Ποιανού επανάσταση ΑΙ είναι αυτή;

Τον Νοέμβριο το Ηνωμένο Βασίλειο θα φιλοξενήσει διεθνή διάσκεψη κορυφής υψηλού προφίλ για τη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ). Με την ατζέντα και τη λίστα των προσκεκλημένων να μην είναι ακόμη οριστικοποιημένες, η μεγαλύτερη απόφαση που αντιμετωπίζουν οι βρετανοί αξιωματούχοι είναι εάν θα προσκαλέσουν την Κίνα ή θα φιλοξενήσουν μια συγκέντρωση για την G7 και άλλες χώρες που θέλουν να διαφυλάξουν τη φιλελεύθερη δημοκρατία ως θεμέλιο για μια ψηφιακή κοινωνία.

Το αντάλλαγμα είναι προφανές. Οποιαδήποτε παγκόσμια προσέγγιση στη διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης που αποκλείει την Κίνα είναι πιθανό να έχει περιορισμένο αντίκτυπο, αλλά η παρουσία της Κίνας θα άλλαζε αναπόφευκτα την ατζέντα. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αναμφίβολα τη δυνατότητα να βελτιώσει την παραγωγικότητα των ατόμων και να οδηγήσει την κοινωνική πρόοδο. Αλλά η τεχνητή νοημοσύνη θέτει επίσης κοινωνικές προκλήσεις και κινδύνους.

Η ΕΕ μετά την υιοθέτηση του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) το 2016, έχει προχωρήσει στη ρύθμιση των διαδικτυακών πλατφορμών με τους νόμους ορόσημο του 2022: Νόμο για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες και νόμο για τις Ψηφιακές Αγορές, οι οποίοι θεσπίζουν σαφείς κανόνες για τον έλεγχο περιεχομένου και τον ανταγωνισμό στην αγορά, αντίστοιχα. Και ο φιλόδοξος νόμος της ΕΕ για την τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να οριστικοποιηθεί φέτος.

Ωστόσο, παρά την επιτυχία της ΕΕ στη νομοθεσία, η επιβολή των ψηφιακών κανονισμών της συχνά απέτυχε να πραγματοποιήσει τους δηλωθέντες στόχους των μέτρων. Η επιβολή του GDPR, ειδικά, έχει προκαλέσει πολλές επικρίσεις και όλα τα μεγάλα πρόστιμα αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας που έχει επιβάλει η ΕΕ στην Google έχουν κάνει ελάχιστα για να μειώσουν την κυριαρχία της.

Η κινεζική κυβέρνηση, φυσικά, δεν αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα. Χωρίς την ανάγκη να προσχωρήσει σε μια δημοκρατική διαδικασία, μπόρεσε να πατάξει δραματικά και ξαφνικά την τεχνολογική βιομηχανία της χώρας από το 2020. Και στις δύο δικαιοδοσίες, οι ρυθμιστικές αρχές πρέπει να δώσουν μακροχρόνιες νομικές μάχες εναντίον εταιρειών που θα αμφισβητήσουν αξιόπιστα, αντί να συναινέσουν, οποιεσδήποτε ρυθμιστικές ενέργειες επιδιώκουν.

Το ίδιο μοτίβο μπορεί κάλλιστα να επαναληφθεί με τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης. Το Κογκρέσο των ΗΠΑ πιθανότατα θα παραμείνει σε αδιέξοδο, προκαλώντας έντονες συζητήσεις αλλά όχι πραγματική δράση. Και η ΕΕ θα νομοθετήσει, αν και η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της ρύθμισής της θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα που μοιάζει με αυτό των ΗΠΑ. Σε αυτή την περίπτωση, οι εταιρείες τεχνολογίας, όχι οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, θα είναι ελεύθερες να διαμορφώσουν την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης όπως κρίνουν σκόπιμο.

Αυτά τα σενάρια εγείρουν μια ανησυχητική πιθανότητα: μόνο αυταρχικά καθεστώτα είναι ικανά να εποπτεύσουν αποτελεσματικά την τεχνητή νοημοσύνη. Οι ΗΠΑ, η ΕΕ και άλλες κυβερνήσεις θα πρέπει να αποδείξουν ότι η δημοκρατική διακυβέρνηση για την τεχνητή νοημοσύνη είναι εφικτή και αποτελεσματική. Οι δημοκρατικές κυβερνήσεις θα πρέπει να προστατεύσουν τους πολίτες, τις αξίες και τους θεσμούς τους.

Η Ανού Μπράντφορντ είναι καθηγήτρια Νομικής και διεθνούς οργάνωσης στο Columbia Law School