Ενα φάουλ {LF}από τον κ. Λιόλιο

Η ενημέρωση προ ολίγων ημερών έλεγε πως (προχθές) Δευτέρα 2 Οκτωβρίου θα διεξαγόταν η media day του Περιστερίου. Το έχετε, άραγε, αντιληφθεί οι περισσότεροι; Μιλάμε για την ομάδα του Βασίλη Σπανούλη, μια μπασκετική γειτονιά με ιστορία που έδωσε τη δυνατότητα στον άλλοτε διεθνή γκαρντ να κάνει τα πρώτα του προπονητικά βήματα. Ναι, ασφαλώς και ο ΓΣ Περιστερίου ανέβασε το μπάτζετ του προκειμένου να ικανοποιήσει τα «θέλω» του κόουτς ή και να τον πείσει να πιάσει το τιμόνι, σίγουρα γνώρισε παραπάνω δημοσιότητα και χωρίς αντίρρηση ο γάμος προχωρά – έως τώρα – πολύ ικανοποιητικά.

Πού είναι η ένσταση; Μα, στο πότε επέλεξε η ΕΟΚ να βγάλει τη δική της ανακοίνωση και να πει «ο Βασίλης Σπανούλης αναλαμβάνει τις τύχες της εθνικής ομάδας». Αναμφίβολα μεγάλη τιμή για τον πολλά υποσχόμενο προπονητή που ανεβαίνει τόσα γρήγορα τα σκαλοπάτια της ιεραρχίας και της καταξίωσης. Αλλά το Περιστέρι, που είναι (ακόμη;) στο κάδρο, ποιος το σκέφθηκε; Η ΕΟΚ πάντως όχι. Δεν άφησε τον χρόνο να κυλήσει, δεν κάθισε η σκόνη από τις δηλώσεις των παικτών και των προπονητών του Περιστερίου, δεν… ταξίδεψαν αυτές στο Διαδίκτυο και όλα τα σκέπασε η επικαιρότητα και το «Σπανούλης στην Εθνική». Ενα τσουνάμι. Τα φώτα στον κόουτς, απολύτως φυσιολογικά. Αλλά για τη γαλάζια ομάδα και όχι για την κιτρινομπλέ. Μήπως υπάρχει κάπου λάθος; Παρερμηνεία; Δεν άξιζε το Περιστέρι να χαρεί τη λίμνη της επικαιρότητας που άλλωστε δεν τη βιώνει και πολύ συχνά και μετά, την επομένη ίσως, να προκύψουν τα πολύ ευχάριστα (αν και αναμενόμενα) νέα για τον επόμενο σταθμό του Σπανούλη; Ορισμένες λεπτομέρειες είναι που κάνουν τη διαφορά. Λες και ορισμένοι βιάζονται πολύ. Αυτές τις επιπολαιότητες, δεν μπορεί, η ηγεσία τις χρεώνεται.

Οσον αφορά, τώρα, τις ατάκες του Βασίλη Σπανούλη τις σχετικές με το Περιστέρι, γιατί αξίζει κάποιος να τις δει, έχει σε όλα δίκιο όταν λέει για τα νέα παιδιά πως δεν πρέπει να βιάζονται. Ισχύει όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στο ποδόσφαιρο. Βλέπουν το… μέλι, τη μεταγραφή ή τα παραπάνω χρήματα, οπότε χάνουν το μυαλό τους και εν πολλοίς η καριέρα τους θολώνει. Δεν είναι πάντα έτοιμοι οι νέοι. Το βήμα αξίζει να γίνει την ώρα που πρέπει. Την ώριμη στιγμή. Οταν κάποιος θα έχει όχι μόνο τις δυνατότητες – κυρίως θα μπορεί να διαχειριστεί τη μεγάλη κίνηση. Γι’ αυτή του την προσέγγιση αξίζει πολλοί να ακούσουν τον Σπανούλη.