«Το χαρακτηριστικό του Βασίλη ήταν η απλότητα. Και στη ζωή και στον τρόπο που μιλούσε. Είχαμε μαζί μια σχέση αδελφική, στον πυρήνα της οποίας βρισκόταν φυσικά το «Ζ». Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε η ταινία. Το είχα διαβάσει το 1967, όταν μου το έδωσε ο αδελφός μου ο Τόλης όταν έφευγα για το Παρίσι. Το κεφαλαίο γράμμα στο εξώφυλλο σφηνώθηκε στο μυαλό μου και το βιβλίο με «κάρφωσε». Το επόμενο πρωί ο φίλος μου Χόρχε Σεμπρούν με ξύπνησε για να μου πει την είδηση για τη χούντα στην Ελλάδα. Το «Ζ» ένωσε γύρω του γενιές, εποχές, ήρωες και αγωνιστές. Πέρα από αυτό ήταν ο «πολιτικός μου σύμβουλος» για τη ζωή στην Ελλάδα, αλλά μου πρότεινε και βιβλία, καθώς γνώριζε τη διεθνή λογοτεχνία πολύ καλά».

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ