Πανεπιστημίου, Ολγας… ποιος έχει σειρά;

Η εξαγγελία για την Ολγας μάς απομάκρυνε πολύ από την ουσία μιας συζήτησης για τους λόγους που φτιάξαμε αυτή την Αθήνα. Θα βοηθούσε να κατανοήσουμε ποιες είναι οι πραγματικές λύσεις που χρειάζονται σε αυτό το μόρφωμα το οποίο επιεικώς συνεχίζουμε να ονομάζουμε πόλη. Ακόμη και τώρα, που είμαστε στην άκρη του γκρεμού, με τις απειλές της κλιματικής κρίσης πάνω από τα κεφάλια μας, αντί να προσπαθήσουμε να αντιληφθούμε ποια είναι η πραγματικότητα που μας σκοτώνει και να κάνουμε την Αθήνα πιο ανθρώπινη και πιο παραγωγική, σφυρίζουμε αδιάφορα και παριστάνουμε τους αθώους. Τις ευθύνες τις ρίχνουμε σε δήθεν ενόχους, όπως οι πεζόδρομοι και η αρχαία Αθήνα, που μπλέκουν στα πόδια μας και μας δυσκολεύουν τη ζωή. Τους βρήκαμε και τώρα: η Ολγας με το τραμ της, τους πεζούς, τους ποδηλάτες και τις αρχαιότητές της. Εύκολο: θα ξαναφέρουμε αυτοκίνητα και θα ηρεμήσουμε. Τα αρχαία θα καλυφθούν ξανά με άσφαλτο, ρόδες, λάστιχα και λάδια. Οτιδήποτε διαφέρει του συνήθους, στην πυρά.

Διαμαρτυρόμαστε έκπληκτοι για τον επιδεινούμενο κορεσμό και ψάχνουμε τον μάγο δήμαρχο που θα μας απαλλάξει. Να λοιπόν: θα ανοίξει την Ολγας στα αυτοκίνητα και θα την κλείσει στους πεζούς. Από καταφύγιο για τους τελευταίους, η Ολγας θα διατίθεται ως εφεδρεία ασφάλτου για τα 3 εκατ. τουλάχιστον αυτοκίνητα της Αττικής να έρχονται να την απολαμβάνουν. Ή μήπως νομίζουν οι Παγκρατιώτες ότι θα είναι μόνοι τους; Αλλά πόσο θα κρατήσει η χαρά τους; Σε λίγες μέρες θα έχει γίνει η Ολγας, από πεζόδρομος με δική του ταυτότητα, ολόιδια με όλους τους άλλους δρόμους της Αθήνας. Τότε θα έρθει η σειρά και των επόμενων πεζοδρόμων, πλατειών και επιφανειών πρασίνου και κάπως έτσι θα τελειώσει η Αθήνα. Η επιχείρηση κατάκτησης των παραπάνω χώρων, χωρίς επισημότητες και εξαγγελίες, είναι εδώ και χρόνια σε κοινή θέα και κανείς δεν αντιδρά, αφού όλοι είναι πια συμμέτοχοι. Τα παραδείγματα ατέλειωτα: το μητροπολιτικό πάρκο Γουδή έχει γίνει σουρωτήρι από αυτοκίνητα, από διαμπερείς ροές και από κορεσμένα πάρκινγκ. Το Ζάππειο είναι πάρκινγκ και αυτό. Το ίδιο και η πεζοδρομημένη Βασ. Ολγας, με παρκαρισμένα στα πεζοδρόμια αυτοκίνητα επισκεπτών των αθλητικών και άλλων εγκαταστάσεων.

Ως προς την απειλή να γίνει η Πανεπιστημίου πεζόδρομος μας καθησύχασε ο αυριανός δήμαρχος. Δεν θα την αγγίξει. Ούτε τραμ ούτε ποδηλατόδρομος. Παίρνουμε λοιπόν το αυτοκίνητο, πάμε και βλέπουμε τι κάναμε σε σχέση με τους αρχικούς σχεδιασμούς που προέβλεπαν τραμ, ποδήλατα, παιδιά, νερό, πράσινο… και το χαιρόμαστε. Δεν έχει σημασία που, πνιγμένοι ανάμεσα στην υπόλοιπη κυκλοφορία, θα μας κρύβεται η ορατότητα της τριλογίας ή κάποιων άλλων εμβληματικών κτηρίων, αυτό που κυρίως μας ενδιαφέρει είναι να φεύγουμε, μακριά από το κέντρο. Αυτός εξάλλου δεν είναι ένας από τους λόγους που πήραμε αυτοκίνητο; Δεν μας αφορούν τα συντρίμμια της Αθήνας.

Παγιδευμένοι, αλλά εμποδίζοντας την ανάπτυξη μιας δημόσιας συγκοινωνίας  που θα μας άφηνε να κρατιόμαστε στην επιφάνεια, με εξαίρεση το μετρό που δεν παίρνει χώρο από το αυτοκίνητο, έχουμε αυτό που μας αξίζει. Αρνηθήκαμε το τραμ στην Πανεπιστημίου, άραγε στην Ολγας θα το κρατήσουμε; Αρνιόμαστε τις υποδομές ποδηλάτου, αλλά και του περπατήματος εις βάρος τη υγείας μας, του σώματος και του μυαλού μας.

Ο Θάνος Βλαστός είναι ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, συγκοινωνιολόγος – πολεοδόμος