Η υπόθεση της προοδευτικής – δημοκρατικής παράταξης αποτελεί ένα ευρύτερο, πιο κρίσιμο και ασφαλώς πιο διαχρονικό διακύβευμα απ’ τα εσωτερικά ενός ή δύο ή τριών κομμάτων. Η σημερινή εικόνα εσωστρέφειας και περιδίνησης του ΣΥΡΙΖΑ ή η συνεχιζόμενη δημοσκοπική και εκλογική δυστοκία του ΠΑΣΟΚ είναι η μικρή εικόνα. Η μεγάλη εικόνα είναι τι είδους δημοκρατία επιθυμούμε για τον τόπο μας, πώς θα εργαστούμε για τη μείωση των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, το δημογραφικό, τη στήριξη των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, τα διλήμματα της τεχνητής νοημοσύνης και τις ευκαιρίες και συνάμα τις προκλήσεις των νέων τεχνολογιών. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εξέφρασε μια κοινωνική και πολιτική ανάγκη για όλα τούτα, σε μία δύσκολη περίοδο για τον τόπο μας, με διαρρηγμένη την κοινωνική συνοχή και τη χώρα πτωχευμένη, αγκαλιάζοντας όλους εμάς που ζητούσαμε αξιοπρέπεια, προτάσεις και δράση. Αντίστοιχα, το ΠΑΣΟΚ, προ τεσσαρακονταετίας, ήρθε ως η ανάγκη να εκφραστούν οι μη προνομιούχοι Ελληνες και να επουλωθούν οι πληγές του Εμφυλίου.
