Τρολ και άλλες αθλιότητες

Στον ΣΥΡΙΖΑ είχαν ασχοληθεί νωρίς με όσους δεν τους αποθέωναν για τις πολιτικές επιλογές τους, πριν καν εμφανιστούν τα τρολ στο Διαδίκτυο – που τα ανακάλυψαν εσχάτως ο Σκουρλέτης και ο Φίλης. Προσωπικά, αναγκάστηκα να αλλάξω σπίτι και γειτονιά, επειδή ήμουν ανάμεσα στα πρόσωπα που είχαν γίνει στόχος δημοσιευμάτων πριν το Διαδίκτυο γεμίσει τοξικά φερέφωνα. Τα κηρύγματα μίσους ήταν καθημερινά από το 2008, όταν η Αριστερά ανέχτηκε, αν δεν υποκίνησε, την καταστροφή του αθηναϊκού κέντρου.

Οταν, λίγο καιρό μετά, επιβεβαιώθηκε η χρεοκοπία της χώρας, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε το σύνθημα «Ή εμείς ή αυτοί», ήταν ρίσκο να υποστηρίζεις δημοσίως ότι τα κινήματα κατά των Μνημονίων δεν είχαν ρεαλιστικές πολιτικές προτάσεις, ότι οι Αγανακτισμένοι δεν έχουν λύσεις, ότι η βία δεν είναι μαμή της Ιστορίας, ότι το Μνημόνιο ήταν ο μόνος τρόπος και να σωθεί και να μαζευτεί η χώρα. Διότι ακολουθούσε διαδικτυακό μπούλινγκ (αλλά όχι μόνο διαδικτυακό) και ένας χαμός από βρισιές και συκοφαντίες.

Ηταν η περίοδος που έβριζαν τους πασόκους αν τολμούσαν να βγουν σε εστιατόρια, που χτυπούσαν όποιον δεν τους άρεσε στα Εξάρχεια, που έριχναν αβγά και γιαούρτια σε όσους δεν έλεγαν «τα καλά, τα αντιμνημονιακά» στα αμφιθέατρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 το Ιντερνετ δεν είχε ακόμα τη διάδοση που έχει σήμερα, αλλά η δουλειά της δημόσιας συκοφαντίας ούτως ή άλλως γινόταν και με άλλους τρόπους: με ανώνυμα (ή και με επώνυμα) σημειώματα σε εφημερίδες, με αφίσες (ήταν η περίοδος που γέμιζαν οι τοίχοι της πόλης με «καταζητούμενους» δημοσιογράφους), ακόμα και με προφορικές φήμες.

Αργότερα, βέβαια, όταν ανακαλύφθηκαν οι δυνατότητες του Διαδικτύου, όλη η βρώμικη δουλειά μαζεύτηκε εκεί. Κυρίως οι συκοφαντικές επιθέσεις, ηθικολογικού χαρακτήρα κατά βάση, από ανώνυμες γραφίδες που είχαν φτιάξει ψευδείς περσόνες και πλέον συντονίζονταν από κάποιο μυστικό κέντρο. Ηταν κομματικό παραμάγαζο του ΣΥΡΙΖΑ; Πληρώνονταν ή όχι; Εχει ενδιαφέρον να μάθουμε τι ακριβώς συνέβαινε. Αλλά ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα – επειδή η εχθροπάθεια προϋπήρξε των τρολ. Αυτά τα κακόμοιρα ήρθαν κατόπιν κι ήσαν κάτι σαν πελταστές, βοηθητικοί στην αρμάδα του οιονεί εμφυλίου, μέσω του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ κατέκτησε, και διατήρησε για τέσσερα χρόνια, την εξουσία.

Μην ξεχνάμε τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύτηκε τότε η Αριστερά του Τσίπρα: εκμεταλλεύτηκε κάθε είδους αναταραχή, κάθε άθλια μεθόδευση που διέπρατταν διάφοροι στους δρόμους, παριστάνοντας ότι δεν έχει σχέση και ότι καταδικάζει. Ηταν μακριά από τις καταστροφές, από τις βίαιες συγκρούσεις, από το «να καεί το μπ@#$^λο η Βουλή», μακριά από τη Μαρφίν, μακριά από τις επικηρύξεις, από τα κινήματα που σπάγανε τα λεωφορεία και σήκωναν τις μπάρες στα διόδια, από όσους προπηλάκιζαν πολιτικούς, μακριά από εκείνους που ανάγκασαν ένα βράδυ τους βουλευτές να το σκάσουν νύχτα από τον Εθνικό Κήπο… Παρομοίως, ήταν μακριά από τις συκοφαντίες και τα ψέματα που διαδίδονταν στα κοινωνικά δίκτυα – αλλά μια χαρά καρπωνόταν τα αποτελέσματά τους.

Και σήμερα, ωραίος ο τζέρτζελος με τα τρολ. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι ήταν μικρό τμήμα των πρακτικών του ΣΥΡΙΖΑ στο μεγάλο άλμα προς την εξουσία – στο οποίο συμμετείχαν και ο Φίλης, ο Σκουρλέτης και τ’ άλλα παιδιά που σήμερα είναι ενοχλημένοι. Ολοι στο κάδρο.