Ο θρίαμβος του Κασσελάκη{CR}

Ο Στέφανος Κασσελάκης κατεβαίνει στην είσοδο του γραφείου του μαζί με τον σύντροφό του. Δημοσιογράφοι ορμούν για μία δήλωση. Ευγενικά αρνείται, «τότε γιατί κατεβήκατε;», – «Για να πάρω την παραγγελία…» λέει χαμηλόφωνα παραλαμβάνοντας τις πίτσες. «Δεν τον γνώριζα, δουλεύω όλη μέρα», λέει αμήχανα ο διανομέας, που με 10 μικρόφωνα δέχεται βροχή ερωτημάτων, σε ένα σουρεαλιστικό σκηνικό, στο οποίο διαβάζει on camera τι πίτσες παρήγγειλε το πρόσωπο- έκπληξη των εκλογών. Ηταν ίσως μια ενδεικτική σκηνή όσων προηγήθηκαν. Ενα πρόσωπο, το οποίο οι περισσότεροι ως χθες (και κάποιοι ως σήμερα όπως φάνηκε στο απορημένο ύφος του διανομέα) αγνοούσαν, εμφανίζεται ως ο επικρατέστερος ένοικος του 7ου ορόφου της Κουμουνδούρου. Λαμπερός, απόφοιτος ιδιωτικού σχολείου και σπουδασμένος σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, καλοντυμένος, είναι όλα όσα ο ΣΥΡΙΖΑ ειρωνευόταν και αντιμαχόταν τόσα χρόνια. Εκθειάζει την αριστεία, την επιχειρηματικότητα, επαίρεται για τις σπουδές του στην Αμερική και ανεβαίνει στο βήμα του συνεδρίου φορώντας την ακριβή του γραβάτα.

Εν ολίγοις, προτάσσει όλα εκείνα που ο ΣΥΡΙΖΑ δαιμονοποιεί. Και είναι ίσως το μόνο που δεν φαίνεται να προβληματίζει μεγαλοστελέχη του κόμματος, που επιδίδονται σε ατέρμονες αναλύσεις για την επιλογή των ψηφοφόρων. Ο αριθμός των οποίων, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν ήταν και τόσο εντυπωσιακός. Οχι μόνο σε σχέση με τους 404 χιλιάδες που ψήφισαν στις εσωκομματικές της ΝΔ, αλλά κυρίως σε σύγκριση με τους 270 χιλιάδες που ψήφισαν στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Το τότε ΚΙΝΑΛ συγκέντρωνε οριακά διψήφιο ποσοστό (9,6% Metron Analysis – Νοέμβριος 2021) και στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου προσήλθαν στις κάλπες λίγο λιγότερα από 300 χιλιάδες άτομα, όταν τώρα ψήφισαν σχεδόν οι μισοί.

Η ψήφος στον Κασσελάκη δεν μπορεί παρά να ερμηνευτεί και ως μία δεύτερη καταδίκη – μετά από εκείνη της 25ης Ιουνίου – στο ίδιο το κόμμα. Οι πολίτες προτίμησαν να ποντάρουν σε ένα άγνωστο πρόσωπο, που είπε κάτι μπερδεμένα για το βιογραφικό του, έχει θολή διαδρομή και κυρίως άγνωστες πολιτικές θέσεις, από το να επιλέξουν μεγαλοστελέχη. Ο εκλογικός θρίαμβος στον πρώτο γύρο των εσωκομματικών εκλογών δείχνει ό,τι και το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα διαμαρτυρίας, με ιδεοληψίες και μίζερα αφηγήματα, αντιμετωπίζεται πλέον ως μία κατασκευή των χρόνων της κρίσης, η οποία ολοκλήρωσε τον ιστορικό της ρόλο. Οσο για το πολιτικό στίγμα για το οποίο επιμένουν να μιλούν πολλοί, θόλωσε από τότε που οι πολίτες είδαν ότι η Πρώτη φορά Αριστερά ήταν μια κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και τον Πάνο Καμμένο.