Χαμηλώνουν τον πήχη Μπάιντεν και Σι

^«Μια καλύτερη σύνοδος κορυφής Μπάιντεν – Σι;» ήταν ο τίτλος του σχολίου μου τον περασμένο μήνα και η έμφαση ήταν στο ερωτηματικό. Με καλό λόγο: η περσινή σύνοδος κορυφής στο Μπαλί ήταν μια αποτυχία. Λόγω της κακής προετοιμασίας και της υπερβολικής έμφασης στα συνθήματα, οποιαδήποτε προσπάθεια εκτόνωσης των εντάσεων καταργήθηκε γρήγορα με την κατάρριψη κινεζικού μπαλονιού επιτήρησης από τις ΗΠΑ τον Φεβρουάριο. Δεν υπήρχαν εγγυήσεις ότι η συνάντηση στο Σαν Φρανσίσκο θα ήταν καλύτερη.

Τα καλά νέα είναι ότι η σύνοδος κορυφής του Σαν Φρανσίσκο ήταν πράγματι μια βελτίωση σε σχέση με την περσινή συνάντηση. Πάνω από όλα και οι δύο πλευρές πήραν πολύ πιο σοβαρά την προετοιμασία αυτή τη φορά. Σημαντικός ήταν ο εκ των προτέρων προσδιορισμός των βασικών θεμάτων στα οποία οι δύο ηγέτες θα μπορούσαν να συνεργαστούν και τελικά να συμφωνήσουν.

Οσον αφορά την αρχιτεκτονική της δέσμευσης, όλα αφορούσαν τη διπλωματία και πολύ λίγο τη μετάβαση σε ένα θεσμοθετημένο μοντέλο για την εμβάθυνση και τη διαιώνιση των δεσμών. Με διπλωμάτες και από τις δύο πλευρές να καθορίζουν τη συνάντηση, αυτό δεν ήταν καθόλου εκπληκτικό αποτέλεσμα. Ομως, ενόψει της περσινής αποτυχημένης συνόδου κορυφής στο Μπαλί, με αφήνει προβληματισμένο. Αν και αναγνωρίζω την έμπειρη διπλωματία για το ότι πυροδότησε τη στροφή προς την εκ νέου δέσμευση, τη συνεργασία και την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, αυτές οι δεξιότητες δεν εγγυώνται μια ανθεκτική σχέση που μπορεί να αντέξει απροσδόκητες αναταράξεις. Φέτος, ήταν το μπαλόνι επιτήρησης της Κίνας – ποιος ξέρει τι θα μπορούσε να ακολουθήσει;

Σε αυτήν την εποχή των πολιτικά περιορισμένων ηγετών που επηρεάζονται εύκολα, συνεχίζω να πιστεύω ότι η επίλυση διαφορών μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων απαιτεί κάτι περισσότερο από εξατομικευμένη διπλωματία. Η υπόθεση για θεσμοθέτηση παραμένει επιτακτική ως συμπλήρωμα της διπλωματικής επίλυσης συγκρούσεων. Αν και δεν συμφωνήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, μια γραμματεία ΗΠΑ – Κίνας παραμένει η προτιμώμενη επιλογή μου για την ενίσχυση των εργαλείων που απαιτούνται για την εκτόνωση των συγκρούσεων και την αποκατάσταση της διμερούς σχέσης.

Ναι, η σύνοδος κορυφής του Σαν Φρανσίσκο ξεπέρασε τον χαμηλό πήχη που έθεσε το Μπαλί. Ωστόσο, παραμένουν βαθιά ερωτήματα σχετικά με το περίγραμμα της κινεζοαμερικανικής σύγκρουσης, ειδικά όσον αφορά τα οικονομικά, εμπορικά και τεχνολογικά ζητήματα που την προκάλεσαν. Αυτά τα θέματα έλαβαν απροσδόκητα ελάχιστη προσοχή στις αναγνώσεις της τετράωρης συνόδου κορυφής. Στο τέλος, ήταν πολύ πιο εύκολο για τον Μπάιντεν και τον Σι να μαζέψουν τα φρούτα που βρίσκονταν πιο χαμηλά στο δέντρο.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia, μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University