Ψυχοπολιτική

Για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας, κατανοώ ότι ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να μεταφέρει ένα μέρος της ευθύνης στους αθλητικούς παράγοντες, στο πρόσωπο των οποίων συμβολοποιείται η πίστη στη φανέλα.

Δεν έχω ούτε τη γνώση ούτε την εποπτεία να κρίνω τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν ούτε τις αντιρρήσεις που διατυπώθηκαν. Αλλά εκτός από το κράτος και τις δομές επιβολής της τάξης είναι ανάγκη και οι σύλλογοι να αναλογιστούν τον ρόλο τους.

Ολες οι πλευρές που συσκέφθηκαν, πάντως, φαίνεται να συμφωνούν στο ότι η οπαδική βία δεν έχει ιδεολογικά κίνητρα. Δεν την υποκινούν ούτε φασίστες, ούτε ακροδεξιοί, ούτε αντιφά.

Η προσέγγιση αυτή δεν είναι θεωρητική, προκύπτει όμως από την εμπειρία όσων εξ ανάγκης οφείλουν να εμβαθύνουν στο φαινόμενο του χουλιγκανισμού.

Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει τον καθηγητή Στάθη Καλύβα, ο οποίος επικρίθηκε όταν ισχυρίστηκε ότι οι χούλιγκαν από την Κροατία δεν ήρθαν στην Ελλάδα για να δείρουν και να σκοτώσουν τους αεκτζήδες ως εκπροσώπους της Αγια-Σοφιάς.

Δεν έχουμε τη σύγκρουση δύο εθνικισμών. Αλλά, αντίθετα, τη σύγκρουση δύο φαντασιακών κόσμων. Νέοι, άντρες, ελλείψει νοήματος, ταυτίζονται με τον συμβολισμό της ομάδας τους, για πολλούς από τους οποίους τυχαίνει να είναι η ζωή τους. Και καταφεύγουν στη βία, επειδή η βία είναι ο μόνος δρόμος αυτοπραγμάτωσης.

Και οι Κροάτες που χρησιμοποιούν ναζιστικά σύμβολα; Δεν αμφιβάλλω ότι κάποιοι μπορεί να εμπνέονται από φασίστες ή να έχουν σχέση με νεοναζιστικές ομάδες.

Οπως δεν αμφιβάλλω ότι υπάρχουν οπαδοί που εμπνέονται από αριστερούς συμβολισμούς ή έχουν νταραβέρια με αντιφά. Φίλος μού έστειλε ένα γαλλικό δημοσίευμα για χούλιγκαν της Μαρσέιγ, που έχουν πανό με τη μορφή του Τσε Γκεβάρα και τη φράση – σύνθημα «να είστε πολεμιστές».

Στον ανδρικό κόσμο του ποδοσφαίρου, η αντιπαλότητα οδηγεί στην ανάγκη για επικράτηση. Και ο συμβολικός πόλεμος του ματς εύκολα οδηγεί στη βία ενός πραγματικού πολέμου.

Αλλά η οπαδική βία δεν έχει σχέση με τον φασισμό. Ο φασισμός είναι ιστορικό φαινόμενο, δεν το παρήγαγαν απλώς οι φασιστικές ιδέες, αλλά το σφαγείο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αιτιώδης σχέση με τέτοια καταστροφή δεν υπάρχει στον χουλιγκανισμό.

Συνεπώς, το θέμα όσων επιχείρησαν να ταυτίσουν φασισμό και χουλιγκανισμό είναι άλλο. Ουσιαστικά, θέλουν να εμφανίσουν την Αστυνομία (που όλοι παραδέχονται τις ευθύνες της) ως φιλική σε μια φονική φασιστική δράκα. Οτι, δήθεν, η Αστυνομία του Μητσοτάκη έκανε τα στραβά μάτια στους φασίστες.

Ολοι αυτοί που συνεχίζουν το βιολί μιας στείρας αντιπαράθεσης με τη δήθεν ακροδεξιά κυβέρνηση βρήκαν την ευκαιρία, αρχικά οικειοποιούμενοι τη διαμαρτυρία για την πετσέτα, με τους χούλιγκαν στη συνέχεια, να πάρουν μια ψυχική ρεβάνς για τη νίκη του Μητσοτάκη.

Ψυχοπολιτική.