Επανεκκίνηση

Από μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση που πορεύεται με γνώμονα την αλήθεια, από τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την οποία το 41% αποτελεί ευθύνη κι όχι προνόμιο, από το κόμμα αυτό που μετά από χρόνια απαξίωσης των κομμάτων επανέφερε τη θετική ψήφο, ο πολίτης περιμένει καθαρές εξηγήσεις για το τι έφταιξε και προέκυψαν μια σειρά από προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία του κράτους. Είτε το ερώτημα αφορά το δυστύχημα στα Τέμπη, είτε τις πυρκαγιές σε Αγχίαλο και Εβρο, είτε τις πρόσφατες καταστροφικές νεροποντές, είτε το ατύχημα στο λιμάνι του Πειραιά ή την ανενόχλητη κάθοδο των κροατών χούλιγκαν, οι απαντήσεις και οι λύσεις οφείλουν να είναι συγκεκριμένες. Κι αυτό διότι «συγγνώμη» χωρίς λογοδοσία και επίλυση των λαθών είναι μισή συγγνώμη. Αυτό εξάλλου είναι και το δόγμα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η ουσία δηλαδή κι όχι η επικοινωνία.

Είναι υποχρέωσή μας να κοιτάξουμε κατάματα τα πεπραγμένα μας και να βρούμε τον τρόπο να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα. Να πούμε πού πήγαμε αλλά και πού δεν πήγαμε καλά. Να μην ακυρώσουμε επιτυχίες, να μην κρύψουμε όμως και κάτω από το χαλί αποτυχίες. Η συζήτηση που ανακύπτει συχνά (κυρίαρχα από την αντιπολίτευση αλλά και από τα media) οδηγείται διαρκώς σε λάθος μονοπάτια. Η επιταγή «να παραιτηθεί κάποιος», δεν αποτελεί τη λύση. Οχι πως και τα πρόσωπα δεν πρέπει να κρίνονται. Ομως η αλλαγή επικεφαλής συνήθως αποτελεί μια πρώτη και πιο επιδερμική αντιμετώπιση ενός ζητήματος ή μιας αστοχίας. Κι αυτό διότι πέραν των προσώπων οφείλουμε να κοιτάξουμε τις δομές. Ως πολιτικό σύστημα και – κυρίως – ως κυβέρνηση που έχουμε τη λαϊκή εντολή, πρέπει να δούμε την υπόθεση «κράτος» σε βάθος.

Κι αν επιδιώξουμε να βρούμε την άκρη σε αυτό το «κουβάρι» προβλημάτων που προκύπτουν από την καθημερινότητα, θα πρέπει να πούμε χωρίς περιστροφές πως το κράτος μας έχει σκουριάσει. Είτε ως αποτέλεσμα των περικοπών της οικονομικής κρίσης, είτε επειδή εκθρέψαμε ένα δυσλειτουργικό Δημόσιο εδώ και 40 χρόνια το οποίο δεν εκσυγχρονίσαμε ως οφείλαμε, είτε επειδή γιγαντώθηκαν τα μικρά ή μεγάλα συμφέροντα σε κάθε τομέα της κοινωνικής δραστηριότητας, είτε επειδή δεν εκσυγχρονιστήκαμε όσο έπρεπε σε εποχές τεχνολογικής κινητικότητας, αυτή η σκουριά είναι που μας ταλαιπωρεί. Και θα μας ταλαιπωρεί αν δεν κινηθούμε άμεσα και ριζοσπαστικά.

Προ μηνών, στο περιθώριο μιας ημερίδας, συζητούσαμε με μεταρρυθμιστή υπουργό της κυβέρνησης ένα σύνθημα: «Νέα Δημοκρατία, Νέο Κράτος». Η συζήτηση έγινε στον απόηχο των Τεμπών. Εγινε υπό την πίεση της ανάγκης να αλλάξουμε τα πάντα. Η εκκίνηση της δεύτερης κυβερνητικής θητείας μας υπό το βάρος απίστευτων καιρικών φαινομένων – αλλά και χρόνιων παθογενειών – δεν ήταν η αναμενόμενη. Η δύναμη όμως που μας έδωσαν οι πολίτες και το παράδειγμα του ίδιου του πρωθυπουργού οφείλουν να μας κινητοποιήσουν. Να μας οδηγήσουν σε μια κυβερνητική επανεκκίνηση. Σε ένα restart αντιμετώπισης ενός κράτους που πρέπει να αλλάξει. Οσοι βιάζονται να βγάλουν το συμπέρασμα πως η κυβέρνηση δεν θα τα καταφέρει, καλό θα είναι να μην προτρέχουν. Οσοι πάλι επαναπαύθηκαν στις δάφνες της νίκης, καλό είναι να κατανοήσουν το μέγεθος του διακυβεύματος.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι βουλευτής με τη ΝΔ στη Β’ Πειραιά