Η Αθήνα δεν κείται μακράν

Οι εικόνες από τα επεισόδια ρατσιστικής βίας από ομάδες ακροδεξιών στη Λεμεσό έφεραν στη μνήμη εικόνες από τον Μάιο του 2011 την Αθήνα. Ηταν εκείνο το τριήμερο που μέλη της Χρυσής Αυγής μαζί με ομοϊδεάτες τους ξεχύθηκαν στην Αθήνα, καταστρέφοντας καταστήματα μεταναστών και δέρνοντας παραπάνω από εκατό ανελέητα, δήθεν τάχα μου στο όνομα της «δικαιοσύνης». Εκτοτε μάθαμε ότι οι φασίστες είναι πονηρή φάρα. Φοράνε πολλά κοστούμια. Μαύρα και παραλλαγές στις εφόδους. Καθαρό πουκάμισο δήθεν τάχα μου «προστάτη». Γραβάτα και σακάκι στη Βουλή. Δεν αλλάζουν. Μασκαρεύονταν και έδερναν και τρομοκρατούσαν και σκορπούσαν μίσος και σκότωναν για χρόνια μέχρι να τους δούμε εκεί που ανήκουν, στα δικαστήρια και τα κελιά. Εχει η σύγχρονη ιστορία κι η δική μας και των κύπριων αδελφών μας κάτι σελίδες όλο μαυρίλα. Κι η Αθήνα δεν κείται μακράν. Ας μην τα βρουν κι αυτοί μπροστά τους.

ΤΖΙΝΑ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ