Τσίρκο

Ενα μπράβο στον Γιάννη Μπουρούση, που έκανε μεγάλη προσπάθεια για να φτιαχτεί αυτό το ωραίο γήπεδο στην Καρδίτσα, που έτρεξε ακόμα πιο πολύ για να επιδιορθωθούν οι ζημιές μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του περασμένου Σεπτεμβρίου και που έχει μεταδώσει την αγάπη του για το μπάσκετ στους συμπατριώτες του. Φάνηκε αυτό την Κυριακή. Οι Καρδιτσιώτες τίμησαν τη διεξαγωγή του All Star Game και γέμισαν τις εξέδρες του γηπέδου τους θέλοντας να θαυμάσουν από κοντά μερικούς από τους καλύτερους παίκτες της Basket League. Αλλά τι είδαν στην πραγματικότητα;

Την παράσταση ενός τσίρκου. Απολογούμαστε αν ενοχλεί κάποιους αυτός ο χαρακτηρισμός, αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Διότι έχει παρεξηγηθεί η έννοια του αθλητικού θεάματος. Δεν είναι τα εντυπωσιακά καρφώματα ή τα μακρινά τρίποντα που κάνουν το μπάσκετ θεαματικό. Ο ανταγωνισμός είναι. Κι αυτό ισχύει για όλα τα αθλήματα. Αν η όποια θεαματική φάση δεν είναι προϊόν ανταγωνισμού μεταξύ των παικτών, χάνει την ουσία της. Τι να το κάνεις που μπήκαν 342 πόντοι; Αφού μπήκαν χωρίς να υπάρχουν άμυνες. Πόσο ενδιαφέρον μπορεί να έχει ένα παιχνίδι όπου όποιος θέλει σκοράρει όποτε θέλει χωρίς την παραμικρή αντίδραση;

Στην Αμερική, όπου γεννήθηκαν και εφαρμόστηκαν αυτές οι ιδέες με πρωταρχικό στόχο την εμπορική προώθηση του αθλητικού προϊόντος, έχουν αρχίσει να προβληματίζονται. Διότι κι εκεί το All Star Game έχει καταντήσει τσίρκο, με αποτέλεσμα το τελευταίο παιχνίδι που έγινε στη Γιούτα τον περασμένο Φεβρουάριο να εξελιχθεί σε καταστροφή. Τα ποσοστά τηλεθέασής του ήταν τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας τουλάχιστον, οι θεατές άρχισαν να αδειάζουν το γήπεδο πολύ πριν από τη λήξη κι ο ένας εκ των προπονητών που συμμετείχε σε αυτό, ο Μάικλ Μαλόουν των Νάγκετς, το χαρακτήρισε ως «το χειρότερο παιχνίδι μπάσκετ που έχει παιχτεί ποτέ».

Στο ΝΒΑ αναζητούν τρόπους να αναβαθμίσουν το επίπεδο ανταγωνισμού και σκέφτονται από φέτος να επιστρέψουν στην παλιά συνταγή του αγώνα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, που έπαψε να ισχύει την τελευταία εξαετία. Το ίδιο πρέπει να κάνουν κι εδώ. Αν γίνεται. Διότι δεν είναι βέβαιο ότι γίνεται από τη στιγμή που οι παίκτες και οι προπονητές το αντιμετωπίζουν ως αγγαρεία. Κι από τη στιγμή που δεν φέρνει έξτρα έσοδα στα ταμεία του ΕΣΑΚΕ (ούτε πωλείται ως ξεχωριστό τηλεοπτικό προϊόν ούτε χρηματοδοτείται επιπλέον από τον κεντρικό χορηγό), δεν υπάρχει και λόγος να… υπάρχει. Κανείς δεν θα στενοχωρηθεί αν καταργηθεί…