Στα χέρια του Σπανούλη η Εθνική

Η Εθνική ομάδα έχει από χθες νέο καπετάνιο στον πάγκο, τον άνθρωπο που ήταν πάντα δίπλα της ως παίκτης και έδινε (και αυτός) την ψυχή του για το εθνόσημο. Ο πρόεδρος της ΕΟΚ, Βαγγέλης Λιόλιος, βλέπει στο πρόσωπο του Σπανούλη τον άνθρωπο που ελπίζει ότι θα συσπειρώσει και πάλι τη βάση του ελληνικού μπάσκετ και θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Βασικά σε μια κρίσιμη καμπή ένας άνθρωπος που ζει και αναπνέει για το μπάσκετ μπαίνει μπροστά για μια διετία όπου περιλαμβάνει αρχικά την επιχείρηση «τελευταίος χορός» για κάποιους παίκτες που θα ήθελαν να είναι στο Παρίσι και στους Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ η επόμενη διοργάνωση, το Ευρωμπάσκετ στην Κύπρο και στη Λετονία το 2025 θα είναι – λογικά – μια εποχή ανανέωσης της Εθνικής ομάδας. Μπορεί προπονητικά ο Βασίλης Σπανούλης να κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα, αλλά στην Εθνική συναντά σε μεγάλο βαθμό την παλιοπαρέα του Ευρωμπάσκετ του 2005 και του Μουντομπάσκετ 2006 με τον κουμπάρο του Νίκο Ζήση να είναι τιμ μάνατζερ, τον Δήμο Ντικούδη επίσης στις εθνικές ομάδες όπως και ο Δημήτρης Διαμαντίδης με τον Κώστα Τσαρτσαρή με έμφαση στο αναπτυξιακό.

Δύσκολη περίοδος

Είναι η πρώτη φορά που θα δούμε μια «πεντάδα» σημαντικών βετεράνων διεθνών να βρίσκεται και πάλι από άλλο πόστο σε μια δύσκολη περίοδο που θα κληθούν να αναγεννήσουν την Εθνική σε νοοτροπία, ενότητα και πιο μακροπρόθεσμα σε επιτυχία. Αν και το τελευταίο ο Βασίλης Σπανούλης ως παίκτης, είτε έπαιζε στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό είτε στο Μαρούσι ήθελε να πετυχαίνει όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Ο πρόεδρος της ΕΟΚ γνωρίζει ότι ο Kill Bill είναι ακόμα στα σπάργανα ως προπονητής, όμως η προσωπικότητά του είναι τεράστια και μπορεί να εμπνεύσει και τους παλαιότερους (με τους περισσότερους έχει υπάρξει συμπαίκτης) αλλά και τους νεότερους.

Είναι σίγουρα η πιο δύσκολη και απαιτητική αποστολή στην (προπονητική) καριέρα του αλλά ο Βασίλης Σπανούλης από την πρώτη στιγμή λάτρευε τις προκλήσεις.

Γιάννης Λαμπίρης