Επόμενη στάση: Γιουροβίζιον

^«Από το Berklee στη Γιουροβίζιον» είναι ένας τίτλος που χωράει όλη τη διαδρομή της Μαρίνας Σάττι ή τουλάχιστον εκείνη που συνδέεται με τη μουσική. Η αναζήτηση του δρόμου που ήθελε ν’ ακολουθήσει στη ζωή της ήταν μια περιπετειώδης διαδικασία. Αυτό προκύπτει από ό,τι έχει αφηγηθεί στις συνεντεύξεις του το κορίτσι που έχει να σηκώσει στις πλάτες του τη φετινή συμμετοχή σε αυτόν τον ιστορικό θεσμό, που στον 64ο χρόνο του τον συναντάμε στο Μάλμε της Σουηδίας. Η συμμετοχή της ήταν έκπληξη όχι για το είδος της μουσικής που εκπροσωπεί, αλλά κυρίως διότι πριν από μερικά χρόνια, το κοντινό 2019, της είχε γίνει ξανά πρόταση κι εκείνη είχε αρνηθεί. Και μάλιστα δύο φορές.

Τουλάχιστον αυτό είχε δηλώσει τότε. Και έχει σημασία να θυμηθούμε τα λόγια της κυρίως διότι προοικονομούσαν το σήμερα: «Τις φάσεις που μου είχε προταθεί δεν μπορούσα να το κάνω, είχα κάποιους άλλους στόχους εκείνη την περίοδο και δεν ήθελα να χάσω τη συγκέντρωσή μου. Δεν ξέρω κιόλας αν θα ταίριαζα μέσα σε μια τέτοια εκδήλωση… Ισως αν ένιωθα ότι θα μπορούσα να το κάνω με τον δικό μου τρόπο. Αλλά, αλήθεια, ποτέ δεν λέω “ποτέ” πια. Για τόσα πράγματα έχω πει “όχι”, που τελικά έγινε “ναι”».

Οπότε, αν κάποιος ισχυριστεί ότι η ανταπόκρισή της στο κάλεσμα της ΕΡΤ δεν ήταν και κάποια μεγάλη ανατροπή, ίσως να έχει δίκιο. Από την άλλη, δίκιο θα έχει και όποιος υποστηρίξει ότι η παραπάνω άποψη αδικεί την 37χρονη τραγουδίστρια – γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του 1986. Θα είναι σαν να βάζει στην άκρη, σαν να κλείνει τα μάτια του στις επιλογές που έκανε και στους δρόμους που περπάτησε για να φτάσει μέχρι εδώ η εκκεντρική τραγουδοποιός.

Η μουσική δεν ήταν κεραυνοβόλος έρωτας αλλά ένα επίμονο μακροχρόνιο φλερτ στο οποίο ενέδωσε αφού πρώτα πήρε τις βεβαιώσεις που ήθελε και όλα τα απαραίτητα εφόδια για ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτού του παράφορου πάθους που λέγεται μουσική. Εξού και εν μια νυκτί αποφάσισε να πάει στη σπουδαία μουσική ακαδημία Berklee για να σπουδάσει μουσική, παίρνοντας πτυχίο στην ενορχήστρωση και τη μουσική παραγωγή. Αλλά σε αυτό το σημείο – βρισκόμαστε στο 2009 – μπλέκεται πάλι η ΕΡΤ.

Η Μαρίνα τότε ήταν φοιτήτρια στο Πολυτεχνείο και παράλληλα σπούδαζε μουσική και κλασικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο. Οπως είχε πει η ίδια, εκείνη τη χρονιά τής πρότειναν από την κρατική τηλεόραση να συμμετάσχει ως τραγουδίστρια σε μια ευρωπαϊκή big band που δημιουργούνταν κάθε χρόνο, με μουσικούς από διαφορετικές χώρες. Το σημείο συνάντησης ήταν η Δανία, όπου έκαναν για καμιά εβδομάδα πρόβες.

Αυτό το ταξίδι ήταν μια αφορμή για να έρθει, όπως έχει πει, σε επαφή με μουσικούς από άλλες χώρες που ήταν σε κολέγια και πανεπιστήμια. «Ενιωσα για πρώτη φορά ότι μιλούσαν μεταξύ τους μια κοινή γλώσσα, την οποία εγώ ακόμη δεν μιλούσα. Οταν μετά τις πρόβες κάναμε μια μικρή περιοδεία σε ευρωπαϊκές χώρες, είπα “εδώ κάτι γίνεται. Αυτό πρέπει να το ζήσω”. Εστειλα e-mail στο Berklee. Γύρισα από την περιοδεία Ιούνιο και τέλη Αυγούστου έφυγα για Βοστώνη. Μπήκα σε mood “τα παρατάω όλα και φεύγω”».

Οταν είδε ότι δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της διεθνούς μουσικής βιομηχανίας, ήρθε στην Ελλάδα, δοκιμάστηκε στο θέατρο, κοίταξε κατάματα τις επιθυμίες της, είδε ότι η μουσική είναι ο χώρος της και δόθηκε σε αυτήν. Το πρώτο κομμάτι που ανέβασε στο YouΤube, το παραδοσιακό «Θα σπάσω κούπες», έχει εκατομμύρια προβολές, όπως και η πολυσυζητημένη «Μάντισσά» της. Ο,τι άλλο δημιουργεί προκαλεί αίσθηση διότι το κάνει με τον δικό της τρόπο, τον οποίο κάποιοι τον βρίσκουν κιτς και επιτηδευμένο, ενώ κάποιοι άλλοι τον χαρακτηρίζουν «φρέσκο αέρα». Η Μαρίνα δεν φαίνεται να μασάει σε κρίσεις, όποιο πρόσημο και αν έχουν. Δεν μπήκε στον κόπο ν’ απαντήσει στα προσβλητικά μηνύματα του Twitter, για παράδειγμα, τα οποία σχολίαζαν τη συμμετοχή της στη Γιουροβίζιον.

«Ατάλαντη, που ερμηνεύει “γυφτοτράγουδα” και με κάτω του μετρίου φωνητικές δυνατότητες και τίποτα αξιόλογο από εμφάνιση», «άσχετη και ψωνάρα με δύο τραγουδάκια, άπατοι και στη Σουηδία», ήταν μερικά από αυτά που αγνόησε. Μπήκε στον κόπο ν’ ασχοληθεί – δηλώνοντας και το χιούμορ που διαθέτει – όταν ανέβασε στον λογαριασμό της στο Instagram το «Tucutum» – ένα τραγούδι που φλερτάρει με την τραπ, κυρίως από τον τρόπο που το ερμηνεύει. Στο σχόλιο «το τραγούδι είναι εμμετός» εκείνη περιορίστηκε μόνο ν’ απαντήσει «το εμετός με ένα μ».

Αυτή η πολεμική μοιάζει τελείως ανεδαφική σε μια εποχή που βράζει μέσα στην αβεβαιότητα και τη θολούρα. Αν σταματήσουμε για λίγο στους σαματάδες που γίνονται γύρω από το όνομά της, θα εντοπίσουμε δύο πράγματα: κατ’ αρχάς ότι η εμφάνισή της ίσως δεν θα έπαιρνε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό αισθητικής. Ομως οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι έχει ρίξει «αίμα, δάκρυα και ιδρώτα» για να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Τώρα, αν αυτό το «σήμερα» της φτάνει, είναι δικός της λογαριασμός. Αυτή και μόνο αυτή είναι υπόλογη στα όνειρά της.