Ωστόσο, όταν είμαι στο σπίτι, ξυπνάω νωρίς για να πάω στο γυμναστήριο για περίπου μία ώρα. Στη συνέχεια περνάω χρόνο με τα άλογά μου, είτε είναι να τα ιππεύω είτε να δουλεύω μαζί τους από το έδαφος. Ευτυχώς, έχω μια απίστευτη ομάδα γύρω μου, ενωμένη».
Γιατί επέλεξες το Βέλγιο ως τόπο διαμονής;
«Η προπονητική μου βάση και τα άλογά μου βρίσκονται στο Βέλγιο, αλλά δεν περνάω πολύ χρόνο εκεί, αφού λείπω σε αγώνες τις περισσότερες φορές, καθώς ένας αυξανόμενος αριθμός από αυτούς εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, ταξιδεύω πάντα. Είναι ιδανική περιοχή για τα άλογά μου, καθώς η τοποθεσία διευκολύνει την ευκολία και την αποτελεσματικότητα της μεταφοράς τους. Οταν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις είναι ελάχιστες, γυρίζω σπίτι στην Ελλάδα».
Για να καταλάβει ο κόσμος τις δυσκολίες της ιππασίας εξήγησε τι συμβαίνει διεθνώς. Και τι είναι το αγώνισμα της υπερπήδησης εμποδίων;
«Η υπερπήδηση εμποδίων δεν είναι ένα αγώνισμα που είναι εύκολο να κατανοηθεί πλήρως όταν δεν ασχολείστε άμεσα με αυτό. Είναι μια τεράστια παρανόηση για τους ανθρώπους να υποθέτουν ότι το άλογο κάνει όλη τη δουλειά, καθώς είμαστε εμείς οι ιππείς που τους διδάσκουμε τις εντολές που χρειάζονται για να εκτελέσουν με επιτυχία. Απογυμνώνοντας την ικανότητα επικοινωνίας μέσω ομιλίας, ένας ιππέας πρέπει να μάθει να συνδέεται με το άλογό του χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση, αλλά όταν λειτουργεί, θα είναι και η μεγαλύτερη ανταμοιβή που έχει να προσφέρει το αγώνισμα. Αυτό που το κρατά ενδιαφέρον είναι ότι δεν είναι το νούμερο 1 του κόσμου που κερδίζει πάντα. Ο ταχύτερος δρομέας συνήθως κερδίζει, όπως και ο ταχύτερος κολυμβητής και ο πιο δυνατός αρσιβαρίστας. Αλλά με την ιππασία να έχει το πρόσθετο στοιχείο μιας άλλης ύπαρξης, υπάρχουν πολλά άλλα που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ίδιων των αθλητών».
Η βοήθεια της ΕΟΙ;
«Η Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας ήταν πάντα μια τεράστια βοήθεια σε μένα και σε όλους τους άλλους στο άθλημά μας. Είναι υπεύθυνοι για σημαντικές πτυχές σε σχέση με όλες τις συμμετοχές σε αγώνες και διαθέτουν γνώσεις σχετικά με τους κανόνες, τον προγραμματισμό κ.λπ. που οι αθλητές μπορεί να μην έχουν».
Η μητέρα σου μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, σωστά;
«Ναι, η μητέρα μου, η Χάνα, ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Γνωρίζω ότι ήταν ένας από τους πιο δύσκολους Ολυμπιακούς Αγώνες μέχρι σήμερα, κάτι που μας έκανε ιδιαίτερα περήφανους για τη συμμετοχή της. Δεδομένου ότι η μαμά μου συμμετείχε πριν από ακριβώς 20 χρόνια, κάνει την εφετινή πρόκριση ακόμα πιο ξεχωριστή. Ενα ορόσημο για την Ελλάδα και την οικογένειά μου. Με βοήθησαν στην οικογένειά μου απίστευτα να φτάσω σε αυτό το σημείο. Χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε ολυμπιακή πρόκριση, άρα τους ανήκει εξίσου».














