Ας σταματήσουμε να ξοδεύουμε σαν να μην υπάρχει αύριο

Αργά τον Νοέμβριο του 1998, μια βρετανική εφημερίδα ειδοποίησε τους αναγνώστες της για μια περίεργη ιδιορρυθμία της αμερικανικής κουλτούρας. Στις 5 το πρωί της επομένης της Ημέρας των Ευχαριστιών, σχηματίζονταν ουρές στα εμπορικά κέντρα των ΗΠΑ και οι δρόμοι ήταν απασχολημένοι με περισσότερους επίδοξους αγοραστές. Ονομάστηκε «Μαύρη Παρασκευή», εξήγησε ο ρεπόρτερ, η μέρα που οι έμποροι λιανικής περίμεναν να δουν τα αποτελέσματά τους να μεταβαίνουν μαγικά σε κέρδη. Οι βιβλιοθηκονόμοι του «Guardian» πιστεύουν ότι αυτή είναι η πρώτη αναφορά της Black Friday σε οποιαδήποτε βρετανική εθνική εφημερίδα. Ενα τέταρτο του αιώνα αργότερα, η Black Friday έχει γίνει παγκόσμια.

Το μάρκετινγκ αλλάζει τους κανόνες μας και οι οκτώ εβδομάδες χριστουγεννιάτικων διαφημίσεων είναι η ετήσια ευκαιρία του κλάδου. Αυτόν και τον επόμενο μήνα προβλέπεται πως ποσό ρεκόρ 9,5 δισεκατομμυρίων λιρών θα διατεθεί για διαφημίσεις, περισσότερα από όσα ξοδεύει η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου για τις φυλακές σε ένα χρόνο. Αυτή είναι κυριολεκτικά η φιλοσοφία του «να ξοδεύουμε σαν να μην υπάρχει αύριο», εν μέσω της κλιματικής κρίσης. Μόλις περάσουν τα Χριστούγεννα, οι διαφημίσεις θα προσφέρουν πολλούς εναλλακτικούς τρόπους για να ψήσουμε τον πλανήτη.

Οι εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια θα μπορούσαν να απαγορεύσουν αυτές τις διαφημίσεις. Αυτή η εφημερίδα αρνείται τη διαφήμιση από παραγωγούς ορυκτών καυσίμων. Αλλά αυτή παραμένει μια ασυνήθιστη στάση σε έναν κλάδο που εξαρτάται από τα έσοδα από το μάρκετινγκ. Μια άλλη απάντηση θα ήταν οι ρυθμιστικές αρχές να διασφαλίσουν ότι οι διαφημίσεις, για παράδειγμα, για μια κρουαζιέρα πολυτελείας δεν παραπλανούν για το οικολογικό της κόστος. Ωστόσο, η κύρια ρυθμιστική αρχή εδώ, η Αρχή Προτύπων Διαφήμισης (ASA), χρηματοδοτείται από τον κλάδο που εποπτεύει και επιβάλλει έναν κώδικα που οι επικριτές λένε ότι είναι αρκετά εύκολος για τους διαφημιστές.

Το οικονομικό μοντέλο της Βρετανίας (και όχι μόνο) παραμένει η εμμονή με την κατανάλωση και τροφοδοτείται από το χρέος. Η αναδιάρθρωση απαιτεί κάτι περισσότερο και είναι επείγουσα σε μια χώρα που περνά τον χρόνο της σε δρόμο προς το κλιματικό χάος. Ενα μικρό μέρος της δουλειάς θα μπορούσε να γίνει με την αυστηροποίηση των κανονισμών, προκειμένου ο καθημερινός βομβαρδισμός των διαφημίσεων να έχει περισσότερη σχέση με την πραγματικότητα.