Μονόδρομος

^«Η ιστορία ξεκινά με ένα ζευγάρι που προσπαθεί να κάνει παιδί και καταλήγει με μια πολύ μοχανική και εγκαταλελειμμένη γυναίκα» λέει σε μια συνέντευξή του ο συγγραφέας αυτής της σύγχρονης «Γέρμας», Σάιμον Στόουν. Στην ίδια συνέντευξη εξηγεί πως όταν του προτάθηκε από το Old Vick να ανεβάσει τη «Γέρμα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, η πρώτη του σκέψη ήταν να την «ξαναγράψει» και να τη μεταφέρει στη σύγχρονη εποχή. Η προσωπική του εμπειρία είναι που καθόρισε αυτή του την επιλογή – γιατί πέρασε και ο ίδιος, αν και όχι τόσο ακραία όσο στο έργο, μια παρόμοια περιπέτεια με μια φίλη του. Η «Γέρμα» του, που έκανε πρεμιέρα στο Old Vic του Λονδίνου, και παίχτηκε τη διετία 2016-2017, απέσπασε το βραβείο Λόρενς Ολίβιε. Στη συνέχεια η παράσταση μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου και γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Ο θεατρικός συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης Σάιμον Στόουν (Simon Stone, 1984) γεννήθηκε στη Βασιλεία και μεγάλωσε στο Κέιμπριτζ και στη Μελβούρνη. Ανήκει στη νεότερη γενιά των δημιουργών που τα έργα τους, συχνά διασκευές κλασικών, παίζονται σε όλον τον κόσμο. Είναι η πρώτη φορά που θεατρικό του ανεβαίνει στην Ελλάδα. Η γλώσσα του είναι άμεση, καθημερινή, σκληρή και τα θέματά του άπτονται της σύγχρονης προβληματικής.

Η «Γέρμα» είναι μια ιστορία επιθυμίας για μητρότητα, μέσα από τη σχέση ενός ζευγαριού της διπλανής πόρτας. Εκείνη είναι δημοσιογράφος με δικό της μπλογκ, μια γυναίκα δυναμική που στο παρελθόν δεν ήθελε παιδιά, γι’ αυτό και έχει στο ενεργητικό της μια έκτρωση – με προηγούμενο σύντροφο. Ο άντρας της είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Γύρω της ένας κόσμος γυναικών, η μητέρα και η αδελφή της, καθώς και μια νεαρή συνεργάτριά της αλλά και ο πρώην φίλος της, που συμπληρώνουν το σύμπαν του έργου. Η προσπάθεια εκείνης να κάνει παιδί – στο έργο είναι η μόνη που δεν έχει όνομα – ξεκινά ήπια αλλά σύντομα μετατρέπεται σε μονόδρομο. Μπαίνει στη διαδικασία των εξωσωματικών και ο στόχος του παιδιού γίνεται εμμονή. Η ζωή της γίνεται εφιαλτική, ο συναισθηματικός της κόσμος διαλύεται, μαζί και η σχέση με τον σύντροφό της που φθείρεται σταδιακά – και παράλληλα καταστρέφονται οικονομικά. Εκείνος βλέπει τη γυναίκα του να χάνεται στα εσωτερικά της σκοτάδια.

Μέσα σε ένα αφαιρετικό σκηνικό, που ορίζει συμβολικά τους διαφορετικούς χώρους όπου εξελίσσεται η ιστορία της Γέρμας, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έστησε με ακρίβεια και σαφήνεια την παράστασή του. Ρίχνοντας το βάρος στις ερμηνείες και τις σκηνικές σχέσεις, δημιούργησε ένα σύγχρονο περιβάλλον που φωτίζει τους ήρωες και το δράμα τους.

Οι ερμηνείες

Η Μαρία Κίτσου παίρνει τη δική της Γέρμα από το χέρι και την πηγαίνει ως το τέλος: Με μια εσωτερική ψυχική δύναμη που ξεκινά δυνατά και κλιμακώνεται, περνάει από όλα τα στάδια (της αναμονής) μιας εγκυμοσύνης. Πιστεύει, ελπίζει, περιμένει, απογοητεύεται, ξαναπροσπαθεί, διαλύεται και διαλύει τα πάντα γύρω της, αγαπά, θυμώνει, μισεί μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι όλα, μέσα της και γύρω της, δεν έχουν ούτε λύση ούτε επιστροφή. Η Ασπασία Κράλλη πλάθει με την υποκριτική της ωριμότητα και τις απαραίτητες νύξεις χιούμορ τη μάνα της, μια γυναίκα που αν και ανήκει στην προηγούμενη γενιά έχει τον τρόπο να πατά στο σήμερα. Ο Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης και η Μαριάννα – Ζωή Μαριγώνη, στους ρόλους του πρώην (Βίκτορ) και της συνεργάτριας (Ντες) ξεχωρίζουν με τον τρόπο που υπηρετούν τους ρόλους τους, μέσα σε ένα καλοδουλεμένο σύνολο.