Κάν’ το όπως ο Τεντόγλου

Για μία ακόμη φορά πρωταγωνίστησε. Οχι μόνο για τον νέο θρίαμβο, να κατακτήσει το χρυσό στη Βουδαπέστη, προσθέτοντας στο παλμαρέ του τον μοναδικό τίτλο που έλειπε, του παγκόσμιου πρωταθλητή, αλλά για μία κίνηση που αρχικά ξένισε όσους έχουν παρακολουθήσει την πορεία, τις δηλώσεις και τη στάση ζωής του. «Το φτύσιμο του Τεντόγλου στον ειδικό γραμματέα του ΣΕΓΑΣ που απλώνει χέρι για χειραψία και εκείνος την αρνείται είναι φτύσιμο στην επίσημη Πολιτεία» απεφάνθη στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, «ο Τεντόγλου υπερασπίζεται τον προπονητή του που ο ΣΕΓΑΣ ήθελε να απολύσει» πανηγύριζαν κομματικά τρολ.

Ωσπου ήρθε η εξήγηση με ένα βίντεο από τον ίδιο τον παγκόσμιο πρωταθλητή, ο οποίος μαζί με τον προπονητή του και τον ειδικό γραμματέα του ΣΕΓΑΣ εξηγούσε «είχα να δω τον παππού μου που έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας έναν χρόνο και ταξίδεψε μέχρι εδώ και ήθελα να του δώσω τη χαρά να τον χαιρετήσω πρώτο. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα, είναι πολύ κοντά μας ο ΣΕΓΑΣ και μας βοηθάει διαρκώς».

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι οι σχέσεις Τεντόγλου – ΣΕΓΑΣ, που θα μπορούσαν να είναι καλές ή κακές. Αλλά αυτή η μόνιμη διάθεση για εχθροπάθεια, δημιουργία πολωτικού κλίματος, θεωριών συνωμοσίας και καβγάδων. Η ακατανίκητη επιθυμία για πρόκληση έντασης, ακόμα και εκεί που δεν υπάρχει, ως δομικό στοιχείο και μέσο ιδεολογικής επιβίωσης. Στην πραγματικότητα, όμως, ο Τεντόγλου, που επιχειρήθηκε να εργαλειοποιηθεί πολιτικά, αποτελεί τον ακριβώς αντίθετο πόλο.

Με έμφυτη ευγένεια και χαλαρότητα, η οποία αποτυπώνεται σχεδόν σε κάθε κίνησή του, κάνει διαρκώς αυτοκριτική για τα πάντα, ακόμα και όταν κερδίζει μετάλλια, αυτοσαρκάζεται, και δείχνει ότι παίρνει πολύ στα σοβαρά τη δουλειά του, αλλά όχι τον εαυτό του. Μετά την ιστορική του νίκη, ο Τεντόγλου έκανε μια από τις χαρακτηριστικές, μοναδικές δηλώσεις του: «Το μετάλλιο το αφιερώνω στον Luffy, το Gear 5 με βοήθησε» είπε, ενώ λίγο πριν είχε κάνει την παιδική πόζα που παραπέμπει στο anime.

Αν κάτι μένει όμως από όλα αυτά, δεν είναι ούτε το 8,52, ούτε το χρυσό, ούτε φυσικά το ποιον χαιρέτησε πρώτο. Αλλά η κίνηση του Τεντόγλου, αφού είχε πετάξει στο 8,52. Στάθηκε στην κερκίδα και χειροκροτούσε ρυθμικά τον Τζαμαϊκανό Πικόν στη δική του προσπάθεια, με την οποία θα μπορούσε να τον νικήσει και να στερήσει από τον Τεντόγλου το χρυσό. Το απόλυτο fair play, που ενσαρκώνει υπέροχα αυτός ο εκπληκτικός αθλητής, που μας κάνει περήφανους. Και όχι μόνο για τις αθλητικές του επιτυχίες.