{T16}Το έπος {CR}του Χάιμπουρι{T16}

Ο Γιώργος Κούδας την είχε χαρακτηρίσει ως τη μεγαλύτερη πρόκριση στην ιστορία του ΠΑΟΚ, ενώ η βρετανική «Sun» την επόμενη μέρα, είχε βασικό τίτλο «Zissis the end, for Arsenal»!

Σαν σήμερα, 30 Σεπτεμβρίου του 1997 το χρυσό γκολ του Ζήση Βρύζα στο 88ο λεπτό του αγώνα Αρσεναλ – ΠΑΟΚ έγραφε το τελικό 1-1 στο ιστορικό «Χάιμπουρι» και σε συνδυασμό με τη νίκη με 1-0 του Δικεφάλου στην Τούμπα (με το γκολ του Φρατζέσκου) του έδινε την πρόκριση στους «32» του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Η διαφορά – στα χαρτιά – τεράστια των δύο ομάδων, καθώς οι Κανονιέρηδες του Αρσέν Βενγκέρ είχαν μεταξύ άλλων παίκτες όπως ο Πετί, ο Οβερμαρς, ο Ανελκά, ο Βιεϊρά, ο Σίμαν, ο Ανταμς, ο Ράιτ και  φυσικά ο πολύς Ντένις Μπέργκαμπ που είχε ανοίξει και το σκορ στο 22′ ισοφαρίζοντας προσωρινά το σκορ του πρώτου αγώνα.

Ομως το τέλος γράφτηκε από τον Βρύζα και το 3ο (τότε) φαβορί για την κατάκτηση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της σεζόν 1997-98 έμενε έξω. Στο φινάλε της χρονιάς αυτή η ομαδάρα της Αρσεναλ πήρε το νταμπλ στην Αγγλία.

Και όμως στο χορτάρι του Χάιμπουρι δεν φάνηκε η ποιοτική διαφορά των δύο ομάδων, καθώς ο ΠΑΟΚ μπροστά σε 3.000 φίλους του που είχαν ταξιδέψει από παντού, στάθηκε ως ίσος προς ίσον με παίκτες πολλοί εκ των οποίων δεν είχαν την εμπειρία τέτοιων μεγάλων αγώνων.

Μιχόπουλος, Ολιβάρες, Τασιόπουλος, Κολομπούρδας, Ζαφειρίου, Ζαγοράκης, Φρατζέσκος, Βρύζας, Βελής, Νάγκμπε και Τουρσουνίδης ήταν η αρχική ενδεκάδα που παρέταξε ο Αγγελος Αναστασιάδης.

Ο Νίκος Κολομπούρδας ήταν 25 ετών, όσο και ο Θοδωρής Ζαγοράκης. Ο Ζήσης Βρύζας ήταν 23 όσο και ο Χρήστος Βελής με τον Πέρσι Ολιβάρεζ (29 ετών), τον Κώστα Φρατζέσκο (28 ετών) και τον Τζο Νάγκμπε (29 ετών) να είναι οι πιο μεγάλοι και έμπειροι.

Οι στιγμές συγκονιστικές στην εξέδρα με τους φίλους του ΠΑΟΚ μετά το σφύριγμα της λήξης από τον βέλγο ρέφερι Μισέλ Πιρό. Οι παίκτες πήγαν μπροστά τους και άρχισε ένα ατελείωτο πανηγύρι που έμεινε στην ιστορία. Η πορεία του ΠΑΟΚ σταμάτησε στον επόμενο γύρο απέναντι στην – επίσης μεγάλη – Ατλέτικο Μαδρίτης αλλά το έπος του Χάιμπουρι είναι χαραγμένο για πάντα στις μνήμες των φίλων του Δικεφάλου και όχι μόνο.