Η τραγωδία, οι ευθύνες και μια παραίτηση

Νομίζω ότι δεν διαφωνεί κανείς, ότι όσα ζούμε είναι πρωτοφανή. Για φαινόμενο «που συμβαίνει κάθε 300-400 χρόνια» έκανε λόγο ο καθηγητής Ζερεφός, ενώ ο καθηγητής Λέκκας υπογράμμισε ότι «στον Βόλο σε διάστημα 6 ωρών έπεσαν 75 εκατομμύρια τόνοι νερού» σχολιάζοντας πως «κανένα αντιπλημμυρικό έργο δεν θα μπορούσε να παραλάβει αυτό το φορτίο νερού, εκτός από φαραωνικό, το οποίο όμως δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε διότι δεν μπορούμε να καταστρέψουμε τόσο μεγάλα τμήματα της πόλης, απαιτούνται δαπάνες τις οποίες δεν μπορούμε να αντέξουμε και δεν είναι περιβαλλοντικά αποδεκτό να τσιμεντώναμε τόσο μεγάλες εκτάσεις».

Αυτό σημαίνει ότι όλα καλώς καμωμένα; Προφανώς όχι. Σίγουρα θα έπρεπε να έχουν ενεργοποιηθεί νωρίτερα οι Ενοπλες Δυνάμεις, δήμοι και περιφέρειες έπρεπε να είχαν ολοκληρώσει τεχνικά έργα που θα μείωναν τις ασύλληπτες συνέπειες του φαινομένου, έπρεπε να έχουμε προχωρήσει με τους νέους χάρτες για τις πλημμύρες όπως προειδοποιούσε η Κομισιόν εδώ και έναν χρόνο και προφανώς πολλά άλλα. Η ασύλληπτη τραγωδία όμως, για μία ακόμα φορά, δεν ήταν για κάποιους τίποτα άλλο, παρά αντιπολιτευτική ύλη. Ευρωβουλευτής, την ώρα που πολίτες μετρούσαν πληγές και διασώστες, στρατός και εθελοντές έδιναν μάχη στο πεδίο, έγραφε «Ακραία φαινόμενα είχαμε και στη Μάνδρα, αλλά τότε ο κύριος Μητσοτάκης έλεγε ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας».

Από κοντά ανεύθυνοι που παίζουν με την ψυχική υγεία ενός λαού, μιλούσαν για εκατόμβες νεκρών, σκορπούσαν θλίψη και φόβο, έκαναν λόγο για πουλημένα Μέσα τα οποία κρύβουν την αλήθεια για να υπονομεύσουν την ενημέρωση και για κράτος που κρύβει πτώματα για να υπονομεύσουν τη δημοκρατική πολιτεία. Κήρυκες της αμφιβολίας, του ανορθολογισμού, του ψεκασμένου εξτρεμισμού. Ακρα που στο στόχαστρο έχουν τη δημοκρατική νομιμότητα. Κάπου εκεί και οι τυμβωρύχοι του Αντώνη Καρυώτη. Η δολοφονία του από μέλη του πληρώματος του «Blue Horizon» εργαλειοποιήθηκε και αυτή ως πεδίο άσκησης αντιπολιτευτικού λόγου. Το κομματικό συμφέρον πάνω από το ανθρώπινο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει αποπροσανατολισμό της συζήτησης και μείωση της έντασης των ευθυνών των δολοφόνων.

Εν μέσω αυτού του κλίματος και μία υπουργική παραίτηση. Του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για μία άστοχη δήλωση, κάτι που για πολλούς θεωρήθηκε υπερβολή, δεδομένου ότι έως τώρα είχαμε υπουργικές παραιτήσεις για σκάνδαλα, ανεπάρκεια ή κακούς χειρισμούς και όχι για ατάκα σε πρωινή εκπομπή, για την οποία δόθηκαν διευκρινίσεις και ζητήθηκε συγγνώμη. Κάποιοι λένε ότι κάπως έτσι αρχίζει να χάνεται η μπάλα κι ακόμα περισσότεροι πως αν δεν αλλάξουμε – συνολικά ως χώρα – θα βουλιάξουμε. Στα λασπόνερα.