Ο «Νέστορας» στην αιωνιότητα

Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια η ΑΕΚ θρηνεί ακόμη μία μεγάλη απώλεια! Μετά τον Στέλιο Σεραφείδη και τον Μίμη Παπαϊωάννου, έφυγε από τη ζωή ένας ακόμη θρύλος της Ενωσης, ένας ακόμη πυλώνας της «Αγια-Σοφιάς», ο σπουδαίος Κώστας Νεστορίδης. Σε ηλικία 93 ετών, ο «Νέστορας» άφησε χθες την τελευταία του πνοή ύστερα από πολλά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια της ΑΕΚ αλλά και το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο Νεστορίδης ήταν μία από τις σπουδαιότερες μορφές της  ιστορίας της Ενωσης. Οχι μόνο για τα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αγαπούσε την ομάδα και παρακινούσε και τους υπόλοιπους να το κάνουν. Ηταν από τις πιο αγαπητές φυσιογνωμίες στον κόσμο της ΑΕΚ και το κενό που αφήνει είναι δυσαναπλήρωτο.

Ο Νεστορίδης γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου του 1930 στη Δράμα και αναδείχθηκε από τις ακαδημίες του Πανιωνίου. Το 1955 εντάχθηκε στην Ενωση (άρχισε να παίζει σε επίσημα ματς δύο χρόνια αργότερα λόγω διετή αποκλεισμού επειδή ο Πανιώνιος αρνήθηκε να τον δώσει στην ΑΕΚ) με την οποία έγραψε ιστορία και έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της. Με τα κιτρινόμαυρα κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1963), ένα Κύπελλο (1964) ενώ αναδείχθηκε πέντε σερί φορές (1959-63) πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα.

Στην Αυστραλία

Το 1966 έφυγε για την Αυστραλία για να αγωνιστεί στον σύλλογο των ελλήνων ομογενών Ελλάς Μελβούρνης, τη σημερινή Σάουθ Μέλμπουρν ΦΚ. Κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα και παράλληλα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη διοργάνωση. Εκλεισε την καριέρα του το 1968 ως παίκτης-προπονητής στον Αίαντα Σαλαμίνας. Ο Νεστορίδης είχε συγκλονίσει στα εγκαίνια της «Αγια-Σοφιάς» τον Σεπτέμβριο του 2022 όταν είχε μπει με αναπηρικό καροτσάκι στον αγωνιστικό χώρο, γνωρίζοντας την αποθέωση από τον κόσμο της ΑΕΚ. Εκείνος δεν είχε καταφέρει να συγκρατήσει τα δάκρυά του, σε μία από τις πολλές φορές που «λύγισε» μπροστά στην αγάπη και την αναγνώριση των οπαδών της Ενωσης.

«Πάντα με συμβούλευε»

Δύο άνθρωποι που τον γνώριζαν καλά και είχαν υπάρξει συμπαίκτες μαζί του στην ΑΕΚ, μίλησαν στα «ΝΕΑ» για τον ποδοσφαιριστή και άνθρωπο Κώστα Νεστορίδη, τον οποίο και δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Ο Γιώργος Καραφέσκος πρόλαβε για λίγο τον «Νέστορα» στην ΑΕΚ καθώς όταν εκείνος πήγε στην Ενωση, ο αείμνηστος πια άσος ήταν στο τελείωμα της καριέρας του στην ομάδα. «Ηταν ο παίκτης ο αιώνιος, η ιστορία της ΑΕΚ», λέει συγκινημένος ο Γιώργος Καραφέσκος και προσθέτει: «Εγώ τον γνώρισα πολύ μικρός. Πάντα με συμβούλευε, με ενθάρρυνε και μου έλεγε ότι είμαι καλός παίκτης, αλλά θέλει υπομονή. Είχαμε πολύ καλές σχέσεις και μάλιστα τον είχα και προπονητή στην Ηλιούπολη. Για μένα, μαζί με τον Παπαϊωάννου και μερικούς ακόμη ήταν οι καλύτεροι στην ιστορία της ΑΕΚ».

Οσο για το καθαρά ποδοσφαιρικό κομμάτι, ο Νεστορίδης ήταν κάτι μοναδικό σύμφωνα με την περιγραφή του: «Αν θυμάμαι κάτι περισσότερο από εκείνον σαν ποδοσφαιριστή, είναι η τεχνική που είχε, τα κόρνερ που έβαζε γκολ, το πώς έσπαγε τη μέση του δεξιά και αριστερά και σε άφηνε ακίνητο. Ηταν διάνοια και ατύχησε που δεν έπαιξε στο εξωτερικό. Πιστεύω ότι ήταν ο καλύτερος επιθετικός στην ιστορία της ΑΕΚ και έκανε πολύ κόσμο οπαδό της ομάδας μας με τα κατορθώματά του».

«Αδυναμία του ο Καζαντζίδης»

Ο Γιώργος Κεφαλίδης από την πλευρά του, επίσης συνυπήρξε για μικρό διάστημα με τον θρυλικό Νεστορίδη στην ΑΕΚ, ωστόσο υπήρχε κάτι που τους συνέδεε για πάντα: «Ημασταν και οι δύο Πόντιοι, ήμουν από τους ανθρώπους που τον αγάπησαν πολύ. Ζήσαμε μαζί πολλά χρόνια», εξομολογείται ο παλαίμαχος άσος της Ενωσης που αποκαλύπτει και τη μεγάλη αδυναμία του Νεστορίδη εκείνα τα χρόνια: «Η μεγάλη του αγάπη ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης. Τον αγαπούσε πολύ. Πηγαίναμε μαζί τακτικά να τον ακούσουμε, ήταν αδυναμία του», επισήμανε.

O θάνατος του Κώστα Νεστορίδη συγκλόνισε όπως είναι λογικό όλο τον οργανισμό της ΑΕΚ, ενώ ανακοινώσεις για τη μεγάλη αυτή απώλεια εξέδωσαν μετά άλλων ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ, ο Αρης, η Super League, η ΕΠΟ και ο ΠΣΑΠΠ. Ενας ακόμη σπουδαίος του ελληνικού ποδοσφαίρου έφυγε από κοντά μας και το σίγουρο είναι πως τα κατορθώματά του θα μνημονεύονται για πάντα, ακόμη και αν για τους περισσότερους είναι περιγραφές μέσω τρίτων.