Αναδρομικά: άκρα και των… δικαστών σιωπή!

Εγινε η θάλασσα γιαούρτι και όλοι, πλην των συνταξιούχων, με διάφορες παροχές και επιδόματα, εξασφάλισαν από την κυβέρνηση ένα κουτάλι και το… απολαμβάνουν! Δηλαδή, τα δημόσια ταμεία, σύμφωνα με κυβερνητικές ανακοινώσεις, πλημμύρισαν και πλημμυρίζουν από… πρόσθετα φορολογικά έσοδα και όλοι σχεδόν, πλην των συνταξιούχων, έχουν εξασφαλίσει, σύμφωνα πάλι με κυβερνητικές ανακοινώσεις, ένα «κοχλιάριον» και το βυθίζουν βαθιά στη «χύτρα του προϋπολογισμού», όπως έλεγε ο Εμμανουήλ Ροΐδης, πριν από… 150 χρόνια!

Πρόκειται για τα περιβόητα αναδρομικά των συνταξιούχων, τα οποία δεν είναι από επαίτιδα χείρα, αλλά επιστροφή μερικών ψιχίων της ληστείας των συντάξεών τους που έγινε το 2011 και το 2012 από το ίδιο το κράτος, το οποίο καθυστερεί εδώ και τρία και παραπάνω χρόνια, μολονότι η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε με τις υπ’ αριθμόν 1439 έως 1443/2020 αποφάσεις της ότι είναι παράνομες οι περικοπές  που επεβλήθησαν με βάση τους Ν. 4051/2012 και 4093/2012.

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σε σχετική ερώτηση συναδέλφου μου στη μαραθώνια και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξης Τύπου για το κοινωνικό, οικονομικό και θεσμικό όνειδος της καθυστέρησης επιστροφής μέρους της «λείας της ληστείας» αυτής στους συνταξιούχους, έδωσε μιαν απάντηση που ήταν γεμάτη από… άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε; Τότε είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Βρισκόμαστε στις 23 Ιανουαρίου, δεν έχουμε καλά καλά κλείσει τον πρώτο μήνα εκτέλεσης του προϋπολογισμού και δεν θα είμαστε σε θέση ως οικονομικό επιτελείο να έχουμε μια καλύτερη εικόνα για τα δημοσιονομικά δεδομένα πριν από τον Φεβρουάριο. Αρα αυτή η συζήτηση θεωρώ ότι είναι πρόωρη…».

Πρόωρη, λοιπόν, κι ας είχαν περάσει έως τότε πάνω από δύο χρόνια!! Κι όμως, τότε, αλλά και σήμερα, δεν αντέδρασε η Επιτροπή Κανονιστικής Συμμόρφωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας, ένα τριμελές όργανο, όπως έκανε με εκπλήσσουσα ταχύτητα με την αποστολή διπλού «τελεσίγραφου» προς την ίδια κυβέρνηση για τη μη συμμόρφωσή της με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, σε προσφυγή των συνδικαλιστών της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, για την επιστροφή των δύο αυτών… κρατικών εταιρειών στο… κράτος, με το επιχείρημα μάλιστα των συνηγόρων ότι με την καθυστέρηση αυτή «καταλύεται πλήρως το Κράτος Δικαίου» και ότι «είναι πρωτοφανής συνταγματική εκτροπή η μη συμμόρφωση κυβερνήσεων προς αμετάκλητη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας».

Οταν, λοιπόν, «καταλύεται πλήρως το Κράτος Δικαίου» και «είναι πρωτοφανής συνταγματική εκτροπή η μη συμμόρφωση κυβερνήσεων προς αμετάκλητη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας» η μη συμμόρφωση της εκτελεστικής εξουσίας σε αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου, που είναι πολύ νεότερες (υπ’ αριθμόν 190 και 191/2022) από εκείνες για τα αναδρομικά (υπ’ αριθμόν 1439 έως 1443/2020), πώς μπορεί να χαρακτηρισθεί η άκρα σιωπή των ίδιων δικαστών για την καθυστέρηση καταβολής των αναδρομικών στους λεηλατημένους συνταξιούχους;

Κι εδώ προκύπτει ένα μείζον ερώτημα για ένα Κράτος Δικαίου. Γιατί καθυστερεί και δεν έχει στείλει η ίδια παραπάνω Επιτροπή όχι διπλό, αλλά πολλαπλό «τελεσίγραφο» προς την προηγούμενη και τη νέα κυβέρνηση, που δεν συμμορφώνονται επί τρία χρόνια προς «αμετάκλητη» απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την ίδια μάλιστα στιγμή που ανακοίνωνε προεκλογικά και στις προγραμματικές δηλώσεις επιδόματα και παροχές σε… όλους;