Λιγοστές οι ελπίδες για μια ειρηνευτική σύνοδο κορυφής

Η κρίση η οποία ξέσπασε πριν από περίπου έναν μήνα στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος που συνεχίζεται και κλιμακώνεται στη Λωρίδα της Γάζας έχουν αποσπάσει την προσοχή του κόσμου από την Ουκρανία, κάτι που έχει αναγνωρίσει και ο πρόεδρός της Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Οι διεθνείς διπλωματικές προσπάθειες επικεντρώνονται πλέον σε άλλους στόχους: την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούνται από τη Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις, την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους αμάχους της Γάζας και την αποτροπή επέκτασης της σύγκρουσης σε όλη την περιοχή, με την άμεση εμπλοκή και άλλων χωρών και δυνάμεων.

Σε αυτό το φόντο, όπως σημειώνει και το σχετικό ρεπορτάζ της «Wall Street Journal», επικαλούμενης δυτικούς διπλωμάτες, «η προσπάθεια των Ουκρανών για την πραγματοποίηση μιας διάσκεψης υψηλού επιπέδου, με στόχο την ενίσχυση της διεθνούς στήριξης για τη μάχη που δίνει με τη Ρωσία, χάνει έδαφος, σαν μια απώλεια των αυξανόμενων εντάσεων στη Μέση Ανατολή». Μάλιστα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, παρά το γεγονός ότι οι προπαρασκευαστικές σύνοδοι που προηγήθηκαν, στη Δανία, τη Σαουδική Αραβία και τη Μάλτα, έμοιαζαν να ενισχύουν τις προσδοκίες για τη διεξαγωγή της διάσκεψης ως το τέλος του έτους, «αυτό σήμερα φαντάζει απίθανο».

Οι διαφωνίες

Η αιτία, βεβαίως, δεν έγκειται μόνο στο γεγονός ότι η προσοχή έχει στραφεί αλλού. Εχει να κάνει και με τις διαφωνίες που προέκυψαν στις τάξεις των δυνάμει συμμετεχόντων, ειδικά εκείνων των κρατών που είχαν τηρήσει στάση ουδετερότητας απέναντι στη Ρωσία, τα οποία το Κίεβο ήλπιζε να καταφέρει να προσεγγίσει. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Σαουδικής Αραβίας, η οποία το καλοκαίρι φιλοξένησε στην Τζέντα αντιπροσώπους 40 χωρών, ανάμεσα στους οποίους της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έδειχνε πρόθυμη να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.

Μετά την 7^η Οκτωβρίου και όσα ακολούθησαν, ωστόσο, τα δεδομένα άλλαξαν. Ενώ το Κίεβο έχει ταχθεί εξαρχής στο πλευρό του Ισραήλ, οι περισσότερες αραβικές χώρες τού έχουν ασκήσει έντονη κριτική, ευρισκόμενες αντικειμενικά απέναντι και από τις ΗΠΑ. Η Νότια Αφρική, που βρισκόταν επίσης στο στόχαστρο του Ζελένσκι, απέσυρε τους διπλωμάτες της από το Ισραήλ, όπως έκαναν και αρκετές κυβερνήσεις κρατών της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία και η Βολιβία.

Πήραν αποστάσεις

Από την πλευρά της, η Κίνα είχε αρχίσει ήδη να παίρνει αποστάσεις από την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της διεθνούς διάσκεψης – ενδεικτικά, είχε απόσχει από τη σύνοδο της Μάλτας, που έγινε λίγο μετά από εκείνη της Τζέντα. Οσο για τη Ρωσία, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη διχόνοια και τις αντιθέσεις που υπάρχουν στις τάξεις των αντιπάλων της, καθώς και τη δυσφορία πολλών από όσους ανήκουν θεωρητικά στις τάξεις των «ουδετέρων», αποτρέποντας την προσέγγισή τους με το Κίεβο και τη Δύση.

Σε αυτό το φόντο, πρέπει να προστεθεί η εσωτερική αντιπαράθεση που μοιάζει να έχει ξεσπάσει στο Κίεβο για την κατάσταση στο μέτωπο – σε μια στιγμή, μάλιστα, που η Ρωσία εντείνει τις επιθέσεις της σε διάφορα σημεία. Η Ουγγαρία, τέλος – αν και ταυτίστηκε με την Ουκρανία στο θέμα της στήριξης του Ισραήλ -, διεμήνυσε χθες ότι δεν πιστεύει πως η χώρα πρέπει να ενταχθεί στην ΕΕ, προκρίνοντας το εναλλακτικό σενάριο της «ειδικής σχέσης».