Βάρος

Οι καραμανλικές επιφυλάξεις ήρθαν μετά τις σαμαρικές – που εκφράστηκαν λιγότερο κομψά και στρογγυλεμένα. Κάποιοι διέκριναν πίσω απ΄τις γραμμές τους ένα έξτρα ενδοπαραταξιακό πρόβλημα για την κυβέρνηση. Αλλοι υποβάθμισαν τον αντίκτυπο που θα μπορούσαν να έχουν βλέποντας απλά όσα παγίως υποστηρίζει ένας ακόμη πρώην γαλάζιος αρχηγός και πρωθυπουργός.

Πέρα απ’ την παραπολιτική συζήτηση που ανοίγει ξανά και ξανά όποτε λύνει τη σιωπή του κάποιος που έχει φτάσει ως την άκρη των φιλοδοξιών κάθε έλληνα πολιτικού, όμως, προκύπτει κι ένα επιπλέον ερώτημα: εκτιμούν σωστά όσοι υπονοούν ότι έχει τόσο βάρος μια τέτοια παρέμβαση ώστε να αλλάξει την πλευρά προς την οποία γέρνει η ζυγαριά των αποφάσεων; Η πολιτική ζωή έχει δώσει την απάντηση αρκετά καθαρά σε πολλές διαφορετικές περιπτώσεις.

Οι ενστάσεις στον διάλογο με την Αγκυρα, για παράδειγμα, δεν λαμβάνονται υπόψη μια κι αυτός γίνεται. Η προσπάθεια του Τσίπρα, έστω και παρασκηνιακά, να αποτρέψει τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πέτυχε. Οταν Σημίτης και Καραμανλής τάχθηκαν δημόσια υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα, η πλειονότητα της κοινής γνώμης ψήφισε «όχι». Είτε βρίσκονται στη λάθος πλευρά της ιστορίας, είτε έχουν δίκιο οι πρώην, λοιπόν, οι νουθεσίες τους συνήθως δεν εισακούγονται.