Σταυροί και μέτωπα

Η δεύτερη κάλπη τελικά έκρυβε μήνυμα. Και σε Μαξίμου και Πειραιώς δεν ήταν προετοιμασμένοι. Με εξαίρεση τα αναχώματα (και τα άλλοθι) που είχαν προετοιμαστεί για επικράτηση των «ανταρτών» σε Δυτική Μακεδονία και Ιόνιο και την αλλαγή φρουράς στη Θεσσαλονίκη, σε όλες τις άλλες περιφέρειες και τους κρίσιμους δήμους το βράδυ της περασμένης Κυριακής το αποτέλεσμα κινήθηκε μεταξύ αιφνιδιασμού και ψυχρολουσίας. Και στο πρωθυπουργικό επιτελείο δεν έχουν ακόμη καταλήξει εάν πίσω από τις ήττες – που θα μπορούσαν κάλλιστα να αποδοθούν σε αδυναμίες όσων εν ενεργεία δημάρχων και περιφερειαρχών ηττήθηκαν – ξεπροβάλλει για πρώτη φορά από το 2019 κι ένα αντικυβερνητικό μέτωπο. Που εξελίχθηκε υπόγεια και απλώθηκε σε μια κοινωνική βάση που έδωσε πλειοψηφικό αποτέλεσμα, χωρίς κάποια κεντρική καθοδήγηση ή κάποιον συντονισμό. Η ανάλυση συνεχίζεται, ακριβώς επειδή σε αυτό το σημείο μπορεί να προκύψουν προσεχώς προβλήματα. Και στα προσεχώς, ο μεγαλύτερος σταθμός είναι οι ευρωεκλογές του προσεχούς Ιουνίου.

Ο δεύτερος γύρος στην Αθήνα προκάλεσε γαλάζιο βραχυκύκλωμα, αλλά η αναστάτωση δεν περιορίζεται στους δρόμους της πρωτεύουσας. Ούτε η Θεσσαλία θα αρκούσε για να ηχήσει κάποιος συναγερμός. Το αποτέλεσμα σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη κι ακόμη περισσότερο στο Βόρειο Αιγαίο, έχει βάλει αρκετούς στα κυβερνητικά γραφεία σε περίσκεψη. Και οι εντολές του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ήδη ξεκάθαρες: εάν έχουν ανοίξει ρωγμές πρέπει να κλείσουν πριν από τις ευρωεκλογές. Στη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη θριαμβευτική επανεκλογή της κυβέρνησης, δεν μπορεί να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τις αντοχές της κυριαρχίας της.

Οι αναλυτές του μηνύματος δεν εστιάζουν στην αντίσταση των ψηφοφόρων που κινούνται στον άξονα ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην αντίδραση που προέρχεται από τις κεντροδεξιές δεξαμενές. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ που τρεις μήνες μετά τις εθνικές κάλπες προτίμησαν να μείνουν στο σπίτι τους ή καταψήφισαν τις κομματικές επιλογές, τι σήμα εκπέμπουν; Εκφράζουν μια κόπωση και δυσαρέσκεια, επιδιώκοντας μεγαλύτερα ανοίγματα και στήριξη του μεσαίου χώρου που πιέζεται; Ή πρόκειται για παραδοσιακά συντηρητικούς ψηφοφόρους που επιθυμούν επιστροφή στις ρίζες; Η απάντηση μπορεί να επηρεάσει όχι μόνον την κατεύθυνση, καθ’ οδόν προς τις ευρωκάλπες, αλλά και το μείγμα των υποψηφίων για την επόμενη Ευρωβουλή που θα κληθούν εκ νέου να μπουν στο κυνήγι του σταυρού.

Μετά τον δεύτερο γύρο στην Αυτοδιοίκηση, η επεξεργασία των κινήσεων που θα προηγηθούν των ευρωεκλογών έχει επανέλθει στην αρχή. Η απόφαση να παραμείνει η σταυροδοσία, ενώ επί μήνες παρουσιαζόταν περίπου ως «κλειδωμένη» η απόφαση για επαναφορά στη λίστα, επιβλήθηκε από την ανάγκη της μέγιστης κινητοποίησης της γαλάζιας βάσης. Οι ευρωεκλογές δεν μπορεί να είναι μια χαλαρή διαδικασία. Με την επικράτηση του σταυρού, η πρόθεση για κατάτμηση της χώρας σε επιμέρους περιφέρειες είναι η δεύτερη κίνηση που διασώζει τις προαναγγελίες αλλαγών. Αλλά η κατανομή δείχνει  προβληματική, καθώς αναζητείται ενιαίο μέτρο για την εκλογή των 21 ευρωβουλευτών. Ουκ ολίγοι ενδιαφερόμενοι, αναμένουν στο ακουστικό τους όχι μόνον για μια θετική απόκριση, αλλά και για το εάν οι κυοφορούμενες αλλαγές θα «τρέξουν» τελικώς από αυτές τις κάλπες.

Σε κάθε περίπτωση, η ανάγκη να μεγιστοποιηθεί η συσπείρωση της όλης ΝΔ, ξαναφέρνει στο προσκήνιο τον ρόλο που μπορεί να κληθεί να διαδραματίσει ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Είναι μάλλον προφανές ότι ο επικεφαλής της ευρωομάδας της ΝΔ και αντιπρόεδρος του ΕΛΚ, δεν μετακινήθηκε στις Βρυξέλλες για αποστολή μιας θητείας. Αν στις εκλογές του Ιουνίου ο βασικός στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι η «αφύπνιση της κομματικής συνείδησης», το πιθανότερο είναι ότι ο «καλός στρατιώτης» Μεϊμαράκης θα κληθεί να αναλάβει μια ευρύτερη αποστολή που δεν θα περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Το εγχείρημα λειτούργησε το 2019 με το παράλληλο κυνήγι του σταυρού σε όλη την επικράτεια και μένει να αποδειχθεί ότι λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά με τον περιορισμό σε μια  γεωγραφική ζώνη. Δεν είναι ο μόνος που βρίσκεται σε αναμονή για τις τελικές αποφάσεις.