Οι «Σπαρτιάτες» και ο Δημοσθένης

Βασικά δεν είμαι ιδιαίτερα γνώστης του βιογραφικού του αρχηγού των κασιδιαροσπαρτιατών Στίγκα, ήτοι τι σπουδές έχει κάνει, αν διαβάζει και τι διαβάζει (με τους πολιτικούς αρχηγούς αυτά τα θέματα είναι λίγο ευαίσθητα – γνώριζα παλιά έναν που το μόνο που είχε ξεφυλλίσει στη ζωή του ήταν ο… Λούκι Λουκ) κ.λπ. Θα του σύστηνα όμως να ρίξει μια ματιά στους Φιλιππικούς του Δημοσθένη, του κορυφαίου ρήτορα της αρχαιότητας. Ο Δημοσθένης, ο οποίος τρελαινόταν στη σκέψη ότι αυτός ο βάρβαρος βασιλιάς των Μακεδόνων, Φίλιππος ο μπαμπάς του Μεγαλέξανδρου, θα κυριαρχήσει σε όλη την Ελλάδα, κάθε τρεις και λίγο πήγαινε Πνύκα ή Αγορά και τραβούσε στο ακροατήριο έναν ξεγυρισμένο «φιλιππικό», μήπως και τους ξεκουνήσει. Σε ένα λοιπόν από τα ξεσπάσματά του κατά του Φιλίππου, είπε και την ακόλουθη φράση, η οποία έμεινε παροιμιώδης για την ωμότητά της:

«Δει δη χρημάτων, ω άνδρες Αθηναίοι, και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων».

Το οποίον σε σημερινά ελληνικά σημαίνει «άνδρες Αθηναίοι (οι κυρίες δεν μετείχαν στη χαρά να ακούν Δημοσθένη, εκείνη την εποχή έμεναν στο σπίτι) πρέπει να έχεις χρήματα, γιατί, χωρίς αυτά, δεν θα γίνει ούτε ένα απ’ όλα όσα πρέπει να γίνουν».

Οι «αποκωδικοποιητές» της «μπηχτής», της εποχής, είχαν τότε αναγνωρίσει και παρέδωσαν στις μετέπειτα γενεές, ότι η καυτή αναφορά του Δημοσθένη είχε ως στόχο του τον αντίπαλό του, άλλο μεγάλο ρήτορα της αρχαιότητας, Αισχίνη, ο οποίος ήταν φιλικά προσκείμενος στον βασιλιά Φίλιππο και δεν έβρισκε τίποτε το μεμπτό στην προσπάθειά του να καταλάβει την Ελλάδα – και την Αθήνα. Ο Δημοσθένης άφησε αιχμές λοιπόν ότι ο Αισχίνης ήταν στο payroll του βασιλιά της Μακεδονίας, δηλαδή «πουλημένος» στον Φίλιππο, με άλλα λόγια, προδότης.

Τρομερή κατηγορία, αναπόδεικτη (το επισημαίνω μη φάμε και κανένα… εξώδικο, από τους… απογόνους του Αισχίνη), αλλά ιδιαίτερα διδακτική για την υπόθεση της διαμάχης του αρχηγού Βασίλη Στίγκα με τους βουλευτές του, που τον άφησαν ξεκρέμαστο, και μοναχό – αρχηγό χωρίς κόμμα…

Follow the money

Οι γνωρίζοντες όμως, εξού και κολλάει και εδώ η ρήση του Δημοσθένη, ισχυρίζονται ότι όλο το κόλπο στήθηκε από τον Ηλία που εξακολουθεί να «παραθερίζει» στον Δομοκό, Κασιδιάρη. Ο οποίος έχει στοχεύσει την κρατική επιχορήγηση, και την αποζητά απεγνωσμένα, προκειμένου να διεκδικήσει τον Δήμο Αθηναίων. Οτι δηλαδή το όλο θέμα είναι φάση follow the money, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο με εκείνη την οξφορδιανή προφορά που έχει στείλει στον ψυχίατρο κόσμο και κοσμάκη. Κάνουν δε λόγο για 1,5 εκατομμύριο ευρώ, καθόλου άσχημα θα σημειώσω. Αν ήταν τόσα. Γιατί δεν είναι. Εγκυρες, πιο έγκυρες δεν γίνεται, πληροφορίες αναφέρουν ότι τα χρήματα της κρατικής επιχορήγησης τα οποία δικαιούνται οι «Σπαρτιάτες» είναι περίπου τα μισά. Σχεδόν 800.000 ευρώ. Και το μυστικό σε όλο αυτό, το οποίο θα κάνει ακόμη περισσότερο αβάσταχτη την πίκρα του ενοίκου των φυλακών του Δομοκού, Κασιδιάρη, είναι πως τα λεφτά ανήκουν στον Στίγκα!!

Κανείς δεν μπορεί να του τα πάρει!..

Το μεγάλο μπέρδεμα – στο μυαλό και των συναδέλφων μου, για τους βουλευτές «Σπαρτιάτες», δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι υφίσταται, μυαλό, όχι μπέρδεμα – έχει επισυμβεί, επειδή οι βουλευτές άφησαν ξεκρέμαστο τον Στίγκα. Παιδιά, ελάτε λίγο. Η διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των «Σπαρτιατών» δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην και διάλυση του κόμματος. Μην μπερδεύεστε. Το κόμμα υφίσταται, και επικεφαλής του είναι ο Βασίλης Στίγκας. Αυτός έχει τη σφραγίδα!

Η κρατική επιχορήγηση, που δίνεται από το υπουργείο των Εσωτερικών και διανέμεται στα κόμματα με βάση τα ποσοστά που έλαβαν στις τελευταίες εκλογές, δεν εξαρτάται από τις εξελίξεις εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας ενός κόμματος. Κόμματα τα εισπράττουν για να το πω πιο απλά, όχι κοινοβουλευτικές ομάδες στη Βουλή.

Αν λοιπόν τα παλικάρια του Ηλία φύγουν τελικά από το κόμμα, νομίζω ότι ο Στίγκας θα βάλει τη γάτα του να κλαίει!

Κόμμα σε αποδρομή

Επανερχόμενος σιγά σιγά από το σοκ του τέλους των διακοπών (και το… άλλο), είπα να παρακολουθήσω live μέσω streaming, τις εργασίες του Διαρκούς Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαιος ων ότι θα υπάρξουν μερικές στιγμές ευθυμίας. Δεν έπεσα έξω. Το Συνέδριο ήταν αυτό που θα περίμενε κανείς: μια σύναξη πολλών και διαφόρων γνωστών και λιγότερο γνωστών (από την περίοδο της… ένδοξης διακυβέρνησης), οι οποίοι συγκεντρώθηκαν προκειμένου να ακούσουν τους 4 συν 1 υποψήφιους αρχηγούς και να εγκρίνουν τις υποψηφιότητές τους. Ωραία πράγματα, δημοκρατικά, συμμαζεμένα και αποδεικτικά ότι… (λυπάμαι που θα το πω) το κόμμα βρίσκεται σε φάση αποδρομής. Φουκαράδες πολιτικοί, γεροντάκια που έφαγαν τη ζωή τους στην Αριστερά και δεν καταλαβαίνουν ότι ο κόσμος άλλαξε, αναμεμειγμένοι με πολιτικάντηδες και «φρούτα» κάθε λογής, προσπαθούσαν να δείξουν ότι αυτό το κόμμα υπάρχει, και όχι μόνο υπάρχει, αλλά θα επιχειρήσει και να επανέλθει στην εξουσία!

Δεν θέλω να τους το χαλάσω, αλλά από όσα παρακολούθησα, διότι κάποια στιγμή βαρέθηκα και τα παράτησα, εμένα το πρώτο πράγμα που μου ήρθε, ήταν ο στίχος από ένα παλιό τραγούδι, της κυρίας Χαρούλας Λαμπράκη. Τον παραθέτω: «Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί/ όσο κι αν κλαις δεν ωφελεί»…

Μακάβριο, μεν, αλλά…

Θέλει δουλειά πολλή

Από τις ομιλίες που άκουσα (Αχτσιόγλου, φυσικά Κασσελάκη και Νίκο «13-0 από τα αποδυτήρια» Παππά), δεν θα πω ότι εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από κάποια. Θα ξεχώριζα ίσως εκείνη της κυρίας Αχτσιόγλου, η οποία ήταν η πιο δομημένη πολιτικά, αλλά χωρίς και εκείνη να αποφύγει τις κοινοτοπίες και τα βαριεστημένα τσιτάτα, που αφαιρούν από τη φρεσκάδα της. Για τον «γεια σας, είμαι ο Stefanos» (Κασσελάκης), δεν έχω να πω κάτι σημαντικό, πλην του ότι πρέπει επειγόντως να βελτιώσει τα ελληνικά του, που είναι για κλάματα. Από την άλλη όμως, είναι φανερό ότι το παλικάρι βρίσκεται σε έμπειρα χέρια, ενός επικοινωνιακού τιμ το οποίο τον πάει με χίλια. Αν και όπως μου έλεγαν με το ζόρι μάζεψε τις 30 υπογραφές που απαιτούνταν για την υποψηφιότητά του, δείγμα ότι πρέπει να δουλέψει πολύ για να τον υιοθετήσει ο μηχανισμός του κόμματος. Ας πούμε, ως πρώτο δείγμα, από τους υπογράφοντες και προτείνοντες, αν εξαιρέσει κανείς τον Πολάκη και τον ξάδερφο (Τσίπρα) Γιώργο, οι υπόλοιποι δεν λένε κάτι σοβαρό στο συριζαίικο. Να τις διαβάσεις, και να πεις «ουάου, υπογράφει κι αυτός για τον Κασσελάκη;».

Τοξική αρρενωπότητα

Αν Οπως όλα δείχνουν, εκλεγεί πρόεδρος η κυρία Αχτσιόγλου, εκείνον που δεν βλέπω καλά κομματικά είναι ο «πολλά βαρύς και όχι», Πολάκης. Η κυρία που είναι σκληρή, πιο σκληρή δεν γίνεται, δεν έχασε την ευκαιρία να τον προειδοποιήσει για κάτι ανοησίες που είχε εκστομίσει εις βάρος της, πριν από τις διακοπές. Τις οποίες μπορεί να είχαμε ξεχάσει όλοι εμείς, αλλά όχι εκείνη. Του είπε λοιπόν, χωρίς να τον κατονομάζει, φυσικά:

«Καμία έκρηξη τοξικής αρρενωπότητας, καμία μα καμία συκοφαντία, καμία θλιβερή εν τέλει προσπάθεια να με εμφανίσουν συγκεκριμένα μιντιακά και σοσιαλμιντιακά κέντρα, δυστυχώς και με συνδέσεις στο κόμμα μας, ως φωνή του “συστήματος” μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν με έκανε να ξανασκεφτώ την αρχική μου απόφαση (να θέσει υποψηφιότητα)».

Εκρηξη τοξικής αρρενωπότητας; Ωχ…