Ο δράκος φιλούσε υπέροχα

Τα θεμέλια του ποδοσφαίρου είναι χτισμένα πάνω στον μύθο του «αυτοδιοίκητου». Πάντοτε ήταν τόσο πειστικός που τρόμαζε όσους τον προκαλούσαν.

Για δεκαετίες ολόκληρες οι ηγήτορες του ελληνικού ποδοσφαίρου παρέμεναν στο απυρόβλητο επικαλούμενοι τον μύθο που τόσο καλά προστάτευε ο εμπνευστής του, η FIFA. Οταν ένιωθαν την απειλή να τους πλησιάζει έστελναν μια καλογραμμένη επιστολή στα αφεντικά της Διεθνούς Ομοσπονδίας, στα καλόπαιδα Χαβελάνζε και Μπλάτερ, και αυτοί αμέσως έσπευδαν να απαγγείλουν το παραμύθι.

Ο δράκος ονομαζόταν «αποκλεισμός». «Θα αποκλειστούν οι ομάδες σας από τα Κύπελλα Ευρώπης, θα αποκλειστεί η Εθνική σας από Euro και Παγκόσμια Κύπελλα, γενικώς θα αποκλειστείτε από παντού».

Κι εμείς, πρώτα ο Τύπος που τρομοκρατούσε με τους πηχυαίους τίτλους που αναφέρονταν στον δράκο και στη συνέχεια οι πολιτικοί που έτρεμαν το πολιτικό κόστος, μπαίναμε στο μπάνιο μας και κάναμε γαργάρα τις καταγγελίες για κακοδιοικήσεις, μαφίες, υπεξαιρέσεις. Ο δράκος ήταν πάντοτε αποτελεσματικός.

Μέχρι που ξημέρωσε η μέρα που ένα άγγιγμα χειλιών τον έκανε θρύψαλα.

Το φιλί που έδωσε ο τότε ισχυρός άνδρας της ισπανικής ομοσπονδίας Λουίς Ρουμπιάλες στην ποδοσφαιρίστρια Τζένι Ερμόσο παρά τη θέλησή της, κατά την απονομή των μεταλλίων για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ανάγκασε τους θεματοφύλακες του αθλήματος να παραδεχτούν πως όλες οι ιστορίες που μας έλεγαν τόσα χρόνια περί αυτονομίας και αυτοδιοίκητου ανταγωνίζονταν τους μύθους του Αισώπου. Τουλάχιστον οι τελευταίοι είναι διδακτικοί.

Οταν δέχτηκε επίθεση ο Ρουμπιάλες αντέδρασε με τα ίδια αντανακλαστικά που διαθέτει κάθε παραγοντίσκος που κάθεται σε θρόνους από μετάξι. Ελαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τα μέλη της ομοσπονδίας και πέρασε στην αντεπίθεση με όπλο τον δράκο. Για κακή του τύχη οι ισπανοί πολιτικοί δεν πιστεύουν στα παραμύθια, ενεργοποίησαν όλους τους δικαστικούς μηχανισμούς και ανάγκασαν με τον τρόπο τους αρχικά τη FIFA και στη συνέχεια την UEFA να τον πιέσει για να μαζέψει τα μπογαλάκια του. Και ω του θαύματος. Ο Ρουμπιάλες εκπαραθυρώθηκε όπως και όλοι όσοι τον στήριξαν. Οσοι προσπάθησαν να κρυφτούν πίσω από δικαιολογίες βρήκαν μπροστά τους τις ποδοσφαιρίστριες.

Στην Ελλάδα συνεχίζουμε να πιστεύουμε σε μύθους και δράκους. Με όσα συμβαίνουν στο ποδόσφαιρό μας και απολαύσαμε την Κυριακή στον Βόλο θα έπρεπε σήμερα κιόλας να επέμβουν οι διεθνείς ποδοσφαιρικοί οργανισμοί. Δεν πρόκειται όμως να το κάνουν γιατί νιώθουν πως αμφισβητούνται. Θα άλλαζαν ωστόσο στάση αν η κυβέρνηση αντί να τους αντιμετωπίζει σαν αρχηγούς κρατών να τους τρίξει τα δόντια και να απαιτήσει άμεση παρέμβαση. Η υπόθεση Ρουμπιάλες δείχνει τον δρόμο.