Στάση

Σε πρώτη ανάλυση το ΚΚΕ δεν κάνει τίποτα περισσότερο απ’ το να ικανοποιεί τα πιστεύω της μπετοναρισμένης βάσης του – όσων ψηφίζουν παραδοσιακά το κόμμα και έχουν φιλοπαλαιστινιακές διαθέσεις. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε τις προάλλες το Eteron, άλλωστε, παρατηρείται ακόμη ο διαχωρισμός των πολιτών στον άξονα Αριστερά – Δεξιά όταν καλούνται να απαντήσουν με ποιον είναι, το Ισραήλ ή την Παλαιστίνη.

Ωστόσο, οι ερευνητές λένε ότι στη μεγάλη εικόνα δεν προκύπτουν πια αυτόματες ταυτίσεις ούτε με τους συμμάχους, ούτε με τους αντιπάλους της Δύσης. Δεν βρισκόμαστε, με άλλα λόγια, στη μακρινή δεκαετία του 1980, όταν η παλαιστινιακή μαντίλα φοριόταν πολύ εδώ.

Η συγκεκριμένη αλλαγή στη συνολική στάση της ελληνικής κοινωνίας, όπου σε κάθε ηλικιακή και εκπαιδευτική κατηγορία οι περισσότεροι επιλέγουν να μη διαλέξουν πλευρά, φαίνεται να μην έχει γίνει αντιληπτή από τα κόκκινα ραντάρ.

Ισως γιατί οι κομματικές έδρες προτιμούν να βλέπουν τον κόσμο ασπρόμαυρο, παρότι η κοινή γνώμη διακρίνει καθαρά πια το γκρίζο που καλύπτει μια σύγκρουση τόσο σύνθετη όσο αυτή της Μέσης Ανατολής.