Μομέντουμ

Η άσκηση της πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής είναι συχνά και θέμα μομέντουμ εκτός από την προσκηνιακή και παρασκηνιακή δουλειά. Ενα τέτοιο θετικό μομέντουμ παρουσιάζεται τώρα για τη χώρα μας και ως παράγωγο της σταθερής πλεύσης της κυβέρνησης και με τις ευκαιρίες που ανοίγονται γεωπολιτικά.

Στον απόηχο της πετυχημένης επίσκεψης του ινδού πρωθυπουργού Μόντι, έπεται η επίσκεψη της Μελόνι στη χώρα μας, αλλά και η τριμερής Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στη Λευκωσία. Εδώ ανοίγονται δύο ευκαιρίες για εμάς σε συνάρτηση με δύο ξεχωριστά μα και αλληλένδετα πεδία στο νέο γεωπολιτικό τοπίο. Η Ευρώπη και η νέα αρχιτεκτονική της περνάει πια και από τη Ρώμη και τα κλειδιά κρατά η ιταλίδα πρωθυπουργός, σε μια στιγμή που – ας μην ξεχνιόμαστε – και οι προσφυγικές ροές πυκνώνουν, και η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία συνεχίζεται με δυσμενείς συνέπειες για τη Γηραιά Ηπειρο.

Από την άλλη, η αταλάντευτη συμμαχία με το Ισραήλ και οι παραδοσιακοί δεσμοί μας με την Κυπριακή Δημοκρατία είναι παράγοντες δυναμικής παρουσίας και της Ελλάδας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο αλλά και θωράκισης της αμυντικής της αποτρεπτικότητας. Το όλο δε διπλωματικό παιχνίδι μας ορθά πρέπει να διεξάγεται με όρους συνεχούς κίνησης και επιμέρους στοχεύσεων, σε μια απόλυτα ρευστή εποχή που τα δεδομένα δεν μένουν ακλόνητα. Η Ελλάδα είναι πυλώνας σταθερότητας μα και ανάπτυξης. Και στον όλο σχεδιασμό χωρούν πολλοί φίλοι και σύμμαχοι – ακόμη και δυνητικοί.