«Εμείς είμαστε η αντίσταση»

Των Jason Burke Sufian Taha

Μετά την πορεία στο κέντρο της πόλης, οι άνδρες πήραν διάφορες κατευθύνσεις: Προς τα τεμένη, τα σπίτια τους, τα λίγα σημεία που είχαν ανοίξει και πουλούσαν χυμούς ή καφέ. Πολλοί ήταν οπλισμένοι, κρατώντας στο χέρι τα M16 και πυρομαχικά. Ολοι ήταν νέοι, με κοντά μαλλιά, φορώντας μαύρες μπλούζες και τζόκεϊ, αθλητικά ή στρατιωτικά παπούτσια, έτοιμοι να πολεμήσουν.

Την προηγούμενη μέρα, πολλοί είχαν κάνει ακριβώς αυτό. Μια εισβολή των ισραηλινών δυνάμεων στην Τζενίν, μια πόλη στο βόρειο άκρο της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης, είχε οδηγήσει σε μια παρατεταμένη και χαοτική μάχη. Οταν τελείωσε, 14 ήταν νεκροί και πολλοί τραυματίες. Οι IDF ανακοίνωσαν πως είχαν συλλάβει ηγέτες των τρομοκρατών, είχαν καταστρέψει υποδομές και είχαν κατάσχει φορτία από αυτοσχέδιες βόμβες.

Οταν τα σώματα αρκετών από τους νεκρούς της μάχης μεταφέρονταν στον κεντρικό δρόμο της Τζενίν, την Παρασκευή, ήταν τυλιγμένα σε σάβανα με τα χρώματα της Χαμάς και της μικρότερης Ισλαμικής Τζιχάντ. «Εμείς είμαστε η αντίσταση στην κατοχή. Στη Γάζα, τη Δυτική Οχθη, είμαστε το ένα και το αυτό», είπε ένας νεαρός μαχητής της Χαμάς, έχοντας ένα καρό μαντήλι τραβηγμένο ως τα μάτια του και κρατώντας ένα Μ16.

Αν και ο εκπρόσωπος της IDF επέμεινε την Παρασκευή ότι το επίκεντρο παρέμενε στη Γάζα, η προσοχή στρέφεται πλέον και στη Δυτική Οχθη, όπου η βία έχει αυξηθεί δραματικά τις τελευταίες εβδομάδες. Από την επίθεση της Χαμάς τον περασμένο μήνα, 176 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τον IDF και εβραίους εποίκους στη Δυτική Οχθη, η οποία κατελήφθη από το Ισραήλ στον πόλεμο του 1967. Τρεις Ισραηλινοί έχουν επίσης σκοτωθεί, σύμφωνα με τον ΟΗΕ. Επίσης, έχουν γίνει πάνω από 2.500 συλλήψεις, κυρίως εξτρεμιστών της Χαμάς που ετοίμαζαν επιθέσεις, μέλη της ή συμπαθούντες, σύμφωνα με ισραηλινούς αξιωματούχους.

«Εδώ βρίσκεται σε εξέλιξη μια μικρή Ιντιφάντα», λέει ο Χάνι αλ-Μάσρι, αναλυτής στη Ραμάλα, την έδρα της Παλαιστινιακής Αρχής η οποία ιδρύθηκε στο πλαίσιο της ειρηνευτικής διαδικασίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90, χρησιμοποιώντας τον όρο που σφράγισε τις μαζικές εξεγέρσεις στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη το 1987 και ξανά το 2000. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι διαμαρτυρίες είναι περιορισμένες τόσο εξαιτίας του κύματος των συλλήψεων όσο και του lockdown που έχει πρακτικά επιβληθεί στη Δυτική Οχθη.

Ωστόσο, οι οικονομικές δυσκολίες είναι μεγάλες. Οι περισσότεροι παρατηρητές πιστεύουν πως τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων προκαλούν μια τεράστια αλλαγή. Ο Μαχμούντ Αμπάς, ο ασθενής 87χρονος πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής, ηγείται μιας διοίκησης η οποία θεωρείται υπόλογη από πολλούς Παλαιστίνιους για την ανικανότητά της, τη διαφθορά της και τους συμβιβασμούς της.

Η πορεία προς τη διαδοχή του Αμπάς μοιάζει μια μακρά διαδικασία. Πολλοί εκτιμούν ότι ο επόμενος ηγέτης θα είναι ο Χουσεΐν αλ-Σέιχ, στενός συνεργάτης του νυν προέδρου, έστω κι αν η πιο δημοφιλής επιλογή θα ήταν ο 62χρονος Μαρουάν Μπαργούτι, ο οποίος είναι στη φυλακή έχοντας καταδικαστεί πεντάκις σε ισόβια, και συχνά περιγράφεται από τους Παλαιστίνιους ως ο δικός τους «Μαντέλα».

Οι περισσότεροι, πάντως, παραδέχονται πως η Χαμάς έχει κερδίσει μαζική λαϊκή υποστήριξη. «Γνωρίζουμε πως είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουμε την υποδομή της Χαμάς στη Γάζα, τη Δυτική Οχθη και οπουδήποτε αλλού», λέει ο καθηγητής Κόμπι Μίχαελ, του Institute of National Security Studies στο Τελ Αβίβ. «Οφείλουμε, επίσης, να αντιμετωπίσουμε το ιδεολογικό στοιχείο, όμως αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε με βόμβες. Το ξεθεμελίωμα μιας ιδεολογίας είναι μια διαδικασία που θα διαρκέσει χρόνια, όμως δεν συνδέεται με τους άμεσους στόχους του πολέμου», προσθέτει.