Θα μπορούσε {LF}ο Κασσελάκης;

Και μόνο το ότι κατάφερε να επαναφέρει στην επικαιρότητα ένα θέμα ξεχασμένο, τις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να του πιστωθεί ως επιτυχία. Και μόνο το ότι δεν χρειάζεται υποκείμενο στην πρώτη πρόταση θα πρέπει να θεωρηθεί προσωπικός θρίαμβος. Ο Στέφανος Κασσελάκης κατάφερε να προκαλέσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από ό,τι οι τέσσερις διεκδικητές της αρχηγίας μαζί και να γίνει πρώτο trend στα social media και θέμα συζήτησης στα σάιτ. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως το κόμμα του, που είχε καταφέρει προεκλογικά τον ίδιο άθλο, να πρωταγωνιστεί, δηλαδή, στα social media και να μετατρέπει σε πρώτο trend τις τάσεις που στηρίζει, δεν θα έλεγε κανείς ότι είχε την ίδια απήχηση στην πραγματική ζωή ή επίδοση στην κάλπη, αλλά το σίγουρο είναι πως ο 35χρονος διεκδικητής της προεδρίας έχει ταράξει τα νερά. Πολλοί είδαν στο λαμπερό χαμόγελο, το ήπιο ύφος και την έμφυτη ευγένεια που εκπέμπει, την ελπίδα για μία στροφή του ΣΥΡΙΖΑ από την τοξικότητα, την εχθροπάθεια και την εμφυλιοπολεμική ρητορική σε έναν ευπρεπή αντιπολιτευτικό λόγο, που δεν θα έχει ως θέση την αντίθεση και ως κομματικό όπλο τις δολοφονίες χαρακτήρα.

Το ερώτημα είναι όμως σε ποια δεξαμενή θα βρει ευήκοα ώτα για όλα αυτά. Ποιοι είναι πλέον οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, τι θέλουν να ακούσουν, τι θεωρείται αριστερό σε μία κοινωνία που έχει κάνει στροφή προς το Κέντρο και προς τα Δεξιά και αν η επικοινωνιακή δεινότητα του κ. Κασσελάκη θα μπορούσε να φτάσει στο επίπεδο να διευρύνει το περιορισμένο πλέον ακροατήριο της Κουμουνδούρου. Αν πάντως κανείς προσέξει όσα λέει στο πολυσυζητημένο βίντεο της υποψηφιότητάς του, πέρα από έναν έκδηλο ναρκισσισμό θα διακρίνει την απόκλισή του από ιδεολογικές γραμμές και δομικά χαρακτηριστικά που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τη στιγμή που υπουργοί του επιχειρηματολογούσαν για την αριστεία που προκαλεί εγωισμό ή είναι ρετσινιά, καταργούσαν τα πειραματικά σχολεία και θέσπιζαν ρυθμίσεις τη σημαία να σηκώνει όχι ο πιο καλός μαθητής, αλλά ο πιο τυχερός, ο Κασσελάκης λέει στο πρώτο βίντεό του ότι είναι άριστος, ενώ στο δεύτερο αναρωτιέται «σας έπεισε η προπαγάνδα ότι η ΝΔ είναι για τους άριστους;». Ταυτόχρονα, τη στιγμή που η προσωπική – κατά μαρτυρία του – διαδρομή είναι ένα success story και ύμνος στο επιχειρείν, θέλει να γίνει αρχηγός ενός κόμματος που απεχθάνεται την ιδιωτική πρωτοβουλία. Προφανώς υπάρχουν αρκετά θολά σημεία στην πορεία του, όπως το κατά πόσο μπορεί κανείς να πάρει δάνειο στα 25 με προσωπική εγγύηση για να αγοράσει πλοίο, αλλά και η επαγγελματική του διαδρομή στην Goldman Sachs, την εποχή που – κατά το κόμμα του – ήταν ένας από τους «επάρατους τοκογλύφους». Ψιλά γράμματα θα έλεγε κανείς, βέβαια, στη χώρα όπου βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργοί εκλέγονται άτομα που δεν έχουν δουλέψει καν.

Σε κάθε περίπτωση έχει ακολουθήσει την πιο αποτελεσματική επικοινωνιακή στρατηγική και έχει δημιουργήσει την πιο πετυχημένη καμπάνια σε σύγκριση με όλους τους συνυποψηφίους του. Την ώρα που στο κόμμα ανταγωνίζονται σε ένα αυτοσχέδιο αριστερόμετρο, ο Κασσελάκης θέτει το κεντρικό πολιτικό επιχείρημα ενός υποψήφιου προέδρου: «Εγώ μπορώ να νικήσω τον Μητσοτάκη». Οταν θα αποκαλύψει και τι πιστεύει για τα εθνικά θέματα, την αστυνόμευση, την αξιολόγηση κ.ο.κ., θα φανεί αν πράγματι θα μπορέσει να το κάνει. Διότι προς το παρόν ξέρουμε ότι τον υποστηρίζει ο Παύλος Πολάκης, κάτι που βάζει φρένο σε παλιούς αριστερούς και προκαλεί αλλεργία στους κεντρώους. Εν κατακλείδι, το ερώτημα είναι: θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να γυρίσει σελίδα με τον Κασσελακη; Μένει να φανεί στην κάλπη. Με βάση πάντως τις μέχρι τώρα αντιδράσεις δείχνει να είναι αυτός για τον οποίο υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα μιας θετικής απάντησης.