Καλές οι συναντήσεις, αλλά χρειάζεται δουλειά

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Μάντσεστερ Σίτι του Πεπ Γκουαρντιόλα κέρδισε το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, την πρώτη διεθνή διοργάνωση της σεζόν, επικρατώντας στα πέναλτι της μόνιμης κατόχου του Γιουρόπα Λιγκ Σεβίλλης. Ο Καταλανός και οι παίκτες του πανηγύρισαν το τρόπαιο με την καρδιά τους διότι μόχθησαν για να το κατακτήσουν. Η με τεράστιες απουσίες Μάντσεστερ Σίτι βρέθηκε πίσω στο σκορ νωρίς, όταν ο πανύψηλος Εν Νεσίρι νίκησε με κεφαλιά όλη την άμυνά της στο 25′, έμοιαζε προβληματική στο πρώτο ημίχρονο, είδε τον τερματοφύλακά της, τον Βραζιλιάνο Εντερσον, να μετατρέπεται σε σωτήρα της στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου, αλλά δεν έχασε την ψυχραιμία της και δεν ξέχασε το παιχνίδι της. Ισοφάρισε με τον νεαρό Πάλμερ στο 63′ και στα πέναλτι ολοκλήρωσε τη δουλειά. Είχε χάσει πριν από δέκα μέρες το αγγλικό Σούπερ Καπ από την Αρσεναλ στη ρουλέτα του φινάλε κι αυτός ήταν ένας επιπλέον λόγος πανηγυριών στο τέλος.

Ολυμπιακός

Δεν πανηγύρισε αλλά θα είχε κάθε λόγο να το κάνει και η οργανωτική επιτροπή του τελικού, δηλαδή οι άνθρωποι της UEFA και οι υπεύθυνοι του Ολυμπιακού που δούλεψαν για την εξαιρετική διεξαγωγή του. Στην ΠΑΕ Ολυμπιακός, στους ανθρώπους που διαχειρίζονται το Γεώργιος Καραϊσκάκης και στην ομάδα που δούλεψε υποδειγματικά για να πάνε όλα άριστα, έδωσαν τα μπράβο τους τόσο ο πρόεδρος της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν όσο και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης που βρέθηκαν στο γήπεδο. Η UEFA μάλιστα ευχαρίστησε τον Ολυμπιακό και για την τάχιστη πραγματοποίηση όλων των αλλαγών που χρειάστηκαν για να φιλοξενηθεί ο μεγάλος αγώνας.

Λύση

Μιλήσαμε πάρα πολύ για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας τις προηγούμενες μέρες. Το καλύτερο παράδειγμα αντιμετώπισης της βίας είναι αυτός ο τελικός. Οποιος βρέθηκε στο γήπεδο είδε πρώτα από όλα πολιτισμένους ανθρώπους – πολλές οικογένειες και πάρα πολλά παιδιά. Είδε ένα εξαιρετικό για τα δεδομένα της στιγμής θέαμα, είδε έναν άψογο διαιτητή και δύο εξέδρες (μια ισπανική και μια εγγλέζικη) που δεν επιδόθηκαν σε διαγωνισμό χυδαιότητας, αλλά υποστήριξαν τις ομάδες όπως πρέπει να γίνεται το 2023. Θα πει κάποιος πως όλο αυτό ήταν μια ειδική γιορτή του ποδοσφαίρου που καμία σχέση δεν έχει με τη ρουτίνα του πρωταθλήματός μας – δεν διαφωνώ, αλλά κι ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος π.χ. μια γιορτή θα έπρεπε να είναι και δεν μπορούν να τον διοργανώσουν με περισσότερους από διακόσιους παρόντες οπαδούς. Αυτό που θέλω να πως είναι ότι στην Ελλάδα, αν θέλουμε να εξαλείψουμε την οπαδική βία, το ζητούμενο θα έπρεπε να είναι αυτό που είδαμε στο Γ. Καραϊσκάκης την Τετάρτη το βράδυ. Δηλαδή το πώς θα έχουμε στο γήπεδο ένα κοινό που να χαίρεται το σπορ.

Κοινό

Η ερώτηση είναι αν υπάρχει αυτό το κοινό. Θα σας πω κάτι που έμαθα από την οργανωτική επιτροπή. Οταν βγήκαν στο Διαδίκτυο τα εισιτήρια του ματς υπήρξαν 120 χιλιάδες αιτήσεις – πάνω από 100 χιλιάδες από την Ελλάδα. Από αυτούς που έψαξαν αμέσως εισιτήριο το 80% αναζήτησε εισιτήρια των 30 ευρώ. Από τους Ελληνες που τα αναζήτησαν (και που ήταν περίπου 90 χιλιάδες) βρήκαν τέτοια εισιτήρια λίγοι, διότι στα περίφημα «φθηνά» εισιτήρια είχαν προτεραιότητα οι Αγγλοι και οι Ισπανοί που θα πλήρωναν και αεροπορικά εισιτήρια και διαμονή στην Αθήνα για να φτάσουν στο Γ. Καραϊσκάκης. Το γεγονός όμως ότι υπήρχαν 90 χιλιάδες Ελληνες έτοιμοι να πληρώσουν 30 ευρώ για να δουν ένα ματς είναι αρκετά ενθαρρυντικό, πόσω μάλλον αν σκεφτεί κανείς πως υπήρξαν κι άλλοι πολλοί (τουλάχιστον δέκα χιλιάδες…) που πλήρωσαν εισιτήρια πολύ ακριβότερα. Οποιος θέλει να λύσει το πρόβλημα της βίας δεν έχει παρά να φέρει αυτό το κοινό στο γήπεδο. Αφήνοντας στην άκρη τους «λαούς των οργανωμένων» και τα «παιδιά που πονάνε την ομάδα»: αν την πονάνε, χωράνε μια χαρά στο γήπεδο, αρκεί να μην κάνουν κατάληψη στα «πέταλά» του, να συνεργάζονται με τις Αρχές, να έχουν κόσμια συμπεριφορά κ.λπ. Θα φέρουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης αυτόν τον κόσμο στο γήπεδο; Πολύ φοβάμαι πως όχι και για αυτό – λυπάμαι που το λέω – μολονότι θεωρώ θετικές τις τελευταίες πρωτοβουλίες και τις συναντήσεις παραμένω απαισιόδοξος.

Μπροστά

Δυστυχώς πολλά από όσα ακούστηκαν τα έχουμε ξανακούσει. Η διάλυση των συνδέσμων συνεχώς ανακοινώνεται αλλά δεν έχει νόημα. Στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οι περίφημοι «οργανωμένοι» δεν χρειάζονται καν γραφεία ή άλλους χώρους συνύπαρξης: τους αρκεί μια ειδική σελίδα στο Facebook για να βρίσκονται και να σχεδιάζουν ό,τι χειρότερο. Δείτε την ιστορία της επιδρομής των οπαδών της Ντιναμό Ζάγκρεμπ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η οργάνωσή της σίγουρα έγινε διαδικτυακά. Οι Κροάτες, είτε είχαν, είτε δεν είχαν ραντεβού για ξύλο με τους οργανωμένους της ΑΕΚ, πληροφορήθηκαν από φίλους τους στην Ελλάδα ένα πλήθος από λεπτομέρειες: μέχρι και πού πρέπει να συναντηθούν για να πάρουν το μετρό, σε ποιους σταθμούς να κατεβούν, τι ώρα πρέπει να κάνουν την επίθεσή τους κτλ. Αυτοί δεν έχουν συνδέσμους (δηλαδή γραφεία και εγκαταστάσεις στην Αθήνα), αλλά για τα επεισόδια που ήθελαν να κάνουν τους αρκούσαν η επικοινωνία και το θράσος. Με την οργάνωση των χούλιγκαν και τις διωκτικές Αρχές ισχύει ό,τι συνέβαινε παλιά με το ντόπινγκ και το αντιντόπινγκ: το ντόπινγκ ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά.

Επιστροφή

Με προβληματίζει επίσης και η απόφαση επιστροφής της Αστυνομίας στα γήπεδα. Η Αστυνομία έφυγε κάποτε γιατί στο όνομα του ποδοσφαιρικού μας εκσυγχρονισμού κρίθηκε ότι η λειτουργία και η ασφάλεια των γηπέδων πρέπει να είναι ευθύνη των ΠΑΕ. Στη Ελλάδα υπάρχει κάτι εντελώς δικό μας: ένα είδος ακήρυχτου πολέμου ανάμεσα στην Αστυνομία και στους μπαχαλάκηδες. Τα τελευταία χρόνια όπου υπάρχει Αστυνομία, εμφανίζονται στρατιές μπαχαλάκηδων έτοιμοι για συγκρούσεις: συμβαίνει από τις εργατικές διαδηλώσεις μέχρι τις ροκ συναυλίες – φυσικά και στα γήπεδα. Μακάρι η επανεμφάνιση της Αστυνομίας να μη γίνει αιτία για συγκρούσεις – θυμίζω δε ότι στην Ελλάδα, όταν υπάρχουν έστω ψιλοφασαρίες, η Αστυνομία πετάει δακρυγόνα γιατί αυτό μόνο ξέρει. Δεν νομίζω επίσης ότι έχουν κανένα λόγο ύπαρξης τα «ευρωπαϊκά παρατηρήτρια»: η οπαδική βία είναι διαφορετική από χώρα σε χώρα. Θα ήταν καλύτερο να στελεχωνόταν σοβαρά η ΔΕΑΒ (η Διαρκής Επιτροπή Αντιμετώπισης της Βίας), αλλά και τα αρμόδια τμήματα της ΕΛ.ΑΣ., που μέχρι πρόσφατα απασχολούσαν ήρωες αστυνομικούς που δεν είχαν καν ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Και θα ήταν ώρα να αναλάβει πρωτοβουλίες και η Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Χιούμορ

Τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν χάνουμε το χιούμορ μας. Η ΕΠΟ χθες κατέθεσε πρόταση για «Πανευρωπαϊκή λύση του προβλήματος». Η ΕΠΟ που δεν μπορεί να διοργανώσει τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος…