Αλλαγή παραδείγματος

Η φωτιά που άναψε (προ)χθές βράδυ στον Σπαρτιά Κεφαλονιάς, απέναντι από τη Ζάκυνθο, οριοθετήθηκε, λένε, σήμερα. Ομως όλο το νησί, λόγω του νοτιοδυτικού ανέμου, από το Αργοστόλι ως το Ληξούρι και από τη Σάμη ως τον Μύρτο, την Ασο και το Φισκάρδο, στον Βορρά, σκεπάζει ένα βαρύ, θολό σύννεφο. Ακόμη και την Ιθάκη! Ακόμη και τη Λευκάδα. Στο μισό Ιόνιο! Οπως και στο Αιγαίο, την υπόλοιπη Ελλάδα το σύννεφο της Αλεξανδρούπολης. Θλίψη.

Κάτι δεν κάνουμε καλά αδέλφια και το κακό παραμονεύει. Ετσι ώστε το γελοίο να εναλλάσσεται συνεχώς με το τραγικό ανεξέλεγκτα. Ενα σύστημα εξουσίας μοιάζει, σήμερα, τελειωτικά ξεπερασμένο. Δεν θα πω, φταίνε αυτοί, φταίνε οι άλλοι, θα πω ότι όλοι έχουμε βαριές ευθύνες για την κατάντια της χώρας. Για τον συβαριτισμό, τον σταρχιδισμό, την απόλυτη περιφρόνηση κανόνων, ιεραρχίας και υποχρεώσεων. Λέω επίσης ότι από την τοπική, τη μικρομέγαλη, αυτοδιοίκηση οφείλει να ξεκινήσει κανείς για να αλλάξει κάτι ουσιαστικό στον τόπο. Εμπλέκοντας τον κάθε ψηφοφόρο πολίτη, ουσιαστικά κι όχι συμβολικά, με την ψήφο του στα του οίκου του. Στα του οίκου του και στα της γειτονιάς του κυριολεκτικά. Μία ψήφος που δεν πρέπει να είναι κομματική αλλά αξιολογική. Ως απάντηση εκεί που απέτυχε παταγωδώς το κεντρικό κράτος και η αθεράπευτα γελοία, κομματική του συγκρότηση. Σήμερα γνωρίζουμε τελεσίδικα ότι το 1/3, το ένα τρίτο (!), της Αττικής είναι καμένο! Οπως είναι καμένες σε τεράστιο βαθμό η Χαλκιδική, η Θράκη, η Εύβοια, η Ρόδος, τα Κύθηρα, η Σάμος, αλλά και άλλες ναυαρχίδες και σημεία αναφοράς του τουρισμού μας. Οι Μυκήνες, οι Δελφοί, η Ολυμπία. Κάποιοι φταίνε για αυτή την τεράστια καταστροφή. Το ξεχάσαμε; Ξεχάσαμε το πρωτόγονο, το δολοφονικό, οδικό δίκτυο που υπάρχει ακόμα στην Κρήτη, πατρίδα τριών τουλάχιστον πρωθυπουργών τα τελευταία εκατό χρόνια, στη Ρόδο και κυρίως στην Εύβοια;

Το αφήγημα της επιτυχίας και της ψυχραιμίας που προπαγανδίζει η κυβέρνηση αμφισβητείται έντονα. Δύο μήνες έπειτα από τις εκλογές και η δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη άρχισε να θυμίζει έντονα την αντίστοιχη του Κώστα Καραμανλή, του Σημίτη και του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο τόπος χρειάζεται αλλαγή παραδείγματος τώρα. Ενα παράδειγμα που το υπάρχον πολιτικό προσωπικό αδυνατεί να εμπνεύσει. Επειδή κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της ΝΔ, όπως κάτι σάπιο υπήρχε στο ντομίνιο του ΠΑΣΟΚ, ενώ ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιούται να δηλώνει αθώος. Κι ουδείς πλέον δικαιούται να δηλώνει ουδέτερος. Ή, αλλιώς think globally act locally. Ας αρχίσουμε από την τοπική αυτοδιοίκηση και την ενδημούσα διαφθορά της. Από τον οίκο μας και τη γειτονιά μας. Οχι άλλους Πατούληδες παρακαλώ!

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι ομότιμος καθηγητής
του ΕΚΠΑ, ιστορικός τέχνης, μέλος
της Εταιρείας Συγγραφέων