Οι συμμαχίες {LF}της επόμενης μέρας

Οσο πλησιάζει η ώρα της κρίσης για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τόσο θα πληθαίνουν και οι συζητήσεις εντός των επιτελείων των επίδοξων διαδόχων για τις νέες ισορροπίες και τις συμμαχίες της επόμενης μέρας. Ποιος, δηλαδή, από τους υποψηφίους θα στηρίξει ποιον ανάλογα με την έκβαση της κούρσας διαδοχής.

Αν προκύψει «λευκός καπνός» από την πρώτη εκλογή της 10ης Σεπτεμβρίου με την ανάδειξη του νέου προέδρου του κόμματος, τότε τα πράγματα είναι πιο απλά. Αν όμως χρειαστεί και δεύτερος γύρος (έχει οριστεί η 16η Σεπτεμβρίου), τότε το σκηνικό γίνεται πιο σύνθετο τόσο μεταξύ των δυο διεκδικητών της εξουσίας όσο και με όσους βρεθούν εκτός κούρσας και οι οποίοι θα κληθούν να τοποθετηθούν επί των νέων δεδομένων.

Υποψηφιότητες

Αν και πρώιμες αυτές οι δεύτερες και τρίτες σκέψεις, η σεναριολογία που έχει αναπτυχθεί στην Κουμουνδούρου δεν παραβλέπει και αυτή τη διάσταση, η οποία, βεβαίως, συναρτάται και από το τελικό κάδρο των υποψηφίων που θα διαμορφωθεί, καθώς μέχρι το Διαρκές Συνέδριο στις 2 Σεπτεμβρίου μπορούν να κατατεθούν και άλλες υποψηφιότητες με τα ονόματα του Διονύση Τεμπονέρα, του Σωκράτη Φάμελλου και του Παύλου Πολάκη να εξακολουθούν να «ακούγονται», ενώ κάποιοι εντός των κομματικών τειχών παρακολουθούν με απορία για το «πού το πάει» την πρωτοβουλία του Στέφανου Κασσελάκη του «κλίματος Πολάκη» (ήταν υποψήφιος στο Επικρατείας), ο οποίος παρουσίασε δική του πλατφόρμα για έναν «ΣΥΡΙΖΑ Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης», δηλώνοντας ότι το κόμμα «οφείλει να βρει επειγόντως την πυξίδα του, ώστε να είναι πραγματικά χρήσιμο για τη χώρα».

Μέχρι να αποσαφηνιστεί το τοπίο των υποψηφίων, οι ασκήσεις επί χάρτου των σεναριολογούντων περιλαμβάνουν διάφορες εκδοχές, στις περισσότερες εκ των οποίων, πάντως, ως «φαβορί» εμφανίζεται η Αχτσιόγλου. Αν στην περίπτωση που η διαδικασία εκλογής του νέου προέδρου πάει σε δεύτερο γύρο με Αχτσιόγλου – Παππά, τότε πολλοί θεωρούν πιθανή (έως και δεδομένη) τη στήριξη του Τσακαλώτου προς την πρώην υπουργό Εργασίας, με την οποία διατηρεί άριστες σχέσεις από την περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών. Το ίδιο δεν φαίνεται να προκύπτει όσον αφορά τη στάση του Παππά στην περίπτωση που προκριθούν στον δεύτερο γύρο Αχτσιόγλου – Τσακαλώτος.

Δομές και μέλη

Και αυτό έχει την εξήγησή του. Η Αχτσιόγλου θέλει ένα «κόμμα δομών» και ο Παππάς ένα «κόμμα μελών», η Αχτσιόγλου οραματίζεται ένα σύγχρονο αριστερό κόμμα-κορμό του δημοκρατικού και προοδευτικού χώρου, ο Παππάς θέλει μια προοδευτική παράταξη με ευρύτητα, από την Αριστερά ως το Κέντρο και σε κάθε περίπτωση δεν επιθυμεί να γυρίσει ο ΣΥΡΙΖΑ «στο ασφαλές λιμάνι της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Ενδιαφέρον θα έχει και πώς θα κινηθούν σημαίνοντες παράγοντες του χώρου, όπως ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, εφόσον δεν θέσει υποψηφιότητα, ο οποίος προέρχεται από τον «αστερισμό» των άλλοτε «προεδρικών», οι οποίοι έχουν διαχυθεί προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Δεν πέρασε απαρατήρητη η πρόσφατη επισήμανση-αιχμή του ότι «επειδή πολλή συζήτηση γίνεται για τις αλλαγές που πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ας ξεκαθαρίσουμε και αυτά που δεν πρέπει να αλλάξουν: Η αμφισβήτηση και η ανατροπή του συστήματος εξουσίας που πολλαπλασιάζει την αδικία, την αδιαφάνεια και τις ανισότητες χρειάζεται να παραμείνει η κεντρική επιλογή του».

Με εξίσου ενδιαφέρον κάποιοι αναμένουν με ποιον θα συνταχθεί και ο Τεμπονέρας εφόσον επιβεβαιωθεί η αρχική πρόθεσή του να μη συμμετέχει στη διαδικασία εκλογής, με τους «διαδρομολογούντες» πάντως να διακινδυνεύουν την πρόβλεψη ότι «οι περισσότεροι συνήθως πάνε με τον νικητή». Προς το παρόν, πάντως, στον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να ανακτήσουν τον αντιπολιτευτικό τους ρυθμό, με το προεδρείο της ΚΟ να αποφασίζει να ζητήσει προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών «το συντομότερο δυνατό» με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές.