Λούκα εναντίον Ζούρου

Η λάμψη του Λούκα Ντόντσιτς καλύπτει οτιδήποτε άλλο σε αυτόν τον όμιλο, εκτός ίσως από τον Εντι Ταβάρες. Οι δυο τους θα τεθούν αντιμέτωποι για πρώτη φορά από τότε που χώρισαν οι δρόμοι τους, το 2018, μετά τη μία και μοναδική σεζόν που έπαιξαν μαζί στη Ρεάλ Μαδρίτης. Βεβαίως η Σλοβενία είναι πιο ποιοτική και έμπειρη συνολικά όχι μόνο από το Πράσινο Ακρωτήριο, αλλά και από τις άλλες ομάδες του ομίλου, οπότε θεωρητικά είναι το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση. Για τη δεύτερη προβάδισμα έχει η Γεωργία, που διαθέτει επίσης ποιότητα μεγαλύτερη από αυτή της Βενεζουέλας, η οποία πάντως είναι επικίνδυνη ομάδα.

Σλοβενία

Είναι ξεκάθαρο ότι ο σούπερ σταρ των Ντάλας Μάβερικς, Λούκα Ντόντσιτς, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της Σλοβενίας, από φέτος μάλιστα είναι και ο αρχηγός της. Από αυτόν εξαρτώνται τα πάντα, οι διαθέσεις του είναι καθοριστικές. Ποιοι είναι οι άλλοι όμως; Γιατί, όπως και να το κάνουμε, το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Ο Γκόραν Ντράγκιτς αποφάσισε να αποσυρθεί από την Εθνική, ενώ ο άλλος ΝΒΑer, Βλάτκο Τσάντσαρ, τραυματίστηκε σοβαρά στο δεύτερο φιλικό με την εθνική μας ομάδα και λείπει κι αυτός. Εχουν μείνει οι έμπειροι Κλέμεν Πρέπελιτς, Γιάκα Μπλάζιτς και Ζόραν Ντράγκιτς, ο νατουραλιζέ σέντερ Μάικ Τόμπι κι από εκεί και μετά παίκτες μέτριων δυνατοτήτων. Μετά το 2017 και το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ η Σλοβενία έχει μπει σε έναν δρόμο επιτυχιών (4η στο Τόκιο, 6η πέρυσι στο Ευρωμπάσκετ), που μοιάζει δύσκολο να ακολουθήσει και φέτος. Εκτός κι αν… σεληνιαστεί ο Ντόντσιτς και φτάσει ως το τέλος μόνος του.

Γεωργία

Κοντεύει να βγάλει ρίζες στον πάγκο της Γεωργίας ο Ηλίας Ζούρος. Κι όχι άδικα, αφού από το 2016 που κάθισε σε αυτόν έχει φέρει για τα καλά την εθνική ομάδα στο διεθνές προσκήνιο, οδηγώντας την σε δύο τελικές φάσεις Ευρωμπάσκετ (2017 και πέρυσι) και φέτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο για πρώτη φορά στην ιστορία της. Εχοντας φτιάξει έναν πολύ καλό κορμό παικτών με ηγέτη τον Τόκο Σενγκέλια της Βίρτους Μπολόνια, έναν από τους καλύτερους φόργουορντ που κυκλοφορούν στα ευρωπαϊκά γήπεδα τα τελευταία χρόνια. Πλάι του ο Γκιόργκι Σερμαντίνι, που προέρχεται από τρομερή χρονιά στο ισπανικό πρωτάθλημα με την Τενερίφη, και οι ΝΒΑers Γκόγκα Μπιτάτζε (Ορλάντο Μάτζικ) και Σάντρο Μαμουκελασβίλι (πρώην συμπαίκτης του Γιάννη Αντετοκούνμπο, που τώρα παίζει στους Σαν Αντόνιο Σπερς) συνθέτουν μια πολύ δυνατή front line, όμως το πρόβλημα για τον Ζούρο είναι πως δεν έχει βάθος στην περιφέρεια. Εκτός του πολύπειρου νατουραλιζέ Θαντ ΜακΦάντεν και του Σανάτζε δεν υπάρχουν άλλες αξιόπιστες λύσεις.

Πράσινο Ακρωτήριο

Η τρίτη ομάδα του ομίλου, το Πράσινο Ακρωτήριο, έχει πληθυσμό μόλις 570.000 κατοίκους και είναι η μικρότερη χώρα που έχει παίξει ποτέ σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ. Κι αν δεν υπήρχε ο Εντι Ταβάρες δεν θα έπαιζε ποτέ, ούτε θα ασχολιόταν κανείς μαζί του. Ο θηριώδης σέντερ της Ρεάλ είναι… η Σεζάρια Εβόρα του αθλητισμού της μικρής αυτής αφρικανικής χώρας. Το Α και το Ω της εθνικής ομάδας, ο άνθρωπος που την οδήγησε στο Μουντομπάσκετ για πρώτη φορά στην ιστορία της και αυτός από τον οποίον εξαρτάται η τύχη της. Διότι οι συμπαίκτες του δεν τον πλησιάζουν καν σε ταλέντο, κλάση και παραστάσεις. Ξεχωρίζουν οι Ιβάν και Τζόελ Αλμέιντα, δύο γκαρντ που έχουν παίξει για πολλά χρόνια σε διάφορες ευρωπαϊκές ομάδες μικρού βεληνεκούς. Μάλιστα ο Τζόελ πέρασε πριν από τρία χρόνια και από τη χώρα μας φορώντας τη φανέλα του Ψυχικού στην Α2. Οι υπόλοιποι παίζουν είτε στην Αφρική είτε στην Πορτογαλία και δεν έχουν την παραμικρή εμπειρία από το υψηλό επίπεδο.

Βενεζουέλα

Το 2015 η Βενεζουέλα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα κι αυτό της επέτρεψε να παίξει την επόμενη χρονιά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, όπου κατέλαβε τη 10η θέση. Από εκείνη την ομάδα εξακολουθούν να παίζουν σήμερα έξι παίκτες, οι Κολμενάρες, Γκρατερόλ, Γκιγέντ, Βάργκας, Ρουίς και Κουμπιγιάν. Κανείς από αυτούς δεν παίζει σήμερα στην Ευρώπη (οι Κολμενάρες, Βάργκας και Κουμπιγιάν έχουν περάσει στο παρελθόν από τα ευρωπαϊκά γήπεδα), όμως παραμένουν η βάση της εθνικής ομάδας, η οποία έπαιξε και στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019, κατάφερε μάλιστα να περάσει στη δεύτερη φάση κάνοντας δύο νίκες επί της Κίνας και της Ακτής του Ελεφαντοστού. Είναι μια σκληροτράχηλη ομάδα, που συνηθίζει να παίζει δυνατή άμυνα και να τρέχει στον αιφνιδιασμό κι εκεί ποντάρει για να κάνει τις εκπλήξεις, αφού στερείται ύψους. H Βενεζουέλα έχει παίξει άλλες τέσσερις φορές σε Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς να πετύχει κάτι ιδιαίτερο.