Βάθος

Η αποτίμηση του ρόλου και της πορείας του αποθανόντος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα γίνει προφανώς σε βάθος χρόνου και σε συνάρτηση με τις συνθήκες και τις αντιθέσεις που έδρασε. Σε πρώτη φάση όλοι καταγράφουν το σκληρό του πρόσωπο και μια κυνική εν πολλοίς αντίληψη για την αρχιτεκτονική της Ευρώπης και τον δημοσιονομικό της πυρήνα.

Αυτή ακριβώς η θεώρηση ήταν που τον έφτασε τουλάχιστον δύο φορές να θέλει την έξοδο της άτακτης Ελλάδας από την ΟΝΕ. Πράγμα που έχουν πολλοί εκ των δικών μας πρωταγωνιστών επιβεβαιώσει.

Η θεώρηση Σόιμπλε ήταν συνώνυμη πάντως μιας πιστής τήρησης των κανόνων και των όρων που η ίδια η κοινότητα έθετε στα μέλη της και παρότι ο ίδιος διαμόρφωσε τη δική του γραμμή κατά τη διάρκεια της μεγάλης δημοσιονομικής κρίσης όπου στο στόχαστρο τότε βρέθηκαν κυρίως οι χώρες του Νότου.

Ο Σόιμπλε τότε χάραξε μια γραμμή λιτότητας και τιμωρητισμού που για ορισμένους ήταν αναγκαία για τη σταθερότητα της ευρωζώνης, για άλλους λειτουργούσε επιζήμια σε μια υπάρχουσα περιδίνηση. Το βέβαιο είναι πως η όλη του στάση δεν μπορεί να νοηθεί με όρους Ελλάδας του 2010 και με μια λογική μανιχαϊσμού αλλά να διαβαστεί ψύχραιμα στο πλαίσιο μιας ιδιότυπης δοκιμασίας για την ευρωοικογένεια και τους λαούς της αλλά και με τη λογική πως ο τεθνεώς στάθηκε στην όχθη της ευρωπαϊκής προσήλωσης και πίστης.