Η κωμωδία της Αριστεράς
Xθες ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη, ίδιος ο Κεν της μεταμοντέρνας Μπάρμπι. Λογικά, αύριο θα ανεβεί στον Γράμμο να οργανώσει την εκδίκηση για την ήττα του 1949
Την εποχή που διανύουμε, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο χρήσιμο πράγμα στην πολιτική. Διότι το κόμμα της εχθροπάθειας και της υπονόμευσης της κοινωνικής συνοχής, την ώρα που υπονομεύεται η δική του συνοχή, προσφέρει αφειδώλευτα ατελείωτο γέλιο. Η κωμωδία της Αριστεράς κορυφώνεται την Κυριακή, στις εσωκομματικές εκλογές, και όσοι παρακολουθούμε τις εξελίξεις δεν ξέρουμε ποιο επεισόδιο είναι ωραιότερο.
Προφανώς, τη μερίδα του λέοντος κλέβει ο υποψήφιος που στηρίζεται από τον Πολάκη, την Τζάκρη, την Αυλωνίτου και τον ναύαρχο Αποστολάκη, ο Στέφανος ο Κασσελάκης. Ο οποίος απέδειξε και με το παραπάνω ότι είναι πραγματικός συριζαίος (γι’ αυτό τον λόγο, άλλωστε, του απονεμήθηκε το ενδιάμεσο «ο», από Στέφανος Κασσελάκης έγινε ο Στέφανος ο Κασσελάκης, που είναι ο συριζαϊκός τίτλος τιμής – ίδρωσε για να τον αποκτήσει).
Πώς κέρδισε τον επίζηλο τίτλο ένας εκατομμυριούχος (όπως λάνσαρε τον εαυτό του) με γραβάτα; Κάνοντας ό,τι έχουν κάνει και οι συριζαίοι χωρίς γραβάτα: καταφεύγοντας σε μια παρουσία, σ’ ένα λόγο περίπου, όλο υποσχέσεις, απειλές και πολλή επικοινωνία – ό,τι έκανε δηλαδή κι ο Τσίπρας, που δεν τον βλέπω στο πεδίο, και πολύ στενοχωριέμαι με την απουσία του (ζει και στην ερημιά, στο παραθαλάσσιο φτωχικό των πεντακοσίων ευρώ, με το ανήλιαγο υπόγειο). Στην παρούσα φάση, άλλωστε, όλα είναι μόνο επικοινωνία – χρειάζεται να κυβερνήσει κανείς για να μετατραπεί η επικοινωνία σε τερατώδεις επιλογές.
Η περίπτωση του πέμπτου και πιο χαβαλέ υποψηφίου για την προεδρία με διασκεδάζει και για πολλούς ακόμα λόγους. Επειδή κάνει να βγαίνουν από τα ρούχα τους αντίπαλοι συριζαίοι αλλά και δημοσιολογούντες που αίφνης τους ξαφνιάζει με τα κόλπα του. Χθες, ας πούμε, παρακολούθησα μια έντονη διαδικτυακή μάχη εναντίον του, επειδή λέει πήγε στη Μακρόνησο χωρίς άδεια από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και χωρίς να πληρώσει τέλη. Τον κατηγορύσαν για ασέβεια απέναντι στην Ιστορία, στους θεσμούς, για περιφρόνηση της ισότητας απέναντι στους νόμους και διάφορα άλλα. Δάκρυσα. Εκατομμυριούχος είναι, δεν είναι κορόιδο να πληρώνει. Αλλωστε δεν μπορώ να φανταστώ ότι το ΚΚΕ που κάθε τόσο επίσης κάνει τρισάγια παίρνει άδεια και πληρώνει τέλη (να πλήρωσε άραγε τα πρόστιμα για την προεκλογική αφισορύπανση που του είχε επιβληθεί;).
Φυσικά, πολύ ωραία ήταν και η χθεσινή δήλωση του νέου σταρ, για ξεδόντιασμα του συστήματος δικαστικών και δημοσιογράφων. Ερχεται δεύτερος. Το κόμμα την προεδρία του οποίου διεκδικεί το επιχείρησε συστηματικά και οργανωμένα, αλλά δεν τα κατάφερε – επειδή οι δομές του δημοκρατικού συστήματος, και μαζί κάποιοι ανεξάρτητοι δικαστές και κάποιοι δημοσιογράφοι που υπερασπίστηκαν την ελευθερία του λόγου δεν το επέτρεψαν. Αν μιλάνε, ας ρωτήσει τον συνυποψήφιό του Νίκο Παππά να του πει τι συνέβη και πώς κατέληξε εκείνη η προσπάθεια.
Βλέποντας χθες τη δημοσκόπηση της Metron Analysis στο Mega διαπίστωσα ότι ο Κασσελάκης έχει ρεύμα, γι’ αυτό άλλωστε και είναι ο μιντιακός πρωταγωνιστής. Προβλέπω ότι, αν υπάρξει δεύτερος γύρος, θα συνασπιστεί εναντίον του η παλιά φρουρά. Σε κάθε περίπτωση, όποιος ξέρει πρόσωπα και πράγματα, ο Κασσελάκης θα δοκιμάσει την αντοχή των υλικών. Μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα με μεγάλη κρατική επιχορήγηση, κι αυτή είναι η συνεκτική του ουσία. Αλλά το παιχνίδι της εξουσίας μερικές φορές γίνεται ανελέητο – και τότε διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου επ’ αυτοίς.














